TOKYO Amour

Travel, Art, Film and Literature
ท่องเที่ยวไปในโลกกว้าง ไม่อ้างว้างเดินร่วมทางไปด้วยกัน
ผลงานศิลปะทุกแขนง จัดแจงให้พวกเราเข้าชื่นชม
ภาพยนตร์ รวมพลคนคอหนัง
ผลงานวรรณกรรม งานเขียนทั้งร้อยแก้วและร้อยกรอง

TOKYO Amour

Post27 Nov 2009 11:53

ผมขออนุญาตนำเรื่องนี้ไปแปะที่บอร์ดอื่นที่เกี่ยวกับวรรณกรรมชายรักชายด้วยนะครับผม

VOGUE Tokyo
-------------------------------------------------
หลังจากที่ลองเขียนฟิคดูแล้ว ดูเหมือนจะปะติดปะต่อกันไม่ติด
ก็เลยขอเขียนเป็นบันทึกเรื่องราวในโตเกียวนะครับ เพราะเขียนไปโดยใช้จากความทรงจำและสมุดบันทึกที่เขียนเก็บไว้

ก่อนอื่นผมต้องขอบคุณ คุณ TOKYO DOME อย่างใจจริงครับ
เพราะเรื่อง TOKYO LOVE STORY ที่คุณ TOKYO DOME เขียน เป็นแรงบันดาลใจให้่ผมหลายๆอย่างๆ
รวมถึงความรักในโตเกียวที่ต่างมุมจากคุณ TOKYO DOME ครับ

- ในเรื่อง TOKYO LOVE STORY คุณ TOKYO DOME เขียนว่า ได้ทิ้งนิสัยการเขียนเรื่องประทับใจไป
...ผมกลับเก็บนิสัยนั้นมาเขียนเรื่องประทับใจไว้ในสมุดบันทึกจนถึงปัจจุบัน

- คุณ TOKYO DOME ใช้ชีวิตอยู่ในโตเกียวในช่วงวัยรุ่นที่หวานชื่น สดใส และบริสุทธิ์
...ส่วนผมใช้ชีวิตอยู่โตเกียวในช่วงปลี่ยนจากวัยรุ่นเข้าวัยผู้ใหญ่ และปัจจุบันกำลังทำงานอยู่ในโตเกียวซึ่งเต็มไปด้วยรสชาติของชีวิตของวัยทำงานของคนโตเกียว ในเสน่ห์แบบชีวิตคนทำงานในโตเกียว

ผมจึงขอเล่าประสบการณ์ของวัยทำงาน ซึ่งกำลังจะก้าวย่างสู่วัยผู้ใหญ่ ในกรุงโตเกียว อันทรงเสน่ห์แห่งนี้ครับ.........
Last edited by VOGUE Tokyo on 04 Feb 2010 11:18, edited 1 time in total.
User avatar
VOGUE Tokyo
อนุบาล อนุบาล
Posts: 52
Joined: 26 May 2009 11:46

Re: TOKYO Amour

Post27 Nov 2009 12:00

........
บริษัทเรียกตัวผมไปในวันที่ 31 มีนาคม เพื่อซ้อมพิธีการรับพนักงานใหม่ของบริษัท
ทำไงดีหว่า ไม่รู้จักใครเลย..
เค้าจะรู้เรื่องภาษาญี่ปุ่นที่เราพูดมั้ย....
เค้าจะรู้สึกอย่างไรถ้ามีคนต่างชาติไปปะปนด้วย....
ไอ้กลุ่มที่ใส่สูทที่เดินข้างหน้าผม ดูแล้วก็รู้ว่าเป็นเด็กใหม่ ต้องเป็นพนักงานใหม่บริษัทเดียวกันกับผมแน่ๆเลย…
สารพัดความคิด ประดังเข้ามาในหัวของผม

..พอรู้สึกตัวอีกทีก็ยืนอยู่บนตึกหน้าบริษัทแล้ว..
ผมเคยมาที่นี่หลายครั้งแล้ว เมื่อครั้งสอบข้อเขียนเข้าบริษัท และสอบสัมภาษณ์
การเข้าทำงานในญี่ปุ่นมีการสัมภาษณ์หลายรอบมากกกกก กว่าเค้าจะรับทำงาน
“เอาวะ สู้ๆ” ผมสูดลมหายใจลึกๆและเดินเข้าไปในตึกบริษัทแห่งนี้
ผมขึ้นลิฟท์พร้อมกับเด็กใหม่ 4-5 คน ตาผมไปปะทะกับตาตี่ๆของเด็กใหม่คนหนึ่ง
“หวัดดี” ผมทักเค้าด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ให้สมชื่อกับสยามเมืองยิ้มหน่อย
“หวัดดี เราชื่อ อิโต้ ยินดีที่ได้รู้จัก”
“หวัดดี เราชื่อ โว้ค ยินดีที่ได้รู้จัก”
“ชื่ออะไรนะครับ” เค้าคงแปลกหูน่ะแหละ
“โว้ค คับ” ตอบไปแบบไม่คิดอะไร
และแล้วลิฟท์ก็มีเสียงโพล่งดังขึ้นมา จนแทบจะเซ็งแ่ซ่
“Gai jin Gai jin!!-คนต่างชาติ คนต่างชาติ!!”
แล้วทุกคนในลิฟท์ก็ประดังเข้ามาถามผม จนติดมุมลิฟท์เลย
“ชื่ออะไรนะ? มาจากไหนเหรอ? จะมาเข้าซ้อมพิธีการรับพนักงานใหม่กับพวกเราใช่ป่าว?”
แต่แล้วลิฟท์ก็หยุด แล้วก็มีผู้ใหญ่ของบริษัทเดินเข้ามา ดูง่ายมากครับ จะเป็นคนอายุค่อนข้างมาก ผมดำสลับขาวจนดูเทา ส่วนใหญ่ใส่แว่น หน้าตานิ่งๆ และแล้วเสียงทุกคนก็เงียบลง
พอออกจากลิฟท์ เด็กใหม่ทุกคนก็เดินเข้าไปในห้องเตรียมตัว ก็มีเสียงจ้อกแจ้กจอแจ
“มีคนต่างชาติมาด้วยว่ะ”
“ไหนๆ”
“ชื่อไรอ่ะ มาจากประเทศอะไร ปีนี้มีกี่คนวะ”

มีคนต่างชาติเข้าทำงานใหม่ในบริษัท 9 คน เป็นคนจีน 5 คน คนเกาหลี 3 คน และคนไทย 1 คน
ด้วยความที่ในญี่ปุ่น มีคนไทยน้อยมากๆเมื่อเทียบกับคนจีนและเกาหลี ทำให้ทุกคนรุมเข้ามาสัมภาษณ์ผม รวมทั้งคนจีนและคนเกาหลีด้วย จนความประหม่าในตอนก่อนที่จะเดินเข้าบริษัทค่อยๆหายไป และมิตรภาพของ “เด็กใหม่” ด้วยกันก็เริ่มขึ้น
User avatar
VOGUE Tokyo
อนุบาล อนุบาล
Posts: 52
Joined: 26 May 2009 11:46

Re: TOKYO Amour

Post27 Nov 2009 13:04

มาต่อเร็วๆ เน่อ อย่าหายไปเลยล่ะ :31:
กระท้อนหวานๆ อร่อยชื่นใจ๋
User avatar
น้องกระท้อน
ปริญญาตรี ปริญญาตรี
Posts: 1929
Joined: 14 Oct 2008 15:29

Re: TOKYO Amour

Post27 Nov 2009 14:29

(ไม่หายไปไหนแน่ๆครับคุณกระท้อน เพราะผมดูสมุดบันทึกไป นึกไปแล้วก็เขียนไปครับ ไม่ต้องแต่งอะไรเพิ่ม ลงได้เร็วแน่ๆครับผม)

........
ปีที่ผมเข้าทำงานเป็นปีที่เศรษฐกิจดีมากๆ
บริษัทจึงรับพนักงานใหม่มากที่สุดเท่าที่เคยรับมา
ทำให้ปีนี้มีเด็กใหม่เต็มไปหมดจนห้องประชุมใหญ่แทบจะระเบิด

“จินจิ” หมายถึง ฝ่ายบุคคล ครับ
คำว่า จินจิ นี้ จะคุ้นกันมากๆสำหรับคนที่เพิ่งเข้าทำงาน
คนของจินจิจะต้องควบคุมคนหมู่มาก ซึ่งเหมือนกับการจับปูใส่กระด้งให้ได้
ดังนั้นคนของจินจิจึงเป็นไม้เบื่อไม้เมากับเด็กใหม่ส่วนใหญ่ครับ
เพราะเหตุนี้ ในวันนี้ คนของ จินจิ ดุมาก
“เวลานัดบอกว่า 8โมง45 แต่คุณเข้ามาตอน 8โมง40 ก็ถือว่าสายแล้ว !!!!!!!” คนของจินจิตะคอกราวกับทหาร
โชคดีที่ผมกะมาก่อนเวลา 15 นาที จึงรอดตัวไปหวุดหวิด
คนญี่ปุ่นนี่เข้มงวดเรื่องเวลามากจริงๆ

และแล้ว..การซ้อมพิธีก็เริ่มขึ้น..

บรรยากาศของห้องประชุม ก็เหมือนกับพิธีรับนักเรียนใหม่ครับ
มีเวทีอยู่ด้านหน้า เด็กใหม่ก็นั่งเก้าอี้ที่เรียงกันไว้ โดยทุกคนจะมีที่ประจำตัว
โดยจินจิกล่าวชื่อของพนักงานเข้าใหม่ทุกคนออกทางไมโครโฟน
เมื่อได้ยินเสียงตัวเอง ก็ต้องยืนขึ้นและตะโกนรับให้ดังสุดๆ
“Hai !!!!!”

หลังจากที่สมมติให้ท่านประธานบริษัทกล่าวคำปราศัยจบแล้ว
ตัวแทนของพนักงานใหม่ก็ออกไปกล่าวคำทักทาย
โอกายาม่า เป็นตัวแทนของเด็กใหม่ปีนี้
พอเห็นตัวแทนก้าวออกมา ก็รู้สึกได้เลยว่า คนนี้เท่ห์มากกก อาการของผมก็ออกเล็กน้อย งืมๆ
พอโอกายาม่ากล่าวจบ ทุกคนก็ตบมือ
และมีพิธีรีตองอีกมากมายจนผมรู้สึกว่า มันน่าเบื่อมากๆ
ผมจึงเริ่มเล็งหนุ่มๆที่เป็นเด็กใหม่ด้วยกัน แก้เบื่อครับ อิอิอิ

ถึงแม้ทุกคนจะใส่สูท แต่เค้าความเป็นนักศึกษาจบใหม่ก็ยังมีให้เห็น ไม่ว่าจะเป็นทรงผม หรือสีของเนคไท
ผมสะดุดตาหนุ่มๆหลายคน แต่ก็เก็บอาการไว้ เล็งๆไว้ว่าจะไปทำความรู้่จักด้วยหลังจากพิธีซ้อมจบแล้ว แต่แล้วทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้านตัวเองกันไปหมด เพราะต้องเตรียมตัวสำหรับวันจริงของพรุ่งนี้

มืดแล้ว อากาศเริ่มหนาวลง เด็กใหม่ต่างคนต่างแยกกันกลับบ้าน
ผมเอาผ้าพันคอออกมาพันคอไว้ให้อุ่นเพื่อไม่ให้เป็นหวัด และนั่งรถไฟกลับอพาร์ทเมนท์
เมื่อผมเดินเข้ามาในห้อง ผมก็นั่งคิดอะไรต่างๆมากมาย
คืนนี้จะเป็นคืนสุดท้ายที่ผมจะอยู่ห้องนี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งใจหาย
สิ่งเก่าๆที่เคยมีอยู่ในห้องนี้จะจางหายไป
ความตื่นเต้นที่ผมจะเผชิญกับสิ่งใหม่ๆที่รออยู่เบื้องหน้า ทำให้ผมนอนแทบไม่หลับ
User avatar
VOGUE Tokyo
อนุบาล อนุบาล
Posts: 52
Joined: 26 May 2009 11:46

Re: TOKYO Amour

Post27 Nov 2009 14:55

.........................
วันพิธีจริง
เช้าที่แจ่มใสของเดือนเมษา อากาศเย็นสบาย ดอกซากุระที่รายเรียงริมถนนกำลังบานเต็มที่เต็มไปหมด พอลมพัด กลีบสีชมพูของดอกซากุระก็ลอยละลิ่วไปในท้องฟ้า ดูสวยงามมาก

ทุกคนมาก่อนเวลากันอย่างมาก ก็เลยมีเวลาคุยกัน
ตอนนี้ผมได้อยู่กลุ่มเดียวกับ อิโต้แล้ว ในกลุ่มนี้มีสมาชิกอีก 3 คนคือ ฮิดากะ มิยาเกะ แล้วก็ นิชิยาม่า
ในสายตาเพื่อนร่วมรุ่น นิชิยาม่า คือคนที่หล่อที่สุดในรุ่น ผมก็เลยรู้สึกโชคดีนิดๆที่ได้เข้ากลุ่มนี้ แต่ผมไม่ได้คิดกับนิชิยาม่าเป็นอย่างอื่น นอกจากเพื่อนร่วมรุ่นเท่านั้น

“สวัสดีคุ รับ ปุ ” ฮิดากะกล่าวทักทายผมเป็นภาษาไทย สำเนียงญี่ปุ่นจ๋า
ฮิดากะ เคยไปเมืองไทยหลายครั้ง ชอบเมืองไทยมาก แต่มีเคยมีแฟนเป็นคนจีน
“โว้ค มันเป็นคนทะลึ่งนะโว้ย” มิยาเกะ มันแหย่ผม เพิ่งเคยเจอกันแค่วันเดียวรู้ขนาดนั้นเชียวเรอะ คบๆกับมันต่อมาก็รู้ว่ามันเป็นเสือผู้หญิงอ่ะคับ ชอบฝรั่งอีกต่างหาก
“เออ จริงด้วยๆ” นิชิยาม่า รับมุขอย่างรวดเร็ว

“รีบนั่งเข้าที่เดี๋ยวนี้!! พิธีจะเริ่มแล้ว!!!!” จู่ๆเสียงดุนรกจากจินจิก็เข้ามาแทรก เสียงเซ็งแซ่เมื่อกี้ก็เงียบกริบในทันใด ทุกคนต่างนั่งประจำที่ และหลังจากนั้น 15 นาที พิธีก็เริ่มขึ้น...

เมื่อพิธีจบ ทุกคนก็รวมตัวกันเพื่อรับประทานอาหารร่วมกันกับผู้บริหารระดับสูงที่ห้องโถงใหญ่ มีเวทีเล็กๆเพื่อแนะนำ