[เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Travel, Art, Film and Literature
ท่องเที่ยวไปในโลกกว้าง ไม่อ้างว้างเดินร่วมทางไปด้วยกัน
ผลงานศิลปะทุกแขนง จัดแจงให้พวกเราเข้าชื่นชม
ภาพยนตร์ รวมพลคนคอหนัง
ผลงานวรรณกรรม งานเขียนทั้งร้อยแก้วและร้อยกรอง

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post10 May 2009 12:07

อ่านแล้วปวดตับ :11: :11:
ประสบการณ์ใหม่ๆ ไม่ออกไปหา ไม่มีทางเจอ
User avatar
fevrier
Site Admin Site Admin
Posts: 957
Joined: 30 Dec 2007 12:30

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post11 May 2009 23:46

Chapter 10


จบการสนทนา กับ เพื่อนรัก สมัยมหาลัยของผม ฮะฮ้า เพื่อนนี่มัน มีประโยชน์ได้หลากหลาย จิงๆๆ ทั้งเรื่องดี และเรื่องชั่ว :2:

เมื่องวางแผนชั่วได้สำเร็จ ผมก็นั่ง นับวันรอ อิอิอิ วันนี้ วันศุกษ์ อีกไม่กี่วันก็วันพุธละ

เย็นวันจันทร์ พี่ปุ้ย แวะกลับมาที่บ้าน เอากะปิ น้ำปลามาฝาก ตลอดจน ข้าวหลามสื่อรักของผม พี่ปุ้ยถามว่า ทำไมสั่งมาเองตั้ง แปดกระบอก ไปบนหลวงพ่อข้าวหลาม ไว้เหรอ ผมบอกว่า จะเอาไปให้ เพื่อนใหม่ มันชอบกิน แล้วก็ฝากคนอื่นด้วย พี่สาวผมก็ไม่ได้ถามอะไรมากนัก

บ่ายวันอังคาร ผมโทรหามัน


“ฮะโหลลล ว่านคุง วันพุธ อยู่ออฟฟิด หรือออกข้างนอกอะ”


“อยู่สิ ทำไม จะมาขายเครื่องกรองน้ำเหร๋ออ”


“ขาย ......บ้าบอ.....อะไรกัน ผมจะเอาข้าวหลามไปฝาก พี่สาวไปเที่ยวชลบุรี ซื้อมาเยอะ หยั่งกะไปฆ่ารัดคอ เจ้าของร้านมา ว่าจะเอาไปให้ ว่านอะ ว่านชอบกินหรือเปล่าว”


“ชอบบบบบบบบบ............ของฟรีอะ ชอบทั้งนั้นแหละ........ แต่ต้องมีคนป้อนให้น๊ะ” :34:


“......................ตลกกกก.......................” :11:


“อิอิอิ อ้าว ก็เราขี้เกียจเคี้ยวนิ”


“ได้ เดี๋ยวเราจะป้อน ทั้งกระบอกเลย เอาป่าววววววววว.........เอาตรงไหนดีหละ...............กลางกระบาล หรือ ระหว่างท้ายทอย”


“เอาดิ๊ กล้าป้อน ก็กล้ากินอะคับ คริกๆๆ”




หยอดดดดด...................หยอด................ ไปเรื่อยยยยยย นะเมิงงงงงงงง ไอ่ว่านนนน



“เราไปตอน ประมาณซักบ่ายสามนะ แว่บ ลงมาได้ปะ”


“ได้สิ เดี๋ยวจะไต่ ลงไปเหมือน spiderman เล้ยยยยยยยยย”


“เออ ให้ไต่ลงมานะ ไม่ใช่กลิ้งลงมา” :26:


วันพุธ ผมกลับมาบ้าน ประมาณ เจ็ดโมงเช้า เพราะเมื่อคืนเข้ากะกลางคืน ง่วงมาก นอนมันทั้งเน่าๆๆ อย่างนั้นอะ บ่ายโมงตื่น อาบน้ำแต่งตัว เตรียมพร้อมไปอ่อย เหยื่อมัน บ้านผม อยู่ ซอย ลาดพร้าว 101 ไปรัชโยธิน ถ้ารถไม่ติดจริงๆๆ มันก็ไม่ไกลหรอกครับ ขับรถแป๊บเดียว


“ไอ่เป้ย เมิงมาแล้ว ไปจอดตึกWESTนะ มันจะจอดสามสิบบาท ทั้งวัน ถ้าเมิงมาตึกใหญ่ กรูต้องเอาบัตรจอดรถเมิงมา สแตมป์ กรูขี้เกียจ เดินโพสยั่วยวน คนแถวนั้นไปมา เดี๋ยวเค้าจะนึกว่า นาตาลี เกลโบว่า มาทำธุระที่แบงค์...........บลาๆๆๆๆ”



“เออ กรูรู้ละ เมิงเตรียมพร้อมนะ อิหนึ่งในจักรวาล ”



สั่งมัน เหมือนจะไปรบ


“เอ.....................แต่ก็มันดีนะ กรูรู้สึก เหมือน เป็น น้องน้ำปั่นเลยอะ ฮะ ฮ้า สายลับจับบ้านเล็กกกกกก”


“เออ จะอะไรก็เหอะ อิน้ำปั่น อิน้ำส้มคั้น อิน้ำมะนาวว เมิงอย่าให้หลุดละกาน ไม่งั้นละ กรูนี้แหละจะปั่นเมิง เหมือนมูริเน็กซ์ เลย เข้า ใจไม๊!!!!! อิน้ำผลไม้รวม”


“เอ้อออออออออออออออ.............................กรูรู้แล้วววววววววววววว” :23:



ไม่นานนัก ผมก็ถึงรังแมงมุม ของมัน



ว๊ากก ฮะ ฮะ ฮะ...................................หัวเราะ แบบเสียงชั่วร้ายยยยยย



มากกกกกกกกกกกกกกกก...................อีกครั้ง :17:



“ อีผักกาด!!!!!!!! กรู อยู่นี่ เมิงจะหันหัวไปไหน” :23:


นังผักกาดแก้วเพื่อนผม ใส่กระโปรงสั้นสองคืบ ผมบ๊อบทรงเดียวกับคุณ โอปอลล์ รองเท้าส้นสู้ แหลมปรี๊ดดดด สูงตีคู่มากะ ตึกใบหยก แล้วยังจะล่อ....ผ้าพันคอมาสะด้วย ไม่รู้ว่ามันเหน็บ มันหนาวอะไรนักหนา ไม่ได้เหมือนน้องพีคคค เล้ยยยยย

เจ้าแม่ตะเคียงทองสิไม่ว่า ....................ดูสิ ผ้าสามสียังพันคอมันอยู่เลย


“ ฮัลลลลล โหลลลลล มายยย แฟรนนนด์” :25:


“นี่เมิงแน่ใจนะ ว่านี่ชุดทำงานอะ กรูนึกว่าเมิงจะไปรำแก้บนแถว วัดสำแหร่ ก่อนหยิบขึ้นมาใส่ คิดก่อนก็ได้นะ ไม่มีใครเค้าว่าเมิงหรอกกก”


“เอ่อ น่าแหม เค้าเรียกว่า คนมี style ว้อยยยยยยยยยยยย..............ผู้หญิงอย่างชั้นไม่มีวันหยุดสวย.......................สวยไม่แคร์สื่อ” :11:




ใช่สิ.................สวยตอนฝนตก............................สวยตอนพระจันทร์เต็มดวง......................สวยตอนคางคก อึ่งอ่างร้องกันระงม :30:



“แต่งตัวแบบเมิง เก็บไว้แถมกะปลาเค็มเหอะ.... อะนี่กรูจะบอกแผน กรูต่อไปนี้กรูจะแทนชื่อมันว่า เป้าหมายนะ เข้าจายย”


“ ค๊ะ บอสส!!” :21:


“แล้วเดินตามห่างๆๆ กรูด้วยย อย่าใกล้จนมีพิรุจ”


“ค๊ะ บอสสส!!!!” :21:


“เมื่อ กรูยื่น ถุงข้าวหลาม ให้ใคร นั่นคือเป้าหมาย จงรีบจดจำ หน้าตา รูปประพรรณสัณฐาน ตลอดจนสัดส่วน จากนั้นจงสะกดรอยตาม อย่างไม่ลดละ”


“ค๊ะ บอสสส!!!!!!” :21:


“รับทราบ ตามนี้”


“ค๊ะ บอสสส!!!!!!!!” :21:


“มีคำถามอะไรไม๊”


“มีค๊ะบอสส แล้วถ้า เป้าหมาย เข้าห้องน้ำละค๊ะ ดิชั้นจะต้องตามเข้าไปด้วยไหม๊” :1:


“ เมิงไม่ต้องบากบั่น ขนาดนั้นก็ได้ค๊ะ กรูไม่มีตั๋วเครื่องบินรอบโลกจะให้ งานนี้ไม่ใช่โปรเจคใหญ่ของ ซี ไอ เอ เมิงจะตามเข้าไปพิสูจน์กลิ่น มันรึไง รอข้างนอกก็ด้ายยยยยย.......ฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสา ดีเหลือเกินนะเมิง” :23:


“ค๊ะ อีบอสส ไล่ล่า ผู้ชาย จนแต๋วแตกไปเยอะ เลยนะค๊ะ พักนี้”


“ครับ!!!!...............และกรูก็ได้ ตั้งชื่อ ปฎิบัติการนี้แล้ว นั่นก็คือ ปฎิบัติการ ข้าวหลาม ตามมมมมรักกกกกกกกกกกกก” :34:


“ โถะ....โถ้ถถถถถถถถ........พ่อคู๊นนนนนนนนนนนนนนน!!!!!!!!!! พ่อขนุนหนัง พ่อหนังกลางแปลง ย้ายบ้านไปปลูกริมคลองแสนแสบ แล้วใช่ไหมค๊ะ ถึงได้เน่าซะขนาดนี้ ไปไกลเหลือเกินนะ............ เพื่อนกรู.......กู่แล้วจะกลับไม๊เนี่ยะ” :8: :8:


มันหลับตาส่ายหัว ปลงสังเวชแบบไม่เข้าใจโลก


“5555555555555555555555” :17:

....................................................................

.......................................................

....................................

.................

.....


“................ เมิงนี่ก็ใจแตก ตอนแก่เน๊อะ กรูชักอยากเห็นหน้า มันเร็วๆๆแล้วละ”


“เออน่า!!!!ตามมมมมมมมา..............................................................”
ผมเริ่มปฏิการ อย่างไม่รอช้า อีนครสวรรค์แฟชั่นวีค ซอยส้นเข็มถี่ยิบ สะกดรอย ตามตรูดผม เหมือนหมาพุดเดิ้ด เดิน ตอแ....ลตามนาย หรือไม่ ก็คงเป็นโจรวิ่งราวข้าวหลาม สามอันสิบ

ผมโทรถามมัน(ไอ่ว่าน)มาก่อนออกจากบ้านแล้ว มันบอกว่า ถ้ามาถึงให้ ไปรอมันที่ชั้นล่างตึกใหญ่ มันจะมีเคาท์เตอร์ เซอร์วิซ ของแบงค์ อยู่ บริเวณ ด้านหลังบันไดเลื่อน หรือไม่ก็ไปรอในห้องสมุด ข้างล่าง ผมบอกว่ารอหน้าบันได เลื่อนดีกว่า ถ้าจะเห็นได้ชัดดี

อีผักกาดแก้ว เตรียมพร้อมซุ่มเงียบ อยู่ แถวที่นั่งลูกค้าหน้าเคาท์เตอร์ ซึ่งณ.บัดนี้ ที่นั่งกำมะหยี่ธรรมดา ได้กลายเป็นหลุมเพลาะ สมรภูมิรบ ของ คอมมาโดสาวเดนตายอย่างมัน ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ววววววว......... :26:

ไม่นานนัก เจ้าปิรันย่า ชะตาขาดก็ว่ายลงมา ทางบันไดเลื่อน เดินยิ้มเรี่ยราดไม่ได้รู้เหนือรู้ใต้ อะไรทั้งนั้น แผนการชั่วช้า....ดำเนินไป เรื่อยๆๆ แบบไม่มีพิรุจอะไร.................. คริกๆๆๆ เก่งจิงๆๆๆกรู เรื่องชั่วๆๆเนียะ

ยืนคุยกับมันสักพัก ก็ขอตัวกลับ อีผักกาดแก้ว ซึ่งนะตอนนี้ อินเต็มที่กับบทนักสืบสาว ก็รับไม้ต่อทันที สะกดรอยตาม ไอ่ว่านขึ้นไปเงียบๆๆๆ.....................จน ถึงรังของมานนนนนนนนนนนนนนนนน..................อย่างมือโปรรรรรร.............................

ฮุๆๆๆๆๆ ว่านเอ๋ยยย เมิงจะรู้ไม๊ เนียะ เพื่อนร่วมงาน แบงค์เดียวกันกับเมิงง ตอนนี้ เกลือเป็นหนอนเสียแล้วววววว
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 335
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post12 May 2009 22:51

กาลังหนุกแฮะ

คนแต่งเรื่องนี้แต่งจบหรือยังอ่ะครับ
กระท้อนหวานๆ อร่อยชื่นใจ๋
User avatar
น้องกระท้อน
ปริญญาตรี ปริญญาตรี
Posts: 1929
Joined: 14 Oct 2008 15:29

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post13 May 2009 10:51

น้องกระท้อน wrote:คนแต่งเรื่องนี้แต่งจบหรือยังอ่ะครับ

ไม่ทราบจบรึเปล่า แต่เรื่องนี้มีบทสรุปครับ



Chapter 11

เสร็จภารกิจ.......ผมก็ขับรถ ออกจากแบงค์ มาเงียบๆๆ ในใจรู้สึกตื่น เต้นกับ ปฎิบัติการนี้ เหลือ เกิน เหมือนจะมาวางระเบิดสะพานปลา ยังไง อย่างงั้น ตื่นเต้น อิ๊บอ๊ายยยยย :20:

ถึงบ้านก็ นั่งรอข่าวดี จาก อีกผักกาดแก้วเพื่อนชั่ว นั่งรอด้วยความร้อนรน เอ ถ้า อีผักกาดมันทำพลาดละ เราจะทำอย่างไร ถ้ามันจับได้ แล้วมันโกรธเราอะ เราต้องแย่แน่ๆๆ ชีวิตนี้ จะเจอคนดีๆๆ ได้สักกี่คน ในเวปบอร์ด ยิ่งคิด ผมก็ยิ่งเครียดดดด

ดุ่ง

ดุง

ดุ่ง

ดุ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง


“เฮ่ย!!!!!...................................ว่าไง อีผักกาด ได้เรื่องไหม๊” :22:


“ นี่เมิง..........ลดความตื่นเต้นลงหน่อยก็ได้นะ ..............เมิงเป็นเอามากเลยนะเนี่ยะ เมิงรู้ตัวปะ”


“เอ้อออ น่า เร็ววววววววว่าไง” :21:


“ต่อมละอายใจของเมิงยังทำงานปกติดี รึเปล่าว หาหมอเช็คบ้างนะ.............กรูเป็นห่วง”


“เร็ววววววววววววววววว อีผักกาดดดดดดดดดดดดดดด....จอ” :23:


“เอ้ออออออออออ..............................................ฟัง!!!!!!!!


มันงานอยู่ h r


มันชื่อจริงชื่อ พิ..............ริ................ยะ.................พงษ์


มันยังไม่มีแฟน วันๆก็ไร้สติ เดินคลุ้มคลั่ง ไปทั่ว แผนก


มันปากจัด ใครๆๆหลายๆๆคนสงสัยว่ามันจะเป็นตุ๊ด นั่นคง สมใจเมิงงง


มีคนชอบมันด้วย แต่มันไม่เอา


บ้านมันอยู่ หมู่บ้าน เสนานิเวศน์


มันขับวีออส สีดำ


กรูรู้เท่านี้


ถ้ามากกว่านี้ เมิงคงต้องถามพระอินทร์”


“หูยยยยยยยยยยยยยยยยยย เพื่อนร๊ากกกกกกกกกกกกกกก ขอบใจมากกกก แค่นี้ กรู ก็ดีใจเยี่ยว แตก เยี่ยววว แตรนนน แล้ว” :17:


“นี่ ตกลงเมิงเอาจริงเหรอเนี๊ยะ ผู้ชายย ไม่ช่ายยย ควายทุยย เมิงอย่าคิดว่ามันโง่นะ ที่เมิงเอาข้าวหลาม ไปให้มันวันเนี่ยะ เมิงอย่านึกว่ามันไม่คิดนะกรูแน่ใจว่า มันกินข้าว ไม่ได้เคี้ยวเอี้อง อยู่กลางทุ่ง” :21:


“เอาน่า มันจะควาย หรือ ไม่ควาย กรู ก็ต้องลุยยยยว้อยยยย”


“มีแผนอีกสิ”


“เออดิ!!!!! นี่ ผักกาด กรูอะมีแผน กรูคิดมาตั้งแต่ตอนเย็นละ”


“ อืมมม ชั่วได้อีกนะเมิง ไหลลื่นจริงๆๆ เลยนะ กะเรื่องแบบเนี๊ยะ”


“ ชั่ว เช่อ อะรายย กานนน คนเรา อยากจะครอบครองหัวใจใครสักคน ต้องมีแผน...........เอา ก็ กรูชอบมันอะ เมิงจะให้กรู ส่งกุมารทอง ไปเข้าฝัน บอกมันรึไง”


“แล้วจะเอายังไงอีกละ”


“ เมิงมาหากรูหน่อยที่บ้าน พรุ่งนี้ กรูจะพาเมิงไปเจอ ตัวแม่ แกเป็นเจ้าของร้านซาลอน ทันสมัย และหรู วิไล เลิศล้ำ บลาๆๆๆ”


“ไปทำไม”


“ไปเผาร้านเค้าละม๊าง...............อิบร้า!!!!. :7: ..................ไปช่วยกันวางแผน นะซิวะ..........เอาน่า เมิงจะไปตัดผม ทำเล็บหรือนวดตัวก็ ด้ายยยยย กรู ซับพอท ห้ายยยยยยยยยย อภินันทนาการจากกรู เว้ยยยย”


“ดี ของฟรี กรูชอบบบบบบบบบบบบบบ”


สองหัว ชั่วไม่พอ ต้องสามหัวชั่ว ท่าจาดี นอกจากพึ่งบริการตัดผม จากเจ๊ไดแอนแล้ว ครั้งนี้ ผมคงต้อง เพิ่มบริการ คอนเซ้าล์ทิ่งจากแก ผมบอกให้ นังผักกาด มาซะ ทุ่มนึงเพราะว่า ลูกค้าในร้าน มันจะไม่ค่อยมี คุยอะไรกันมันจะได้ซะดวก ดึกหน่อย คงไม่เป็นไร เพราะผมจะไปส่งมันที่บ้านเอง



หนึ่งทุ่ม ของวันถัดมา


“ หวัดดีครับ เจ๊”


“อ้าวววว ว่าไงเป้ยย .....................อุ๊ยยย ใครเนี่ยะ แฟน เป้ยเหร๊ออออออ”


คงไม่อะเจ๊...................ได้มันเป็นเมียย ผม ไปแต่งงานกับต้นกล้วยหักมุขแถวบ้านดีกว่า


“ป่าววววววววววววววคับเจ๊ นี่เพื่อนผมมม มันอยากเปลื่ยนลุค เลยมาหาเจ๊ กะจะให้เจ๊ บรรรเลงนิดนึง เอาแบบบ เหมือนเกิดใหม่ เลยน้า าาา”


“ค๊ะเจ๊ หนูเอาแบบ เกิดใหม่เลย เอาแบบ เเพนเค้กมาเห็น แล้วร้องกริ๊ด วิ่งไปกระโดดตึกเลยอะ.................แบบ สวยสู้หนู มะด้ายย อารายเงี๊ยะ”

อีผักกาดทำตาแวววาวววววว................เหมือนดาวเนปจูน


“กรูว่า ก่อนเค้าจากระโดด เค้าคงลาก มือเมิงไปด้วยอะ”


“...................................................................................” อีแก้วเงียบ แล้วหันมา ปาค้อนใส่ผม สามสิบตัน ต่อ วินาที


“ เกิดมาสวย อะนะ ใครๆๆก็ อิจฉาตัลลล หลอดดดด” :11: :11:


“เอาแบบ เกิดใหม่เลยหร๋ออออ ด้ายยยยยยย รอสักครู่นะ.............น้อย!!!! หยิบอีโต้ หลังร้าน ให้เจ๊หน่อยยยย เอาแบบ คมๆๆนะ”


“ว๊ากกกกกกกกกกก เจ๊ 5555555555555555 อย่ามามุขขขขข” :17:


“เจ๊ขรา หนูมานวดตัว ขัดหน้า ทำเล็บ หนูไม่ตัดผมมมมมม ไม่เอากิโยตินมาเลย ละค่ะเจ๊........มันยังไม่ถึงเวลาที่หนู จะกลับไปเกิดเป็น นางฟ้า อีกครั้งค่ะ เจ้ ”


“อะ เจ๊เปล่าววเอามาตัดผม เจ๊ เอามาตัดเล็บ ค๊ะ คุณน้องงงงงงงง”



ตัดกีบที่เท้าเจ๊ ก่อนดีไม๊คับ.............................ผมได้แต่คิดในใจ อิอิอิ



“ดูสิ หน้ามุ่ยเชียวว เจ๊ ล้อเล่นค๊า ใกล้ปิดร้านนแล้ว สติเจ๊ ก็ใกล้จะแตกดับ ตามอำเภอใจแบบนี้ละค๊ะ คุณน้องง”


“ค๊ะเจ๊ เวลาจะแตกดับ เจ๊ช่วยเอา อีโต้ ออกไปไกลๆๆ ตัวหนูหน่อยยยละกัน นึกว่าเอาบุญนะค๊ะเจ๊ หนูยังไม่อยากแตกดับ ตามอีโต้ อะค่ะ”


“ค๊ะ!!!!!!”


หลังจาก นั่งตัดสินใจ นังผักกาดเพื่อนผม ก็ตกลงใจที่จะทำกีบเท้า ........เฮ่ยม่ายช่ายย !!!!เล็บเท้า และตามด้วย เล็บมือ ผมเองก็ได้แต่นั่งดูมัน มีลูกค้าเข้ามาตัดผม ก่อน พวกเราเข้ามาเล็กน้อย พอลูกค้าคนสุดท้ายออกไป


........................ฮะ ฮ้า ร้านเจ๊ไดแอนก็กลายย เป็น ศูนย์ บัญชาการ ลับ ทันที!!


นั่งกันไปสักพัก มองหน้ากันไปมา เจ๊ไดแอนแกคงเริ่มตกใจ อีสองตัวนี้มัน จะมาไม้ไหน มาฆ่าปาดคอ กรูรึเปล่าว ดูมันมีพิรุทกันจัง มาก็ดึกปลอดคน ร้านจวนจะปิดแล้ว ยังวิริยะอุตสาหะมากันอีก กะเทยแก่ๆๆก็กลัวเป็น นะโว้ยยยยย ..............................ไอ่เด็กเปรตตต


“เจ๊ คือว่า อืมมมม เจ๊เคยรักใครสักคนไม๊...................เอ่ออแบบว่า” :1:


“อะไรจ๊ะ น้องเป้ย วันนี้มาแปลกมากนะจ๊ะ.........................ดูเป็นรักเกาหลียังไงชอบกล”


“คือ เอออออ.......................ผมจาพูดยังไงดีละเจ๊..................บ บะ แบบบ แบบ ว่า.......................” :1:



“อะไรอะเป้ย พูดมาเลยจ๊ะ..........................เจ๊รับได้ เจ๊เข้าใจ เรื่องชั่วช้าสามาลย์ ผ่านชีวิต เจ็ มาก็เยอะแล้ว...............เรื่องของเป้ยอีกสักเรื่องจะเป็นไรป่ายยยย......................มันคงไม่ทำให้เศรษฐกิจไทยย่ำแย่ ลงไปกว่านี้หรอกจ๊ะ”


เอ๊ะยังไงวะ !!!!!!!


“คือว่า................................เอ่ออออ”


“หูยยยยยยยยยยยย...........................อิพิกุลทอง............เมิงจามานั่งประดิษฐ์ อารายยยย ของเมิงงงง..........เมิงจาไปประกวดอารายเหร๋อ..............แหมมทำเป็นหน้าบาง อี อิ๊บอ๊ายยย ......................กรูง่วง...............คืออย่างนี้ เจ๊ขาฟังหนู..........มันไปติดผู้ชายค๊ะ.....................แล้วมันอยากรู้ว่า เค้าเป็น ต้นไม้ป่าเดียวกันกับมันหรือเปล่า แล้วเค้ามีใจให้มันบ้างไม๊.......................แค่นี้แหละค่ะเจ๊..................มัวแต่ ร่ำรี้ ร่ำไรอยู่นั่นแหละ..........พร่ำเพ้อ ละเมอฝัน อีประดิษฐ์” :23:


“.....................................................................................” ผมได้แต่นิ่งเงียบ เขิลอาย........นั่งบิดเป็นขนมโปเต้......ความลับกรูแตกแย้วก็วันนี้..........อิอิ :34:
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 335
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post13 May 2009 13:15

:11: :11: :11:

อ้า ลาไปที่ที่ไม่มีเน็ทหลายวันครับ วันอาทิตย์จะมาอ่านเยอะๆ เลย :34: :34:
กระท้อนหวานๆ อร่อยชื่นใจ๋
User avatar
น้องกระท้อน
ปริญญาตรี ปริญญาตรี
Posts: 1929
Joined: 14 Oct 2008 15:29

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post17 May 2009 15:06

คนโพสต์หายไปแย้วว
ประสบการณ์ใหม่ๆ ไม่ออกไปหา ไม่มีทางเจอ
User avatar
fevrier
Site Admin Site Admin
Posts: 957
Joined: 30 Dec 2007 12:30

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post18 May 2009 05:35

Chapter 12


“เค้าชื่อ อะไรอะเป้ยย”


“เค้าชื่อ ว่าน ชื่อจริง พิริยะพงษ์ ชื่อในเวป ปลาปิรันย่า บ้าเลือด อะ ค้าบบบบบบ” :1:


“ตุ๊ยยยย!!!! ปลาปิร้นย่า หน้าตายั่งกะ ปลายี่สกโดนแดด” :17:


“อีแก้ว วันนี้ เมิงอยากทำเล็บ หรืออยากถอดเล็บเหอะ ปากดีเหลือเกินนะเมิง”


“อะ กรูคิดให้ เมิงมอมยามัน แล้วลองปล้ำมันดู ถ้ามันมีใจ มันจะปล้ำตอบ โอเคไม๊............ง่าย สั้น มันส์ และ เสียวววว” :34: :34:


“นี่อิแก้ว ไอคิวเมิงที่พกมาตอนเกิด........เท่าไหร่วะเนี่ยะ 40 ถึงไหม๊”


“เลยกว่านั้นนั้นโว้ยยย........อีนี่”


“เออ ... ถ้าเลย.......ก็เลย ออกไปเลย......ไปออกบางแค ตรงไปนครปฐม ก็ได้นะ แล้วไม่ต้อง เจือกแวะเข้ามาอีก............................คิดได้เน๊าะเมิง...................จาให้กรูปล้ำท่าเดียว”


“ต๊ายย...................ปากต้มยำกุ้ง มั่ก มากกกกกก”
“เจ๊ว่าก็ดีนะ.................จะได้รู้กันไปเลย น้องเป้ย จะได้ไม่ต้องเสียเวลาด้วย” :11:


“ เจ้!!!!!...............มันก็คน นะ............ไม่ช่ายผักกวางตุ้ง จะได้ รวบหัวรวบหาง สับลงกะทะ แล้วผัดน้ำมันหอยเลยอะ”


“หนู หนู จะมาปรึกษากันหรือ จะทะเลาะกันจ๊ะ เจ๊ว่า ทะเลาะกันซะให้พอก่อนดีไหม๊ ดูสิ นังน้อยหน้าเป็นโจ๊กเดือดด แล้ว ...................ปุ ปุ ซะทั่วหน้าเชียว............เอาซะสองที่ ไม๊จ๊ะ เดี๋ยวเจ๊ ใส่ไข่ให้................. น้อยมัน คงอยากปิดร้าน อาบน้ำนอนอะจ๊ะ”.


“ฮุยยย..............ขอโทษคับเจ๊ เครียด...................จนลืมดูเวลาเลยยย อิอิ”


“เชอะ!!!...............มีสมองไว้เครียดเรื่องผู้ชาย” อิแก้ว แดกดัน :4: :4:


“โถ่................แล้วเจ๊อะ คุยเรื่อง หนุ่มๆๆ.................ไม่รู้สึกซู่ซ่า บ้างเหรอเจ้”


“แหมม..................เจ๊ อายุปูนนี้ ไม่สนหรอกจ๊ะเป้ย........... ผู้ชงผู้ชายอะ เดินลัดสนาม.......ไปให้หนามต้นเฟื่องฟ้า........... เกี่ยว..............เจ้ยังเสียวกว่า”


“55555555555555555..............................แรงนะเจ๊ เอาอีนี่ไปด้วยนะ แต่เอ กรูว่า แค่หนามต้นเฟื่องฟ้า มันจะพอเร้ออ สำหรับเมิงอะอีแก้ว............กรูแถม ไร่พุทราให้ อีกแปดไร่เลย........5555555555555555” :17:


“.......................เลววววววววว.......................................” :23:


“.....................................................................................” เงียบ


“อะ ไอ่เป้ย เอางี้ ชั้นว่า แกยังไม่ต้องรีบ จะดีกว่า ลองชวนมันมากินข้าว แล้วพาพวกชั้นไปด้วย จะได้ดู พฤติกรรมมัน ว่ามันมีแนวโน้มว่า จะเป็น เด็กแนว(เมิง) รึเปล่า ถ้าเป็น พวกชั้นก็จะช่วยดูอีกว่า มันมี อะไรที่จะแสดงออกมาบ้างไหม ว่ามัน
สนใจในตัวเมิง................ถ้ามีแนวโน้ม เมิงค่อยดำเนินการ จีบขั้นต่อไป..........ดีไหม๊...................เพราะถ้าไม่มี เมิงจะได้ ตัดใจจากมันซะเลย จะได้ไม่ต้องเสียเวลาเปล่าว”


“ก็ดีนะ....................เพราะว่า บางทีตอนนี้ กรูอาจจะคิด เข้าข้างตัวเองไปมาก ก็ได้................เอางี้ กรูจะ จัดมินิปาร์ตี้ พรุ่งนี้ ณ.สนามหน้าบ้านกรู แขกก็มีแต่พวกเรา นี่แหละ แล้วชวนไอ่ว่านมันมา.............ดู พฤติกรรมมัน..........ค่าอาหาร ค่า เครื่องดื่ม เสี่ยเป้ย จัดการเอง....................โฮะๆๆ................ดีไหม๊”



“.............................................ดี!!!!!!!!!!!...................................................” :25: :25:


ของฟรีละชอบนัก..........นังพวกนี้


ตื่นเต้น เหมือน ถูกหวย นอนก็นอนไม่หลับ กระสับกระส่ายคล้ายจะเป็นบ้า อยากให้แมร่ง เช้าสักที จะได้ไปจ่ายตลาด ก่อนนอนผมโทรไปชวนไอ่ว่าน บอกว่า ผมหัดทำ อาหาร กินกันเล่นๆ กับเพื่อน อยากให้มันมาด้วย อีกอย่างพรุ่งนี้ก็วันเสาร์ ถ้าไม่มีนัดอะไร ก็มาสนุกกัน..............ไอ่ว่าน รับปากทันที..........ก็ยังมิวายแอบกัด อีกว่า อาหารใส่ยาหรือเปล่า

แหม่ไอ่นี้ รู้มากจังนะ

..ตื่นเช้ามาแต่งตัวแต่เช้า.............นัดอีผักกาด มาที่บ้าน ขี้เกียจไปรับมัน จะได้ ขับรถไปซื้อของ ด้วยกัน ทีเดียว


“อีแก้ว เมิงใส่อารายยยมา ล่อเสื้อซะเขียวเลย เมื่อคืนเมิงไปนอนกับแมงทับมาเหรอ กรูนึกว่าเมิงเพิ่งไต่ลงมา จากต้นกฐินณรงค์” :3: :3:


“ฮืมมม เมิงนี่นะ เข้าใจไม๊ !!! แฟชั่นอะ............มืดบอด ตลอดศก จิงๆๆ เลย”


“แฟนชั่น อะกรู เข้าใจแต่กรูไม่เข้าใจเมิง!!! เออ............ เอาเหอะ เร็วๆๆ ขึ้นรถ เดี๋ยวต้องรีบไปรับ เจ๊ได กับลูกสมุน ของแกอีก มาเร็ว”


นังผักกาดแก้ว ไวปานวอก กระโดดขึ้นรถผมแบบไม่รอช้า วันนี้เราจะไปจ่ายตลาดกันที่ ตลาดแฮปปี้แลนด์ แดนสวรรค์............ แต่ต้องไปรับเจ๊ไดแอนที่หน้าร้านแกก่อน พอผมขับรถมาถึงหน้าร้าน

พระเจ้าช่วย!!!! สีอีผักกาดจืดเป็นซุปโยโซะทันที เมื่อเจอสรรพสีเสื้อของเจ๊ได อีแก้ว นอนกับแมงทับ แต่เจ๊ได คงได้ผัวใหม่ เป็นช่างทาสี แดงแปร๊ดดดดดดดดด มาเลย มองไกลๆๆ เหมือนตู้ไปรษณีย์ต่อขา หน้าขาว เหมือนเหมา แป้งมัน ตราปลามังกร มาหมดตลาดสำเพ็ง นังลูกสมุน ก็ล่อม่วง ผมก็ใส่สีฟ้าอ่อน

เออดี แมร่งง..................... เทเลทับบี้ กันยกรถ

ตลาดแฮปปี้แลนด์ยามเช้า คนแน่นหยั่งกะ คอนเสริร์ตดงบังชินกิ แต่ก็คงไม่ครณากับฝูงคนชั่วอย่างเรา เวียน ว่าย ตายเกิด ในลานจอดรถ กันสักพัก พอหาที่จอดรถได้ พวกเราก็เริ่มออกป่วนทันที ............. แหมหมาเห็นเรา เห่ากันเกรียว........................................อิอิ เวรแท้ๆ


“อีแก้ว เมิงจะทำอะไรบ้าง”


“ ก็คอนเซ็ปเดิมที่เราคุยกันไว้ เหมือนเมื่อ คืนนั่นแหละ อาหารอีสาน ควบ ทะเลเผา ง่ายดี อร่อยด้วย ช่วยชาติ”


“เจ๊อะ มีอะไรเพิ่มปะ”


“เจ๊ไม่มีจ๊ะ เอาอย่างที่เราคุยกันไว้แหละ”


“อีแก้ว เมิงจดมายัง ว่าต้องซื้ออะไรบ้าง”


“มาแล้วค๊ะ ตามนี้”

ผม หยิบกระดาษ รายการอาหาร มันออกมาดู ยับยังกะลายแทง ขุมทรัพย์ จะได้รู้ถึง วัตถุดิบที่เราจะต้อง ซื้อ มาทำ


“โถ นังแก้ว แน่ใจนะว่านี่ลายมือ อ่านลายมือเมิง เหมือนแกะอักษร เฮียโรกรีฟฟิก ดีนะที่กรูเอาแว่นมา ไม่งั้นกว่ากรูจะอ่านข้อความเมิงหนึ่งบรรทัดได้ คงหมด สักสามวันพอดี นี่ถ้าเมิงประกวดกับไก่ คงได้ที่หนึ่งอะกรูมั่นใจ”

“ปากมาก นักนะเมิงอะ ทีหลังก็เขียนเอาเองสิ เจ้ขา เดี๋ยวเจ้ไปซื้อ ของ อีสานมานะ หนูว่าเจ็คงคล่อง เจ๊คงไปจ่ายตลาดกับน้องสาวเจ๊มาบ้าง พอไหวนะเจ๊”


“ไหวจ๊า ของแค่นี้”


“ปะลุยยยยยยยยยยยยยย” :3:

สิ้นเสียงนังตัวดี เราก็แบ่งกันเป็นสองกลุ่มเหมือนเล่นเกมส์โชว์ ผมไปกะ นังแก้ว ส่วนเจ๊ไดไปกับลูกน้อง ตลาดเช้าเดิน ลำบากมาก เหมือน ปีน เขาพระวิหาร จะแหวกทางเดินได้ แทบต้อง เอาระเบิดมาปา

พอ เดินได้ ก็ เดินไม่เต็มเท้า น้ำดำยังกะ ทะเลสาป เด็ทซี คิดกันเล่นๆๆ ว่าถ้าเผลอ ให้ น้ำ กระเดนโดน ผมอาจจะต้องขับรถไปตัดขาทิ้ง ที่โรงบาลจุฬา หรือเปล่า.................สยองบาทาจริงๆๆ



มีแต่อีแก้วเท่านั้น บากบั่นไม่รู้จบ ไม่รู้ แมร่งไป แอบลงคอร์ส ยิมนาสติกที่ไหนมา ตลาดสด ล่อส้นตึก แถมเดินไม่ มีสะดุด เด็ดจริงๆๆ เพื่อนกรู

“เราต้องซื้ออะไรบ้างวะแก้ว”


“ของทะเลไง อีนี่”


“เราจะเริ่ม ที่ประการังหรือ แมงกะพรุนดีละ”


“กรูว่าเริ่มต้น ที่ร้านขายยาฆ่าเพรียงทะเล........ก่อนดีไหม๊ เห๊อะ!!!!!......... เมิงจะเอามาทำ ปลาโลมา อะไรกานนนนนนนนนน ปะการังอะ เอามานั่งรองก้น เมิงรึไง ชอบ นักนะ อะไรที่มันทิ่มๆๆ แทงๆๆ แสลงจิต เนี่ยะ” :23: :23:


“ อิอิอิ เด๊ะ เดี๊ยะ เหอะเมิงง ทะลึ่งละ”


“แหม แต่กรูว่า ปะการังนี่ มันคงจะทิ่มมันนะ คงจะถึงอก ถึงใจเมิงละ.... หนามแหลมๆๆ มันเยอะดีนิ”


“พอๆละ ทะลึ่งใหญ่ละ เดินปายย ๆๆ”


“ฮุยนี่ไง ปลาหมึก บลาๆๆๆๆ”

มันลอยหน้าลอยตาต่อราคากับแม่ค้าเสร็จ


“ ฮุยย นั่นไง กุ้ง บลาๆๆๆๆ”

หันไปเสวนากับแม่ค้ากุ้ง


“ อ่า..........ปลา ซาบะ บลาๆๆๆๆ”


“นั่นปูม้า บลาๆๆๆๆ”


แม่ค้าปู ก็มิรอดพ้น รังสีมฤตยู จู้ฮุกกรู จากมัน


“ แล้วก็ หอยยย แมงภู่ บลาๆๆๆ”


“พอเหอะอีแก้ว กรูถือจนเมื่อยมือละนะ กินกันห้าหกคนเอง เมิงซื้อ ของยังกะพิพิทภัณฑ์โลกใต้ทะเลโอเชี่ยนปาร์ค พัทยาแตก เดี๋ยว เจ๊ได ก็เอาหมู เอา เนื้อ เอาไก่มาอีก วันนี้กรูกินทั้งสัตว์บก สัตว์น้ำเลยนะ

สิงห์สาลาสัตว์ คงวิ่งว่อนกันเต็มกระเพาะกรูไปหมด ท้องคนนะว้อยยย ไม่ใช่ซาฟารีเวิร์ดดดด เมิงไปซื้อเครื่องทำน้ำจิ้มปะ มะนาวพริกอะไรเงี้ยะ มียังอะ”


“เดี๋ยว เจ๊ได ก็ซื้อมา อาหารอีสานมันต้องมี มะนาว พริก อะ ไปมั่วเอาของจากเจ๊แกก็ได้ กรูเชื่อแล้วหละ เมิงนี่มันไม่เคย จ่ายตลาด เข้าครัว จิงๆๆเลยนะ ครัวอะครัว รู้จักไม๊!!!!”


“กรูเป็นคุณหนู เว้ยยยยยยยยยยยยย”


“เออๆๆ ถือของ ตามกรูมาเหอะ อีคุณ หนู ตกยาก หาขัน หากะลา มาด้วยนะเผื่อจะได้สตางค์ ติดไม้ติดมือกลับบ้าน”


“เฮ่ยยย อีแก้ว เราลืมซื้อผลไม้กันหรือเปล่าววะ ซื้อกันแต่ของคาว ไม่มีอะไรล้างปาก ล้างคอ เลยน๊า”


“ น้ำยา บ้วนปากที่บ้านหมดเหรอ ล้างไปซิ สะอาดดีออก” :21:


“อีแก้ว!!!!! ( มันกวนทรีนนนนนนนนน ผม)”


“ คริกๆๆๆ เออ กรูล้อเล่นนน ผลไม้เหรออ อื่มม เรากิน อาหารทะเล กิน ลาบน้ำตก อืมมมมมมมมมมม อารายยย ดี.............................ทุเรียนหมอนทอง เป็นไง กรูว่าล้างปากได้เยอะนะ อร่อยด้วยยยยยยยยยย”


“กรู ว่า อย่าเอามาล้างปาก เมิงเลย เอาเปลือก มาตบหน้า เรียกสติสัมปัชชัญญะ เมิงก่อนดีไหม สำนักสงฆ์ ที่ไหน เค้าสอนเมิงมา!!!! เนื้อ มันก็หนักท้องอยู่ละ เมิง ยังจะมากิน ของ ข้นๆร้อนๆๆ ลงไปอีก กรูว่ากินเสร็จ คงอ้วกก ออกมาหมดอะ เอาผลไม้ที่มัน เย็นๆๆ หน่อยสิวะ สับปะรด ฝรั่ง แตงโม อะไรเงี้ยะ ........................ เฮ่ยยย สับปะรด ไม่ได้ ไอ่ว่าน มันแพ้ เดี๋ยวปาก มันบวม แตงโม อย่างเดียวดีกว่า”


“ อุ แหม่ รู้จายยยย กันจังนะ เป็นแฟนกันแล้ว เหรออ เห็นรู้เรื่องเค้าไปหม๊ดดดดดดดดด”


“บร้า.......................................” :1:

ผมอายหน้า แดง แล้วดัดจริตบิดอีกพอประมาณ............................................ฮิ้ววววววววววว


“เป้ย ชั้นถามจริงๆๆ เหอะ ถ้ามันไม่เป็นอย่างที่แกคิด แกจะเสียใจไหม๊”


“อื่มมมมมม........................กรู คงเป็นบ้า เข้าโรงบาลประสาท เมิง อาจจะเห็นกรู ใส่ชุด คนไข้ สีขาว อยู่บนเตียง เหล็ก เอามือ กอดหมอน สลับกับร้องไห้ และกรีดด ร้อง................................”


“ ร้องอะรายวะ..................ผัวค๊ะ ผัวขา อีนิดนะค๊ะทูลหัว ผัวเทวดา บลาๆๆๆๆ.....................แบบเนี๊ยะอะเหรอ”


“เมิงเก็บไว้ร้อง ตอนเข้าหอ กับ สวามีของเมิงเองเหอะ ส่อ นักนะ อินี่ กรูไม่ถึงขนาดนั้นหรอก.....................แต่.......................อาจจะ................................ฆ่าตัวตาย” :26: :26:


“เฮ่ย เอาจิงดิ”


“อิอิ เมิงไม่ต้องทำหน้าซีเรียสแบบนั้น กรูแค่ล้อเล่นนนนนนนน คนเราอะมันฝันได้ ว้อยยย แต่ถ้าเราจะฝันอะ เราก็จง อย่างลืม ที่จะเตรียมใจเอาไว้ กับผลลัพท์ของมัน ความฝัน มันจะทำให้เรามีความ สุข และ ความฝัน นี่แหละ ที่มันจะทำให้เราทุกข์

ฉะนั้น คนเรานะฝัน และคาดหวังได้ แต่เราต้องฉลาด ที่จะ ยอมรับกับผลลัพธ์ของมัน ที่จะเกิดตามมา ไม่ว่าสิ่งที่เราคิดนั้นจะสมหวัง หรือไม่ก็ตาม......................”
“อื่มมมม แกคิดได้ อย่างงี้ก็ดี............. ชั้นก็ช่วยแก แต็มที่ นะว้อยย เป้ย”


“ช่วยอะราย....................ช่วยเป็นชะนี รึงายยย”



มันไม่ตอบอะไรผม ได้แต่เดินอมยิ้มกลับไปที่รถ มองไปที่รถ ก็เห็นสองศรีพี่น้อง ตะเภาแก้ว ตะเภาทอง ยืนยิ้มหน้ามันเยิ้ม รออยู่

ผีหลอกวิญญาณ หลอน จิงๆ




Chapter 13


“ว่าไงจ๊ะ ซื้อ ของมาครบหรือยาง ต๊าย!! แล้ว น้องแก้ว กินหกคน หรือหก กองพัน จ๊ะ ตาย..........ต่าย................ต้าย.................ต๊าย.................ต๋ายยยยย.........................กินกันเสร็จแล้ว แวะไปงานเทกระจาดต่อได้เลยนะเนี๊ยะ” :8:

“ฮุยย เจ๊ อย่าไปว่ามันเลย มันเป็นร่างทรงของผีงูหลาม ผีงูหลามอะสิง อยู่ในตัวมัน ดู สิมันสีเขียวเหมือน เถาวัลย์เกาะ นี่คงเพิ่งเลี้อยหลบสิบล้อขนหิน สดๆร้อนๆลงมาจากเขาใหญ่ มันกินหมดแน่เจ๊ ไม่ต้องห่วงงงงงง”


“ใช่ค่ะ เจ๊ เพราะถ้าหนูไม่อิ่ม หนูก็จะเขมือบมันต่อ จะได้สงบปากสงบคำ นั่งพับเพียบในกระเพาะหนูสักที ปากเมิงนี่ สักแต่ว่าพูดจิงๆๆ เลยนะ ในรถมีเข็มกะด้ายไหม ขอยืมหน่อยยย กรูจาเย็บปากก ห้ายยยยยยยยย.................มีปากเหมือนมีตรูดด นะเมิง”

“ไปๆๆ กันเถอะจ๊ะ ขึ้นรถ ไปรบราฆ่าฟันกันต่อ ที่ร้านก็ได้จ๊ะ ของมีคมมีอยู่พร้อมสรรพ ณ.ร้านเจ๊

พอถึงร้านเจ๊ หลังจากเราขนวัตถุดิบลงจารถหมด สรรพสิ่งที่ตะบันซื้อมาแบบสิ้นสติ ผนวกกับ ครก สาก กะละมัง ถังแตก ดลบัลดาลให้ สภาพ ครัวร้านเจ๊ได กลับกลายเป็นสมรภูมิ ระเบิดนาปาล์ม ไปทันที ....................อะไรต่ออะไรนักหนา กองกันเต็มไปหมด เหมือนรถซาเล้ง มาแหกโค้งคว่ำตาย ในครัวแก :16: :16:

กระจัดกระจาย ปาไปได้ แปดทิศ ผมงง จนไม่รู้ว่าจะเริ่มต้น ทำอะไรก่อนดี เล่นซ่อนหากันก่อนไม๊พวกเรา ฮิ้วววว..................เพียงเสี้ยววินาที เมื่อถึงร้าน............. เจ๊ไดก็ กลายร่างเป็นอาจารย์ ยิ่งศักดิ์ ในทันควัน ร้องเรียกและ ควานหา อีโต้ ข้างกาย ก่อนเป็นอันดับแรก

ผมว่าแก อาจจะเป็นแก้วหน้าม้า กลับชาติมาเกิด ก็เป็นได้นะ...........เมบี.......อิอิ

ผมมีหน้าที่ เด็ด ปอก ลอก หั่น สับ หรือซอย เป็นลูกมือ นังตัวดี เพราะมันทำกับข้าวเป็น เด็กน้อยด้อยโอกาสอย่างผม ต้องเพิ่งพามันอย่างเดียว......................ได้ทีเมิงแล้วนี่ อีผักกาด.....................สับโขกกรูซะให้พอ :21: :21:

คือ ผมจาบอกว่า ผมทำกับข้าวไม่เป็นไงครับ.............. ถ้าวันไหน เพี้ยน....องค์ลง นึกอยากจะเข้าครัว....ที่บ้านแทบจะต้อง หนีหายไปตายข้างนอกบ้าน แบบไม่มีกำหนดกลับ เพราะว่าถ้าขืนอยู่กิน คงมีหวังได้ ล้างท้องกันยกบ้าน หรือไม่ก็คงจะมีสภาพ คล้ายจิ้งจก เผลอไปกินยาเบื่อหนู

จะกลับก็ด้าย แต่ทุกอย่างที่ทำ ต้องไปกองอยู่ในถังขยะหน้าบ้านเสียก่อน!!

กุ้งแค่สองกิโล กูแกะ ปาเข้าไปสองชั่วโมง ......................ว๊ากกกกกกกกก กรีมันทิ่มแล้วทิ่มอีก

ปอกหอม ก็นั่งร้องไห้ระงม...... เหมือนนั่งดู นังดาวพระศุกร์ โดนสับโขก...............โยกเยก :6:

หันปลาหมึก ก็ยังแยกหัวกับแยกหางมันไม่เจอ...................แล้วกรูจะหั่นได้ไม๊เนี่ยะ!!! :37: อีแก้วหันมายิ้มเยาะ เป็นระยะ ๆ คงจะสมเพททาสในเรือนเบี้ย อย่างผมเต็มที่


“เป้ย ถ้าเมิง กะ มัน เป็นแฟนกันจิงๆๆ เมิงจะทำอะไรให้มันกินวะ”


“ กับข้าวถุง!!!!” :11:


ถามอะไร โง่ๆๆนะนังนี่ ลำพังแค่ แกะกุ้งกรูยังปางตายเลย นับประสาอะไร จะไปทำกับข้าวให้มันกิน คิดกันเล่นๆๆ ว่าถ้าตลาด แถวบ้านโดนน้ำท่วมสักเจ็ดวัน ผมกับมันคงอดตาย


เงยหน้าหันไป มองเจ๊ได แกนั่งสับมะละกอ เส้นมะละกอ ฟูท่วมหัว ท่วมหูไปหมด บทจะสับ กรูก็ตะบี้ตะบันจะสับ แยกกันแทบไม่ออก อันไหน เส้นมะละกอ อันไหนผมเจ๊ได มองไกลๆๆ เหมือนภูเขาไฟฟูจี กินไปเผาไป จะหมดไม๊นี่ บ้าจี้ กันยกก๊วนจริงๆๆ


อลม่านจานเด็ด กันไปสักพัก วีออสสีดำ ก็ขับมาจอดหน้าร้าน


มันมาแล้วครับ พี่น้อง!!!!!! :34: สุดหล่อจากลุ่ม น้ำ อะเมซอน อ๊ากกกกกซ์ เขิลลล :1: :1:
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 335
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post21 May 2009 07:38

Chapter 14



“เฮ่ยเข้ามาดิ เข้ามาเลย”


“ฮุ ฮุ รอเรานายไหม รอกคุง”


“ไม่นานหรอก ว่าน นี่ แก้วเพื่อนเรา ทำงานแบงค์เดียวกะนายอะ แล้ว นี้ เจ๊ได เจ้าของร้าน เราสนิทกะเจ๊ แกก็เลยให้เรา มาใช้เป็นที่บรรเลง กับข้าวกันได้”


“จาให้ เรา ทำอะไรอะ”

ทำลูกกกก...........................หูยยย คิดด้ายยยยย :11:


“ไม่ต้องทำอะไรหรอก เรารู้นายทำอะไรไม่เป็น ช่ายยไหมเพื่อนนน”


“ช่ายยยยย แต่เราก็ ปอกๆๆ หั่นๆๆ ได้นะ”


ประเภทเดียวกะกรู เล้ยยยยยยยยยยย.........................สมแล้วที่มาเจอกานนนนนนนเนี่ยะ


“ไม่ป็นไรหรอก ไอ่หั่นกะ ปอกอะ จวนเสร็จหมดแล้ว นั่งดู ทีวีไปก่อนเหอะ”


โถ................พ่อคุ้นนนนน พ่อยอดชีวัน ขวัญชีวี จะมาก็มาเอาเกือบบ่ายสี่ กับข้าวมันจะเสร็จหมดเกลี้ยงอยู่แล้ว พ่อพระเอก แต่เดี๋ยว เดี๋ยวก็คงมีงานทำ เพราะ พวกผมใช้ร้านเจ๊ได เป็น ที่ทำครัว แต่ ที่นั่งกิน เป็นสนามหน้าบ้านผม :17:


ที่ใช้ร้านเจ๊ได ก็เพราะว่า ร้านแกกะร้านน้องสาวแก ใช้ครัวเดียวกัน นั่นย่อมแปลว่า มีด เขี้ยง หม้อ ไห จานชาม แกย่อม มี เป็นล้าน เพรียบพร้อม และล้นเหลือ เหมือนยกแผนกครัว ห้างเซ็ลทรัล มาทั้งห้าง กอปร กับมีน้อง สาวสุดสวยของแก มาช่วยทำด้วย จึงทำให้ กับข้าว ที่เราทำ ทั้งหมดเสร็จไวปานเนรมิต ขืนทำกันเองตามมีตามเกิด คงจะเสร็จสิ้น และได้กิน ภายในสองอาทิตย์ เป็นอย่างต่ำ แน่นอน


ทันที ที่ ไอ่ว่าน เอาใบหน้าอันแสนงามเหมือนพระลอ เดินตกท่อ เข้ามาให้ทุกคนยลโฉม พวกเราทั้ง ห้า ( ผม ผักกาด เจ๊ได น้องเจ๊ได น้อย )ก็ได้แต่ อมยิ้ มแล้วมองหน้ากัน และเก็บอาการกันสุด ชีวิต


อยากขำ แต่ก็ขำ ไม่ได้ อั้นเอาไว้เหมือนปวดอี้บนทางด่วน ไอ่ว่าน ปลีกตัวไปดูทีวี เงียบๆๆ หน้าร้าน หนึ่งหนุ่ม กะ สี่สาว หลังร้านก็เม้าท์แตกกันทันที
“ หุยยยยยย น้องเป้ย หล่อนะเนี่ยะ ดู แมนๆๆ ดี เจ๊ว่าหน้าเค้าคล้าย พระเอก เรื่องเพลง สุดท้ายจังอะ หุยยยยยย อยากด้ายยยย เจ๊ อยากกก ด้ายยยยยยยยย” :22: :22:


ร้องไปก็กระทืบเท้าไป.........................นี่มันร้านทำผมนะเจ๊ ไม่ใช่พะเนียจคล้องช้าง..............เดี๋ยวพื้นก็ทรุดหมดหรอก


“หึยยยยย ไม๊มั้งเจ๊ ผมว่า หน้าเค้า เหมือน ดีเจ อ๋อง มากกว่า แล้วเจ๊จะไปอยากได้มันทำไม คนนะเจ๊ ร้องเหมือนเด็ก อยากได้ตุ๊กตาเสียกระบาล...............แน่เจ๊!!!...........ไหนบอกผมว่าเบื่อผู้ชายไง” :23:


“แหม แล้วก็ล่อ เสื้อน้ำเงินมา เมิง ก็เสื้อฟ้า ไล่สีกันเลยยยนะ เกย์คิงส์ กะ เกย์ควีนนนนน กรูรู้ละ ใคร เป็นรุก ใคร เป็นรับ 5555555555555” :17:

อีผักกาด เสริมทัพ

“รู้มากนัก นะเมิงอีนี่ ของแบบ เนี๊ยะ เค้าไม่ดู กันที่สีเสื้อหรอกว้อยยยยยย เข้าดูกานน ตอนปิดไฟ”


“ นังน้อยย !!! สับคัทเอ้าท์ เร็วววววววววว!!!! ”


“ .........................เจ๊!!!!!!!!!!!..........................” :21:

ผมกับ นังผักกาดด แหกปากร้องพร้อมมมกัน

โครมครามๆๆ กริ๊ดกร๊าดด แรดเปรี้ยว กันไปสักพักในครัว อาหารลาว ผนวก กับ ซีฟูดด์ รสเลิศ ( มั้ง ) ก็เสร็จสิ้น ตามคาด ( ด้วยแรงบัลดาลใจ จากผู้ชายคนเดียว ) เราทั้งหมดก็ขนทุกสิ่งทุกอย่างที่ มี ใส่ทั้งรถผมและรถมัน ไปบ้านผม หน้าบ้านผม มี สนามเล็กๆๆ และ ม้าหินอ่อน ตารางหมากฮอต เก่าๆอยู่ ไม่ได้จงใจจะให้มันคล้าย แต่ว่ามันมีจริงๆ ใต้ต้นมะม่วงเขียวเสวย ต้นใหญ่ สูงถึงระเบียงชั้นสอง

มีโต้ง...........มีมิว...........มีม้าหินอ่อน...........มีวงออกัส ที่วันนี้ สมาชิกมากันแค่สามคน เมียแมลงทับ กับ กระเทยควายวัยทอง และ ลูกจ้างหน้าปลาดุกอุย แถมมะม่วงขียวเสวย อีกต้น...............อะฮ่า.........เสร็จกรูแน่เมิงงงงง

แต่กับข้าว แมร่งหยั่งกะบุฟเฟ่ ฉลองปิดฤดูกาล ทีมฟุตบอล .......กินเข้าไปเหอะอีเมียชูชก ทั้งหลาย

แต่นั่นก็ไม่เป็นไร............เราสามารถทุ่มทุกอย่างได้.............เพื่อชายอันเป็นที่รักครับ(ย้ำอีกครั้งง)


“ฮูยยยยย ท่าทางน่าอะร่อยยนะ ฝีมือใครเนี่ยะ” หูตาแพรวพราวว เหมือนเด็กอยากินอมยิ้ม..............หิวแล้วละสิเมิงงง


“เป้ย เค้าเป็นคนทำทั้งนั้น ฝีมือมัน ทั้งนั้นเลย นะเนี๊ยะ” อีผักกาด เริ่มเกมส์สอพลอ แบบ ไวไฟ ไอ่ว่าน ฟังแล้วอมยิ้มม


“เฮ่ย อารายกัน ก็ช่วยๆๆ กันทำ เจ๊ได อะเหนื่อยสุด ส่วนใหญ่ฝีมือแกต่างหาก ละส่วนไอ่ที่ดำๆๆ ไหมๆๆ ขมุกขมัวอะ เรากับผักกาดเอง”

“ไม่ใช่เรากับ ผักกาด!!!!!!...................แกคนเดียวววววย่ะ!!!!!” :23:

นังผักกาด ถล่มกลับเป็นสึนามิทันที......................เออ ผิดบาปอะไร กะ กรูทั้งน้านนนน


“อิอิ...................ดูดิ เหมือนแยกประเภทนรกกับสวรรค์เลยเน๊าะ คริกๆๆ”


ใช่ซี้ นรก กะ สวรรค์ วันนี้ละ กรูจาขึ้นสาหวันนนน กะเมิงงงงง :34: พอๆชักจาหื่นนน ไปใหญ่ละ ไอ่ว่านเริ่มกิน กินไวยิ่งกว่าแสงอัลตราไวโอเลต ผนวกกะ อนุภาคโปรตอน ตักเอาๆ เคี้ยวเอาเคี้ยวเอา ลาบ ส้มตำ......ปลาหมึกนึ่งมะนาว ชิ......หายหมด ไม่เหลือแม้ น้ำจิ้ม ผมได้แต่ขำปนเอ็นดู น่ารักจิงจริ๊งงงงงง เด็กกำลังโต

สวนเจ๊ได ก็ช่วยได้เยอะมากกกกก......................ม๊ากกกก.................มากกก.............ผมบอกให้เปิดเพลงแนว โรม๊านสสสส ซักนี้ดด นี่เจ๊ เเก ล่อ แต่ เฉลิมพล มาลาคำ ตามด้วย ปอยฝ้าย มาลัยพร หลับตาฟัง ได้อารมณ์ สุดกำลัง........... งง เหมือน อยู่งานฉลอง บั้งไฟพญานาค ยังไงหยั่งงั้น ซึ่ง ณ.ตอนนี้ คงยังขาดแต่พญานาค อย่างเดียวมั้ง


“ เป้ย กับ ผักกาด เป็นเพื่อนกันมานาน แล้ว เหรอ”


“สามปีสี่ ชาติครึ่งได้แล้วมั้ง ก็หลงผิด คิดคบมันตั้งแต่ เข้ามหาลัยแล้ว แม่นี่เค้าแรง ตั้งแต่เรียน”


“แบบว่า เราเป็นดาวอะ เชิดหน้าเอ็นท์เข้ามา ดั่งฟ้าลิขิต ผู้หญิงตายเป็นกบ เป็ เขียด ไปหมดคณะเลยยยยยยยยยยยยยยน้า เวลาเราเดินเข้ามา”


“โถ.................ดาวมหาลัย เทพี น้ำปลาตราดาว อะเหรอ เค้าเหม็นแกรึเปล่าคิดดีๆ .....ผักกาดดอง ชั้นว่าผู้หญิงคงต้องตายหมดโลกนะ ถ้าแกได้อะ”


“อิจฉากันละซี้................อย่ามา................เออว่าน ว่านมีแฟนหรือยังอะ”


ตูมมมมมมมมม!!!!!!!! :37: :37:


เอาแล้วไม๊หละเพื่อนนนนน............กกกรูรูรูรูรู มันจะกล้าเกินไปไม๊ เหล้าคงผสมกันเข้าที่ในเส้นเลือดแล้วซิ ค่อยๆหาจังหวะหน่อยสิวะ เมิงจารีบ ทิ้งระเบิดไปใย หัดดูทิศทางลม ซะบ้าง ผมฟังมันถามแล้วปั้นหน้าไม่ถูกเลย เจ๊ได ตาเหลือกลาน เหมือนข้าวเหนียวติดคอ


ไอ่ว่านไม่ตอบ อมยิ้ม แล้วก้มหน้า ทุกคนหัวเราะเบาๆ พร้อมกัน


“แล้วเจ๊ อะครับ ตัดผมให้เป้ยเค้า มานานแล้วเหรอครับ”


“ก็พอควรอะจ๊ะ แล้วว่าน ละจ๊ะไม่สนใจ จะเอา หัว มาให้เจ๊ตัดบ้างเหรอ”


“ตัด หัว หรือตัดผมอะเจ๊ พูดแบบนี้ผม หวาดเฉียวน้า”


“อุ๊ย.....แหม เจ๊ก็แค่ล้อเล่นนะ ใกล้คนหล่อไม่ได้ ใกล้แล้ว เจ๊จะ ครั่นเนื้อครั่นตัว พูดจา เหมือนเมาเห็ด......อิอิ” :14:


แต่แอ.................ผมว่าวันนี้มัน มาแปลกนะ!!!!!............... ดูสุภาพ ผิดมนุษย์ มนา ชอบกล ซึ่งโดยปกติแล้ว มันจะปากกรรไกรกว่านี้มาก รึ อาจจะเพราะ เขิล ที่มาเจอคนหล่อ คนสวย อย่างพวกผม หรือไม่ก็คงประหม่า ที่ ได้พูดคุย กับ นังผักกาด ปากจากนรก ผนวกกับ กระเทยม่ายร้างผัว ที่มันคงไม่แน่ใจว่า คืนนี้ มันอาจจะต้องเสร็จใครคนใดคนหนึ่งในที่นี้แน่ ถ้ามันไม่ตั้งสติให้ดีๆ.................... แต่ก็นั่นแหละครับ มันก็คงเป็น แต่การคาดเดา ของผม เราก็คงต้องดูกันต่อไป


นั่งคุยกันไปซักพัก เสียงโทรศัพท์มันก็ดังขึ้น มันรับสาย แล้วลุกออกจากที่นั่ง ไปยืนคุยอยู่หน้าบ้าน


“ ไงละเมิง อีเหล็กไหลไฟเบอร์ เมิงถามมันเข้าไปได้ยังไง ใครเค้าใช้ให้เมิง ดั้นด้นขนาดนั้น หัดดูจังหวะซะบ้าง นั่นมันคนนะว้อยย ไม่ใช่เสาตอม่อรถไฟฟ้า เมิงถึงได้ เจาะเอา เสกหน้าขนาดนั้นอะ” :23: :23:


“เอ้า!!!!!.............ไม่ดีรึไง อินี่ ก็กรู เห็นเมิงอยากรู้นักนี่ รู้ๆกันไปเลย จะมามัวประดิษฐ์ ประดอยหอยโข่งไปใย”


“เมิงก็หัดถามอะไร ที่มันอ้อมๆบ้างสิวะ”


“ฮูยยยยยยยยยยย เมิงจาให้กรู อ้อมไปทามมมมมายยยย อ้อมไป เปลืองน้ำมันเปล่าว คนอย่างกรูอะ เหนือกว่าทุกคำอธิบาย”


มันไม่พูดเปล่าว นั่งคอตั้งทำมุม เก้าสิบองศา อีกต่างหาก ถ้าดวงจันทร์ หล่นมาเสียบหัวมัน ก็เหมือนอมยิ้มอะ


“ใช่สิ ใครจะ ไปอธิบายคนอย่าง เมิงได้ละ อีเสม็ด เจ็ดย่านน้ำ คำว่าอาย คงไม่ต้องสะกด ให้เมิงฟังละมั้ง ”


“ฮืมมม ปากเมิงนี่นะ ไอ่เป้ยยย”


ด่าทอกันเป็นแม่ค้าขายกะปิ ไปไม่นาน ผมก็รู้สึกเหมือนกับมีแท็กซี่มิเตอร์ มาจอดหน้าบ้าน


มีมิเตอร์ มาจริงๆครับ


รถจอด ไอ่ว่านเดิน ไป

ประตูรถเปิดออกมา



ผู้หญิง หน้าตาน่ารักคนนึงก้าวขาลงมา เดินเข้ามาในบ้านพร้อมไอ่ว่าน :20:


อิ๊บอ๊ายยยยยยยย..........................................แล้วกรรรรรรูรูรูรู :7:


ทุกคนไม่พูออาไรเลย


อีผักกาดหน้าถอดสี :37: เจ๊ได พยายามยิ้มแก้เก้อ :30:


ผม...........................................



..............................



...............


.....


รู้สึกตัวเบาหวิววววว :6:
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 335
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post21 May 2009 09:17

อ้าว อาว อ่าว อ้าว อ๊าว อ๋าว :3: :3:
ประสบการณ์ใหม่ๆ ไม่ออกไปหา ไม่มีทางเจอ
User avatar
fevrier
Site Admin Site Admin
Posts: 957
Joined: 30 Dec 2007 12:30

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post21 May 2009 12:01

พาเพื่อนสาวมาดูว่าที่ภรรยา เหมือนกันช่ายป้ะ
Image
{LucifeR} ©® - The Prince of Darkness™
Live life you love, Love life you live
User avatar
{LucifeR}
Site Admin Site Admin
Posts: 1221
Joined: 01 Jan 2008 17:07
Location: Middle Earth

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post25 May 2009 16:27

Chapter 15


ปากที่เคยพูดไป ตอน เดินตลาดเช้ากะ ผักกาด พูดไปงั้นแหละ ว่าทำใจได้ แต่พอเอาเข้าจริง ด้วย ความหวังที่มีในตัวมัน ความผูกพันที่เริ่มมี ความรู้สึกสุขใจ ทุกครั้ง ที่ได้ยินเสียง ได้พูดคุยกันทางโทรศัพท์ แมตเสต บร้าบอ คอแตก ที่ทั้งผมและมัน ผลัดกันส่งให้อ่านกัน เพื่อฆ่าเวลา ในระหว่างวัน :20:

แววตาของมัน ตอนที่จ้องกันครั้งแรก ในร้านซิสเล่อร์ ความสนุกปนตื่นเต้น ตอนที่ พาผักกาดไปแอบดูมัน....................สืบเสาะขอมูลทุกอย่างที่เป็นตัวมัน


เวลาแค่สองเดือนกว่า แต่มันกลับยาวนานเหลือเกินในชีวิตผม และ ยิ่งโดยเฉพาะ ชื่อล๊อคอิน ของมัน ที่ผมเฝ้าตาม และ เพียรตอบ ทุกครั้งที่เจอในเวปบอร์ด


ผมควรจะร้องไห้ ดีไหมครับ T_T
...........................................................................

.............................................................

..........................................

................

...

.
ไม่ร้องหรอก ใครมันจะไปแสดงออก ถึงความอ่อนแอ ต่อหน้าคนที่เรารักแบบนั้น...............ผมเป็นผู้ชายยนะ

จิง


จิง...............จิง


จิง.........................จิ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง


( ตุ๊ยยยย.....................ยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!! )


ไอ่ว่านเดินเข้ามา แล้วก็ แนะนำกับทุกคนในโต๊ะ ว่า เป็นเพื่อน ที่ทำงานเดิม ชื่อ อั้ม พวกเราทุกคนยิ้มทักทาย ผมอาสา ที่จะหา จานตักอาหารให้ ต้องกลบเกลื่อนหน่อย อั้ม เป็นผู้หญิงสวยนะครับ ยิ้มหวานเชียว แต่งตัวก็ดี หุ่นก็ดี ไอ่ว่านบอกว่า เป็น พีอาร์ อยู่ บริษัทรถยนตร์ (ไม่ใช่พริตตี้ นะครับ) อั้มเค้าอยู่ ฟร้อนท์ เค้าเตอร์

มาแสดงตัวแบบนี้ ใครๆก็ดูออก ว่าสองคนนี้ เป็นอะไรกัน ถึงเค้าจะไม่จับมือถือแขนกันก็เหอะ ................เด็ก ป.สี่มันยังดู ออกเลย :36:

ถ้าคุณแน่.................อย่าแพ้ป.สี่

......................................


..............


.......


กรูอะ ป.ตรีละ ยังแพ้เด็กป.สี่เลย หลงนึกว่ามันโสดมานาน เพ้ออยู่ได้ ผักกาด เดินเกมส์ต่อ มือโปรมาก ถ้าแผนA ไม่ ประสบความสำเร็จ ก็มีแผนฺB แต่นังนี่ คงมีแผน ถึง Z

ปรับตัวได้ทุกสถานะการณ์ เหมือนตัวซาลาแมนเดอร์ คุยทั้งกับ ว่าน และ อั้มไปเรื่อย เรื่องนั้นเรื่องนี้ โยงทุกอย่างมาได้ ทั้งสามโลก.... คงเพราะรู้ว่า ผมเริ่มสลดแล้ว สงสารแต่เจ๊ได แกพาล เครียดไปด้วยเลย เฉลิมพล มาลาคำ ก็ยังย้ำสติแกมิได้


เฮ้ออ..................เลิกเศร้าเหอะ :18:

อั้ม น่ารักมากพูดเก่งคุยสนุก เหมือนเกิดมาเพื่อพูด ก่อนเกิด แม่อั้ม อาจจะถวายลำโพง พร้อมแม่มัน ติดแต่ว่า ลำโพงของแม่อั้ม อาจจะเล็กกว่าหน่อย สมกับเป็นพีอาร์ อีว่านตัวดี ก็เริ่ม กระดี้ กระด้า

ใช่สิ เมียเมิงมาละนี่ สนุกกันให้พอ กรูอะส่วนเกิน ได้แต่คิด ความเป็นจริงก็ต้อง นั่งหน้านิ่ง และ อมยิ้ม เป็นระยะๆ :31:

เราเป็น ตัวเอก ไม่ใช่ตัวอิจฉา......................หลอกตัวเองแบบ ลมๆๆ แล้งๆๆไป


ไอ่ว่าน รู้ตัว และเริ่มยิ้ม


“อาไรรอกคุง ไม่พูดเลย อิ่มแล้วอะดี้”


“อื่มมมมมมเอิ่มมที่ไหนกัน กินด้ายยย เรื่อยยๆๆ”


“เอ้ยยย ร้องเพลงคาราโอเกะ กันเหอะ”


นังแก้ว เสนอไอเดีย.......................โถ่อีแก้ว เมิงอยากร้องเพลง แต่กรูอยากร้องไห้


“เฮ่ยยยยย เอาเล้ยยยยย ชอบบบ”


ผมไม่รอช้า เดินเป็นซอมบี้ เข้าไปเอาไมค์ คาราโอเกะในบ้าน มาต่อให้พวกมัน


สนุกกันซะให้พอ............ ผู้ชายหลายใจ ผู้ชายหลอกลวง ผู้ชายเจ้าชู้ ไม่เคยพอ มักมากโรคจิต บ้าจี้ อาบา อาบี อาโบ อาเบ้ เห็นเราเป็นแค่ ดอกไม้ริมทาง อ้างว้างเปล่าวเปลี่ยว จะหยิบจะคลำขย้ำขยี้อะไรก็ได้ ให้ความหวังเรา เดี๋ยวคอยดูนะ พรุ่งนี้ กรูจะไปฟ้อง นายยก บลาๆๆๆๆ................... :6:


บร้าเข้าขั้นไปแล้วกรู ...............เดินตูดบิด บ่นไป ด่าไป ไร้สติ


พอทุกอย่างพร้อม มันก็ริ่มแหกปากกันเลย เหล้าเข้าปาก เมากันได้ที่ ก็ร้องมันเข้าไป อะคาเดมี่แฟนตาเซีย ตายยกก๊วน ถ้ามาแข่งกับพวกมัน ดีนะ ที่มันยังไม่ดึกมาก ไม่งั้น รองเท้าแตะ คงลอยข้ามรั้วบ้านผมมา ประมาณว่าเป็น ร้อยคู่แน่ บ้านกรู คงกลายสภาพเป็น โรงงานบาจา

“เฮ่ยยยยย เพลงนี้ ของราววววววววว”


“ว่านนนน จาร้องงงงงงงงงงงง เพลงอารายยยยยยยยยยยยยยย”

อีผักกาด แปรพรรค ไปสนิทสนมจะเป็นจะตาย กับมันแล้ว.................ปรับตัวไวจิงนะ อิจิ้งจก


“เพลงนี้ เพลงงงงงงงงงนี้

เป็น แค่ หนึ่งคนนี้ ที่รู้ดีว่า ม่ายยยยยยยยยยยยยยดี เหมือนครายยยยยยยย

เธอก็หนึ่งงงงงงงงงงงงงคน น้านนนนนนนนนนนนนนน


........................................................


ที่ซุดดดดดดดดดดดดดด ต้องลากานนนนนนนนนนนนนน

เจ็บปวดดดดด แต่จนจายยยยยยยยยยยยยย


ขอบ คุณ ที่ครั้งหนึ่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงง เคยมีกันนน


........................................



................จากกกานนน วันนี้ แม้จะผิดหวัง .........

ยังดีกว่าทนทอร้ามานนนนนนนนนนน



...........กับสิ่ง ที่ฉานนนนนนนนนเปนนนนนนนนนนนนนน




สาดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!! เอาปืนมายิงกรูเลยดีไม๊.....................แมร่ง ผีเจาะปากให้เมิงร้องหรือไง เพลงนี้อะ เพลงมีเป็นร้อยย เป็นพัน เพลงช้างน้อย เพลงมดตะน่อย เพลงลอยกระทง ไม่เจือกกร้อง เมิงจะมาร้องทิ่มใจอะไร กรูนักกกกหนา


เพลงนรกจบสิ้น


เจ๊ได ได้ไมค์ต่อ ก็ร้องไปเรื่อยยยยย ต่อด้วยอีผักกาดดดดดด และก็วกกลับมาที่มัน



ถ้าบอกกกกกกก ว่า แพลงนี้ แต่ง ห้ายยยยยยยยยยยยเท้อ เทอจาเชื่อหม้ายยยยยยยยยยยยยย





กรูไม่เชื่อไอ่สาดดดดดดดดดดดด!!!! ......วอน................วอนนนนอีกละ





.......... เมิงเอาแฟนเมิงมานั่นทนโท่ กิน กับข้าวบ้านกรู ร้องคาราโอเกะบ้านกรู นั่งม้าหิน ของกรู แล้วยังจะมาบอกว่าแต่งแพลงให้กรู อีกเหรอออออออออออออออ ไอ่ชั่วววววววววววววว
ไร้ยางอายยยยยยย


ทามมมมมมายยยยยยยยยยยยยย โลกไม่ยุติธรรมมมมม กะเป้ยยยยยเลยยยยยยยย ทามมมมมมายยยยยยยยยยยยยย



อั้มเค้าก็เหมือน นางงาม ได้แต่ยิ้ม หัวเราะแต่ไม่ร้องแพลง ดีนะ ที่ไม่นั่งโบกมือไปด้วย ............... เหล่าเด็กจรจัด บ้านเอเอฟร้องแข่งกะนกแสกกันไปสัก พัก เห็นท่าจะดึกแล้ว ก็คิดตรงกันว่าสมควรจะหยุด ปาร์ตี้ยาอี นี้สักที
เพราะถาขืนไม่หยุด อาจจะมี ของทั้งมีคม และไม่มีคม จากข้างๆบ้านมาทำให้หยุดได้

ผมค่อยๆๆ เริ่มเก็บของ รวมทั้งซาก อารยะธรรมทั้งหลังหลายที่พวกเขาได้ก่อขึ้น คนเก็บก็มี

ผม


อั้ม


และ...................ไอ่ว่าน



ที่เหลือ นอนกอดขวดเหล้า หลับเป็นสัมภเวสี ใต้ต้น มะม่วงกันไปหมด



ทั้ง คุณ นาย ไดแอน คุณนายน้อย และ คุณนายผักกาด...............คิดกันเล่นๆว่า กินเหล้ามันบาป แล้ว ถ้าเกิดตายไปตรงนั้น

ชาติหน้า คงได้เกิดเป็น ต้นมะม่วงกันบ้างหละ


“อาหารอาหร่อยนะค๊ะ คุณ เป้ย”


“ครับ ฝีมือ สองคนนั้นเค้าอร่อย ลองผมทำสิ คุณอั้มคงทาน อะไรไม่ลงแน่ๆๆเลย” :11:


“โห อย่าถ่อมตัวเลยคะ พี่แอน เค้าก็บอกว่าคุณเป้ยทำ วันหลังอั้มคงต้องมา ทานบ่อยๆๆละ……….ได้ไหม๊ค๊ะ”


“โห ได้ดิครับ สาวๆมาบ้าน บ่อยๆ ทำไมจะไม่ชอบ”


ตุ๊ยยยยย..............................ตอ......หล จิงๆกรู

สาวๆมาบ้าน...................คิดได้


“ฮั่นแน่ ทามมมมมมมมมอะรายกาน จีบกันอยู่เหร๋ออออออออ” :14:

จีบทำป๊ะ อารายละ พลาดจากผัว แล้ว จาหวังเมียนะเร้อออ กรูยังบร้าไม่เข้าขั้นโว้ยยยยย


“ป่าวว!! คุณอั้ม เค้าคุยสนุกดี”


“สนุกอะไร ไม่ได้ครึ่งของเป้ยหรอก”


ผมก็ได้แต่อมยิ้มไป มองเค้าสองคน ช่วยกันเก็บของ ดูๆไปเค้าก็สมกันดีนะ รู้สึกได้เลยว่า เราคงเป็นส่วนเกินอีกแล้ว ผมปลีกตัวออกห่างๆ ไปเก็บของอย่างอื่น

สักพักก็เกือบเสร็จทั้งหมด ผมบอกให้ว่าน กับ อั้มกลับไปก่อน ที่เหลือเดี๋ยวให้ ผีใต้ต้น มะม่วงตื่นขึ้นมาล้างกัน อยู่ได้ทั้งคืนอยู่แล้ว พ่อกะแม่ ไปค้างบ้านพี่ปุ้ย

ผมเดินไปส่ง เค้าสองคนหน้าบ้าน จนกระทั่งเค้าขับรถออกไปด้วยกัน

ผมเดินกลับเข้ามาในบ้าน พลางนึกในใจ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นแจ่มชัดและมีคำตอบในตัวมันเองอยู่แล้ว
… เฮ้อ ออ อ อ อออออออ.......... :16: :16:
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 335
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post25 May 2009 16:37

:22: :22: :22:
กระท้อนหวานๆ อร่อยชื่นใจ๋
User avatar
น้องกระท้อน
ปริญญาตรี ปริญญาตรี
Posts: 1929
Joined: 14 Oct 2008 15:29

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post25 May 2009 16:52

สนุกๆ รออ่านครับ
rome
อนุบาล อนุบาล
Posts: 99
Joined: 12 Jan 2008 00:59

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post28 May 2009 20:12

Chapter 16


เจ๊ไดแอนกับน้อยตื่น เดินพาเหรดไปล้างจานกันหลังบ้าน


ผมกลับมานั่งเงียบๆ


มองม้าหิน



มองต้นมะม่วง


มองใต้ต้นมะม่วง


มองเสื่อ................ยังมีร่างอีกหนึ่งร่าง นอนสงบนิ่ง ไม่ไหวติงอยู่
ผมเดินกลับเข้าไปในบ้าน


หยิบ กระดาษหนังสือพิมพ์


เอาออกมาคลี่ แล้ว คลุม ร่างนั้นไว้


กันความอุดจาด :17:







“เฮ่ยยยยยยยยยยยยยยยยย.......................อารายยยยยยยยยยยยยยยยยย


นี่เมิง จะเผากรู ย่างบาบีคิว เหรอออออออออออ ม่ายยยย อาววว ม่ายยยอาวววว กรู อิ่มแล้ววววววววววววว” :23:


“อีแก้ว!!! กระดาษ หนังสือพิมพ์กรู อะ เอาไปใช้เผาท่อนฝืน มันก็ยังได้ถ่าน นี่ถ้ากรู เผาเมิง กรูจะเกิดประโยชน์ โภคผลอะไรบ้างไหม..................อีอิ๊บอ๊ายยย เมิงเป็นผู้หญิงภาษาบร้าอะไร เมาเกลือกเมากลิ้ง อยู่ บนสนามหญ้า หน้าบ้านผู้ชาย เนี่ยะ!!!”


“อ๊ะ!!! ก็ผู้หญิ๋งงง ย่างงงงง กรู งายยยยยยยยยยยยยย สวยสับ สวยซ้อนนนนนนนนนนน สวย ซ่อนนนน เงื่อนว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย” :25:


“เออ เชิญเมิงซ้อนเงื่อน ของเมิงไปคนเดียวเหอะ .........หมดสภาพจริงๆนะเมิงนี่ เมิงไม่อ้วกก ออกมาซะเลยละ ชาวบ้านเค้าจะได้นึกว่า แม่กรูเปิดร้านขายโจ๊ก”


“ขอบคุณค๊ะ ผู้ชาย”


“เฮ่ยๆๆๆ แล้วคืนนี้ จะเอายังไง ถ้าวันนี้ จะค้างนี่ เมิงก็ ขึ้นไปนอนห้องกรู แล้ว กรูจาไปนอนห้องแม่”


“เมิงจาบร้าเหรออ กรูเป้นนนนนนนนนนผู้หญิง จามานอนบ้านผู้ชายยยด้ายยยยไง เดี๋ยวกรูก็จากลับ ขออีกเป๊บ”


“เหร๋อคับ ..คุณผู้หญิง...ขอบพระคุณนะคับ ที่ยังอุส่าห์จำได้...................เออ ถ้างั้นเมิงไปนอนห้องรับแขกไป อุบาทว์ ๆๆจิง เลย นอนเป็นผี เฝ้าต้นมะม่วงไปได้”


“เป้ยยยยย เมิงงงงงง อย่า เสียจายยยยยยยยยยยยย............พะ พะ เพาะ.....................”


“เพราะอะไร ของ เมิงอีก”



“เพาะ พุ่ง นี้ ยางงงงงงงงงงงงงง มี แสง ตาวานนนนนนนนนนนนนน ว้อยยยยยย..................เมิงงงง อย่า เพิ่งงงงงง หมดหว้างงงงงงงงงงงงง” :31:


“ฮื่มมมมมมมมมมมมมม.................อี กวีเอก กรูว่า เมิงเดินให้ตรงก่อน ดีไม๊ตอนเนี่ยะ!!!!! ไม่ต้องคิดจะสอน อะไรกรูหรอก”


ผมพามันเดินทุกลักทุเล............ เข้าไปนอนบนโซฟาหน้าห้อง รับแขก เจ๊ไดแอน กับ น้อยเดินออกมา ผมก็ พา สองคนไปส่งที่ร้าน ส่งเสร็จก็กลับเข้าบ้านมา นั่ง ผักกาด หลับเป็นตาย ผมเดินขึ้นชั้นสอง อาบน้ำ เปลี่ยนชุด เป็นเสื้อยืด กางเกงขาสั้น ยังไม่นอน กะว่า รอให้ นังแก้วมันตื่นก่อน แล้วจะพามันไปส่งหอ ค่อยกลับมานอน

ผมเดินขึ้นห้องไปเงียบๆ

รู้สึกใจมัน โหวงเหวง น่าดู :33:


ทำไมเรื่องแบบนี้ ต้องเกิดกะเราด้วยน้า............................ไม่เข้าใจจริงๆ :16:
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 335
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post31 May 2009 21:13

Chapter 17
แคว็กๆๆๆๆ แคร๊กๆๆๆๆๆๆๆ เสียงอะไรวะ ผมได้แต่ตกใจ เดินมาที่บานหน้าต่าง



แคว๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เสียงอะไรวะ!!!!!!! :24:

แกร๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เสียงนั้นมันดังมาจากต้นมะม่วง อีแก้ว มันก็เข้ามานอนในบ้านแล้วนี่หว่า


อะไรอะ?..........................หรือว่าขโมย นี่กรู จะซวยซับ ซวยซ้อน ซวยเป็นโชคสองชั้นอีกหรือวะ


ผมรวบรวมความกล้าทั้งหมดอีกครั้ง................... เดินไปที่ระเบียง ปราศจาก อาวุธใดๆ.......................... นอกจากหัวใจที่บอบช้ำ ( ทนเน่ากันอีกนิดนึงนะ )


“เราเองงงงงง รอกคุง” :11:


เออเน๊าะ!!!!!!!!!!! มากับกิ่งมะม่วงเขียวเสวยเลยนะ ไอ่ตัวดี กรูตกใจแทบตาย นี่ถ้ามีปืนเมิงคงตายไปแล้วละ ดีนะ ที่กรูมีแต่เรือนร่าง....................ที่บอบบช้ำ (เอาอีกนะ ยังเน่าไม่เลิก)


“บ้านช่องไม่กลับ แล้วมะม่วงเขียวเสวยบ้านผมมันไปทำอะไรให้ ถึงเหยียบถึงย่ำมันแบบนั้น ห๊า!!!!”


“มันไม่ได้ทำอะไรให้หรอกแต่ตอนนี้ มันเป็นบันไดไต่ดาว ของผม อะ”


“ดาวอะไร จะไปดาวไหน ดาวนาแมครึไง”


“ป่าววววว ดาวในดวง จายยยยยยยยย อะจ๊ะ” :11:


หุยยยยยยยยย ชั่งกล้าเล่น เอาละครับ เทพบุตรคลองแสนแสบ รีเทิร์นอีกครั้ง


“พอๆ เหอะ เพี้ยนใหญ่ละ อาหารเป็นพิษหรือเปล่าว รีบๆขึ้นมาเหอะ เดี๋ยวจะหายาให้กิน บันดงบันไดมี ไม่รู้จักขึ้น ปีนต้นมะม่วงมาเข้าทางระเบียง เดี๋ยวมดแดง ก็กัดไข่หรอก มดบ้านนี้ดุนะ”


“มดมันอาจจะหวงละม้าง เจ้าของบ้านน่ารัก ขนาดนี้”


ผมเริ่มรู้สึกแปลกๆ ไอ่นี่ถ้าจะเมาหนัก ไม่อยากจะคิดมากกว่านี้ เดี๋ยวจะเสียใจอีก........... สิ่งที่พูดก็คงเมา


“กลับมาทำไม จะมาชวนผมไปเที่ยวต่ออะดิ เอาแฟนไปส่งบ้านก่อนชะมะ วันนี้ขอโทษจริงๆๆนะ อยากพักผ่อนเหนื่อยละไม่อยากไปไหน อยากอยู่บ้าน เดี๋ยวต้องไปส่ง ไอ่แก้วมันอีก”


“ใครเหรอแฟนเรา”


“อ้าวก็อั้มไง”


“ใครบอก”

“อ้าวววก็เห็นมาด้วยกันนิ”

“คนเรามาด้วยกัน มันก็ไม่จำเป็นหรอก ที่จะต้องเป็นแฟนกัน”


ชิชะปากดี!!!!!!! :21:


มันจ้องหน้าผม ยิ้มกรุ้มกริ่มม..... เดินตรงเข้ามา แล้วเราสองคนก็มานั่งลงที่ปลายเตียง ด้วยกัน ผมจ้องหน้ามันกลับนะ แล้วอมยิ้ม


“คุณนี่ ตลกนะ ไปได้เรื่อยเลย”


“ผมไม่ได้ ตลก ไม่ได้โกหก ผมเป็นเกย์ ผมจะชอบอั้ม แบบแฟนได้ไง”

หัวใจผมแบบระเบิด ตกใจและตื่นเต้นมาก คำตอบที่ออกจากปากมัน ที่มันพูดตรงข้ามกับความคิดผม อย่างสิ้นเชิง เมื่อ ตอนหัวค่ำ.............


เอาวะ กรูมีหวังแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


“คุณจะเป็นเกย์ นั่นมันก็เรื่องของคุณ จะคบกับคุณอั้มแบบไหน จะต้องมาบอกผมทำไม” :11:

เอาแล้วไง เริ่มตอ......หล เข้าเส้นอีกละ ก็ทำไมละ ทำให้กรู เสียใจก่อน พ่อจะงอนซะให้เข็ดเลยยยยยยยยยยยยย


“ที่เราบอกอะ ก็เพราะเรากลัวว่าเป้ยจะเสียใจ ..............เป้ย ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เป้ยอย่าคิดดิ ว่าเราดูเป้ยไม่ออกอะ สิ่งที่เป้ยทำให้เราทุกอย่าง น้ำเสียง และ แววตา กิริยาท่าทาง ตลอดเวลาทุกครั้งที่เราเจอกัน ใครๆก็ดูออก


เรากินข้าวนะ ไม่ใช่อาหารปลาซากุระ สมองเรามีรอยหยัก.......... เราเองก็รู้สึกดีกะเป้ย แต่เราก็อายยย อายจิงๆนะ ไอ่เรื่องรักๆหวานๆแบบเนี่ยะ เราทำตัวไม่ถูก เราทำไม่เป็น................เราแบบ ต่อย เตะ เฮฮา ก๋ากั่นน............เด็กแว้นนน แป๊นนน แป๋นนนนนนนนนนน อารายเงี๊ยยยะ.........................

อีกอย่าง.เราเองก็แอบสงสัย ตั้งแต่เป้ยให้ข้าวหลามเราแล้วอะ แหมมม หนังเค้าออกจาดัง เราก็ไปดู แถม ตอนกลับขึ้นไปข้างบน เพื่อนที่ ทำงานด้วยกันยังแซวอีก ว่ามีใครมาจีบเหรอ ถึงได้เอาข้าวหลามมาฝากซะขนาดนี้ ..................นั่นหละ เราก็ยิ่งเริ่ม คิดอีก แบบตอกย้ำซ้ำลงไป สุดทรีนนน”


มันก้มหน้าอาย ส่วนผมก็ยิ้มหน้าแดงเป็นตูดลิง ไปตามระเบียบ :1:


“..............................................................................................” เงียบไปสี่ชาติ


“วันนี้ที่เราพาอั้มมา เราพามา เพื่อจะลองใจ เป้ย..................เป้ยอย่าโกรธนะ แบบว่า เราอยาก มั่นใจอะ ว่าสิ่งที่เราคิดไว้ในใจอะ มันจะตรงกับสิ่งที่เป้ยคิดหรือเปล่า”


“แล้วมันตรง ไม๊อะ!!!!”


“ตรงไม่ตรงไม่รู้ แต่ พออั้มตามเข้ามา ตอนหลัง หน้าตาของคนบางคนนะ ถอดสีเลย........ ตอนกลับอั้ม มันหัวเราะแทบตายบนรถ..............อายุอานาม ปูนนี้ แล้ว ม่ายด้ายยย มีฟอร์มกะเค้าเล้ยยยยย.....คริๆๆๆๆๆ”


“ อย่ามา....................”


ผมอายหนักกว่าเก่า ไอ่บร้านี่มันร้ายกาจกว่าที่คิดจริงๆๆ............เด็กเปร..........ต


“เป้ยยยย”


“อะไร”


“เป้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย” :34:


“อาไร.....................................จะพูดอะไรก็พูดมาเร็ว แผ่นกระตุกหรือไงเล่นซ้ำ อยู่นั่นหละ”


“เราอายยยยยยยยยยยยยยยยยยย”


“ไม่ต้องอายยยย อยากพูด อาไรก็พูดมา จะสามสิบอยู่แล้ว หมดเวลาอายยยยย”


“เราอยากมี..............ฟะ ฟะ ฟะแฟนนนนน”


“แล้วหาได้รึยังละแฟนอะ”


“หาได้แล้ว แต่ไม่รู้ว่าเค้าจา ตกลง อะป่าว”


“ใครอะ”


“ใครก็ม่ายยยรู้ เจอกันในเวปบอร์ด”


“แล้ว............................................”



“ก็ช่วนเรามากิน ซีสเล่อร์...............ฮุฮุ” :29:



“ทะลึ่งละ ทะลึ่งละ เดี๊ยะโดนนนน



“โดนอารายย โดน ยัดเยียดความเป็นเมียให้นะเหร๋อ อิอิ”



“บร้า..................พูดซี้ซั้ว” :2:


กรูอายเป็นเหมือนกันนะว้อยยยยยยยยยยยยยย


“5555555555555555555555555555555”


“.............................................................................................” เงียบไปอีก สิบสี่ชาติ

เอาแต่นั่งจ้องหน้ากัน...........................ผู้ชายกะ ผู้ชาย.............เฮ่ออ ไม่ได้กลัวธรณีจะสูบเล้ยยยยย

“ถึงว่านจารูปไม่หล่อ แต่ว่านก็มองไม่เบื่อนะ”


อะ.................. เงียบไปอีกสิบสี่ชาติเพื่อ จะคิดมุขเน่า..............................เอาเถอะพ่อคุณ............ชัยชนะอยู่ในกำมืออยู่แล้วนิ


“ นอกจากจะเป็นนักปั่นจักรยานแล้ว ไม่เคยคิดจะไปเป็นพระเอกลิเกกะเค้าบ้างเหร๋อ”

“พอเถอะ เข้าเรื่องกัน ดีไม๊ อย่าอ้อมเลย....................ดึกแล้วเดี๋ยวจาขับตกคูกันซะป่าว”


“ก็พูดมาสิ”


“เรามาลองคบกันดูไหม”


“ห๊า!!!!!!!อะไรนะ เอาใหม่ดิ๊” :21:


หัวใจผมพองโต เหมือนลูกบอลลูนลอยขึ้นฟ้า ไม่รู้จะอธิบายมาเป็นคำพูดยังไง


“พูดแล้วพูดเลย กลับคืนหัวขาด”


“อิอิอิอิอิ............................คุณนี่ก็ต๊องดีนะ”


“แล้วต๊องๆแบบนี้ จะพอไหวไหมละ”


“ไหวไม่ไหว ไม่รู้ ก็หลวมตัวไปแล้วนี่หว่า” :22:


ไอ่ว่านไม่พูดอะไร เอาแต่ยิ้ม แต่ ยิ้มครั้งนี้ มันดู อ่อนโยน และหวานกว่าที่เคย ผมหลบตามัน แล้วก้มหน้าลง.......................หมดเว้ววววว ฟอร์มมกรู


“หลวมตัวแล้วใช่ไหม................งั้นตอนนี้ ถึงเวลาแล้ว”


“เวลาอะไร”


“เวลาจาตัวหลวม แล้วอะดิ๊.......................อิอิอิอิอิอิอิอิอิ” :17:


“จ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก



อ้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย



บร้รรรรรรรรรรรรรรรรรรา


อย่า น้า.............................



........................


.........


...

.



ค่ำคืนนั้น ผักกาดแก้วเพื่อนสาว ที่หลับเป็นตายในห้องรับแขก โดยฤทธิ์ สุรามหากาฬ ฝันไปว่า ตนเองนั้นกลายเป็น สาวน้อยเจ้าของฟาร์มเป็ด .... มีลูกจ้างปากตำแยสองคนที่วันๆๆไม่ทำอะไร เอาแต่ ทำเล็บ และ ซอยผม....... มีเป็ดมากกมาย ในฟาร์มของเธอ เป็ดตัวผู้หน้าโหด เป็ดตัวเมียหน้าตี๋...........เฮ่ยม่ายช่ายยย หน้าหวานนน.......................แต่มีอยู่สิ่งนึงที่แปลก.......แปลกมากกครับ

ใครผ่านไปผ่านมา มักสงสัย

ทำไมเป็ดฟาร์มนี้ มันไม่ยักกะร้องก๊าบบๆๆ

แต่มันดันร้อง


ป๊าบบบบๆๆๆๆ


ทั้งคืน


อีกนิดคับ


แถมบางช่วง


มันมีครางงงงง ด้วยนะ จาบอกห้ายยยยยยยยยยยยย

:17: :17:

จบแล้วคร๊าบบ!!!





______________________________________________________________________________
ส่วนของเรื่องจิงมีดั้งนี้คับ

ผม กับ ผักกาด เป็นเพื่อนสนิทกัน สมัยมหาลัย เราเอ็นท์ติดเข้ามา คณะเดียวกัน ผมเรียนเตรียมพัฒน์ อีผักกาดแก้วเรียนบางกะปิ ส่วนเป้ย เป็นเพื่อน ม.ปลายของนังผักกาดแก้ว ที่ผมกะ อิผักกาดแก้วสนิทกันส่วนหนึ่ง ก็เพราะว่า บ้านเราอยู่ใกล้กัน อยู่ ถนนรามคำแหงเหมือนกัน กลับบ้านด้วยกันบ่อย

เกือบจะพลั้งพลาดได้เสีย เป็นผัว เมีย กันก็หลายครา......................แต่เราสองคนก็ยังมีบุญอยู่

อิผักกาดแก้วมันเค็ม มันเค็มมากกกกกกก ตอนเรียนปีหนึ่งใหม่ๆๆ เงินห้องตอน ม.หก ยังค้าง อยู่กะรองหัวหน้าห้อง มันก็ยังชวนผมบากบั่น ไปทวงคืน จากรองหัวหน้า แล้วตอนเลิกเรียนผมก็บร้าจี้ ไปกะมันด้วย ( หนีห้องเชียร์ อิอิอิอิ ) มันบอกว่า จะเอาไปเป็นงบเลี้ยง เวลานัดเจอกัน ของเพื่อน ม.ปลาย โรงเรียนเก่ามัน

ซึ่งไอ่รองหัวหน้าห้องมัน กะ คือไอ่เป้ยเนี่ยะแหละ

ฟ้าฝนวันนั้น ตั้งเค้ามาแต่ไกล เมฆทมึ่นดำ ปกคลุมทั่วท้องฟ้ากรุงเทพ ณ.ช่วงเข้าหน้าฝน ใหม่ๆ ของเด็ก ปีหนึ่ง เทอมหนึ่ง

ผมกะไอ่เป้ย ก็เลย เจอกัน และรู้จักกัน

เป็นเพื่อนกันนะ ไม่ต้องคิดเป็นหยั่งอื่น เพราะตอนปีหนึ่งเข้ามาใหม่ๆๆ ผมยังแอ๊บ อยู่ ไม่ช่ายยดิ ผมแอ๊บตลอดทั้งสี่ปีอะแหละ อิอิชั่วร้ายยยยยยยยยยยย

ไม่ค่อยมีใครรู้หรอกว่าผมเป็น

เป้ยกะพวกผมเรียนกันคนละมหาลัยนะคับ

ชีวิตจริงคุณเป้ยเค้าทำงานสายการบินครับ ส่วนนังผักกาดแก้ว ทำงานแบงค์ เป้ยกะว่าน เค้าเจอกันในเวปบอร์ดจิงๆ แต่ว่านเค้าทำงานคล้ายกะโปรแกมเมอร์ หรือ น่าจะเป็นโปรแกรมเมอร์อะไรเนี่ยแหละ ไม่ได้ทำงานแบงค์ ที่เดียวกะแก้ว ว่านอยู่อีกออฟฟิดนึ่ง แต่ผมสมมุติเอาไง

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจิงๆๆ ก็มีที่เค้า หลังไมค์หากัน นัดไปกินข้าวกัน ส่วนที่ไปสืบเสาะกัน ที่แบงค์ แล้วเอาข้าวหลามไปให้อะผมฟิคขึ้น ให้มันฮาเล่น อ้อ!!! แต่ตอนที่นัดมากินข้าว ที่บ้านเป้ยนั้น มากินกันจิงๆๆนะ และ อั้มก็มาด้วย ว่านเค้าเอามาลองใจจิงๆๆ

ไอ่นี่มันร้ายยยยยยยยย

หลังจากวันนั้น อีกวัน เค้าก็มาหาเป้ยที่บ้าน คับ แล้วขึ้นไปคุยกันบนห้อง เล่าทุกอย่าง และ เค้าสองคนก็ตกลง คบกัน

ต่างจากที่ผมฟิค ผมฟิด ให้เป็นว่า ว่านย้อนกลับมาที่บ้านเป้ย อีกครั้ง มาบอกรัก มาก็ไม่มา แบบธรรมดา ให้มันปีนต้นมะม่วงมา ดู มันบากบั่นดี


อิอิอิชอบบบบ

ส่วนในตอนท้ายของเรื่อง ที่ เค้าสองคน อะจึ่มกัน อันนี้ผมเพิ่ม จำได้ว่า ตอนที่เป้ยมันเล่า พวกเราแซว กันยกโต๊ะว่า ทำไม ต้องชวนมันขึ้นห้องด้วย คุยกันข้างล่างไม่ได้เหรอ หรือว่า เมิงอยากได้ค่ากับข้าวคืน

ไม่แน่ใจว่า ไอ่เป้ย มันจะได้ จนคุ้มรึเปล่าว อิอิอิอิ ค่ากับข้าวอะ :17: :17:



ปล1. ผมว่า เป้ย กับ ว่าน อาจจะเป็นใครซักคนในบอร์ดนี้ ก็ได้นะครับ :31:
ปล2. ขอบคุณคุณ ป้อง ที่มีเรื่องดีๆมาเล่าให้กันฟังนะครับ ชื่อเรื่องจริงๆที่เห็นในเล้าเป็ด คือ 'เฮ้ย พิริยะพงษ์ ประเทศไทยเกย์เยอะว่ะ' นะครับ พอดีผมโพสในหัวข้อ มันยาวไป
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 335
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post31 May 2009 21:54

จบซะแระ :38: :38:
กระท้อนหวานๆ อร่อยชื่นใจ๋
User avatar
น้องกระท้อน
ปริญญาตรี ปริญญาตรี
Posts: 1929
Joined: 14 Oct 2008 15:29


Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post01 Jun 2009 14:05

งะ เหมือนตัดจบ เลยแฮะ :21:

ขอบคุณอีกครั้งฮะ ที่นำมาให้อ่าน...
User avatar
KevinKung
ปริญญาโท ปริญญาโท
Posts: 3269
Joined: 31 Dec 2007 09:17

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post06 Jun 2009 11:07

หนุกดีนะ ขอบคุณคับ
Image
User avatar
lazydrug
มัธยม มัธยม
Posts: 889
Joined: 19 Jan 2008 20:15

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post07 Jun 2009 13:31

ตลกมากครับ อ่านๆไปบ่างช่วงหลุดขำออกมาเลย เขียนเก่งดี
幸せな将来のジブン、想像できる?・・・
User avatar
thisiste
เด็กใหม่ เด็กใหม่
Posts: 3
Joined: 06 Jun 2009 20:38
Location: Tokyo, Japan

Previous