[เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Travel, Art, Film and Literature
ท่องเที่ยวไปในโลกกว้าง ไม่อ้างว้างเดินร่วมทางไปด้วยกัน
ผลงานศิลปะทุกแขนง จัดแจงให้พวกเราเข้าชื่นชม
ภาพยนตร์ รวมพลคนคอหนัง
ผลงานวรรณกรรม งานเขียนทั้งร้อยแก้วและร้อยกรอง

[เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post26 Apr 2009 21:36

พอดี ช่วงนี้ จขกท. ว่างมาก ไม่มีอะไรทำครับ วันๆ มัวแต่อ่านนิยายเกย์ :31:
ไม่หลับ ไม่นอน อ่านหามรุ่งหามค่ำ :22: อ่านไป อินไป เว่อร์มากๆ

ในจำนวนหลายเรื่อง มีเรื่องนี้ที่ผมอ่านแล้วก็ รู้สึก แบบ ... เออ เนอะ :30:
มีแบบนี้ด้วย อะไรงี้ ( :24: คนอ่านจะเข้าใจมั้ยเนี้ย) เลยอยากนำมาให้อ่านกัน


:D เรื่องราว เป็นเรื่องเล่าของคุณป้อง ที่เล่าและก็เผาเพื่อนตัวเอง
โดยการเขียนออกมาในเชิงเรื่องเล่า สนุกสนาน ขำขำ ฮาฮา ใส่ไข่ :29: เพื่อความสนุกสนาน

จขกท. เอง ชั่งใจอยู่นานว่าจะลง :24: ผิดบอร์ดป่าว (ถ้าผิดยังไง พี่ๆ มดบอร์ด move ได้เลยนะครับ)
Last edited by PasSaKorn on 29 Apr 2009 05:50, edited 1 time in total.
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 334
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] โดย คุณป้อง

Post26 Apr 2009 23:02

Introduction

เรื่องนี้เกิดบนโต๊ะทานข้าวครับ.......................การรวมตัวอีกครั้ง ของสาวโสดหลากหลายอาชีพ ดำบ้าง ผอมบ้าง อ้วนบ้าง และ เหล่าหนุ่มเกย์ ที่ไม่ว่าจะ หล่อ หรือไม่หล่อ

ก็หนี บ่วงแห่งการเป็นโสด ไปไม่ได้

ไอ้ที่ปกติ ก็แต่งงานแต่งการกันไปจะหมดแล้ว

เหลือแต่พวกเรา กลุ่มของเรา คงจะต้องคบกัน จนตายกันไปข้างนึงแน่นอน

เฮ่อ :16: ..............................................

สามสิบแล้วววววววววว :22: .................................................เ....ร จิงๆๆ

เรื่องนี้ ผมฟิคมาจากเรื่องจริง ของเพื่อนในกลุ่ม

เรื่องของตัวเอง ต้องเก็บไว้บ้าง เดี๋ยวมันจะหมดไส้หมดพุงซะก่อน

ถึงคราวคุณป้องจะขายเพื่อน เสียแล้วววววววววว :17:

ถึงแม้มันจะผ่านมานานแล้ว แต่ก็ยังอยู่ในใจของเพื่อนผมคนนี้เสมอ

และที่แน่นอน.................ผมขำมัน จนแทบจะต้องส่งโรงพยาบาล :31:

ค่ำวันนั้น โต๊ะ ของพวกเรา ก็ เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของคนแก่..............ที่เป็นโสด อีกครั้ง

...................................................................

................................................

.......................

....

ป.ล ชื่อในเรื่อง ตลอดจนสถานที่ ผมปรับเปลื่ยนไปบ้าง ถ้าเผอิญ ไปตรงกับ ใคร ก็ ขออภัย นะครับ





Chapter1

ชอบเล่นเวปบอร์ดปะ!!!

ไม่ต้องมองครายยยย คุณนั่นแหละ

ผมอะชอบ สุดๆๆ :31:

แล้วเคยเจอกระทู้แบบนี้มะ




ความพยายามมมมมมม


ผมเคยได้ยินได้ฟัง มาตั้งแต่ยัง เป็นเบบี้ ตัวน้อยว่า ความพยามยาม อยู่นี่ไหน ความสำเร็จ ก็ อยู่ที่นั่น ผมไม่เชื่อ!! :23:

ตอนเด็กๆๆ ผมแมร่ง อยากเป็น ยอดมนุษย์ เรนเจอร์ พิทักษ์ปฐพีมากก คิดค้นวิธี ร้อยแปด พันประการจนสรุปได้ว่า ถ้าเราเปลี่ยนขั้วกระแสไฟฟ้าในร่างการของเรา เราอาจจะเปลี่ยนแปลง จากเด็กน้อยต้อยตีวิต ธรรมดา กลายเป็นยอดมนุษย์ได้(มั้ง)

ฉะนั้นในวัยเด็ก คนแถวๆๆบ้านก็จะเห็น เด็กบ้า คนนึงที่วันๆๆ ไม่ทำอะไร นอกจาก คอยที่จะหยิบ ขดลวด เข็มหมุด กิ๊บหนีบผม ไปคอยจิ้มปล๊กไฟที่บ้าน หรือในบาง ครั้งช่วงก่อนฝนตก ก็จะเห็นเด็กสติเพี้ยนบางคน ปีนหลังคาบ้านขึ้นไปจับเสา ทีวี รอให้ฟ้าผ่า :28: ลงมา

หลายครั้งที่โดนหนัก นอกจากมันยังม่ายเป็นซักทีแล้ว ผมยังจะชักตาตั้ง เอาซะด้วย แม่พาไปหาหมอ หมอ บอกว่า ถ้าปฎิบัติการเปลื่ยนสภาพอีกครั้ง เอ็งตายแน่!!!! ผมเลยหยุด

กรู อยากเป็นยอดมนุษย์ เรนเจอร์ ม่ายยด้ายอยากเป็นผี ว่อยยยย

ความพยายาม ก็ ยังอยู่ที่เดิม ความสำเร็จ ก็ม่ายรู้ ไปติดอยู่ไฟแดงไหน แต่ที่แน่ๆๆ ถ้ากรูพยายามต่อ ต้อง ม่องเท่ง แน่นอน

ฉะนั้นผมจึงคิดว่า การวัดค่าของความพยายาม เป็น ความสำเร็จนั้น บางที มันก็ เป็นแค่เรื่องอุปโลก เพราะแค่การที่เรามี ความพยายามนั้น เราก็ได้ความสุขแล้ว

จิง จิ๊งงงงงง :badz:


ปลาปิรันย่า บ้าเลือดดดดด

หรือแบบนี้

เคยสงสัยกันไหมว่า เราทั้งหลายทำไมถึงชอบกินส้มตำ กันหนักหนา และโดยเฉพาะ สาวๆๆๆ ในออฟฟิดผม อย่ากระนั้นเลย วันนี้ ผมมี ส้มตำปูสูตรเด็ด ที่ผมพากเพียร คิดขึ้นกว่าหลายปี และ เก็บเป็น คำภีร์ลับ มาแสนนนน นาน

อะแฮ่มมม!!!!!!! เตรียมจดสูตรได้เล้ยยยยย



วิธี ตำส้มตำปู แสนอร่อย


1 ตื่นนอน :11:

2 อาบน้ำ แต่งตัวหล่อๆๆ

3 เดินไปหา ร้านที่แม่ค้า เป็นคนอีสาน แต่ถ้าบ่เป็นอิสาน มันก้อบ่แซ่บบบบบบ หลายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

4 แหกปาก ร้องโวยวาย ตีอก ชกหัว จะเป็นจะตายยยย สั่งเอา จะเอาดาวเอาเดือน เลื่อนลอยอะไรก็ว่าไป

5 รสชาติ ขนาดไหนก็ว่ากัน เผ็ดมาก เผ็ดน้อย ปากเปิก ไม่ต้องไปนึกถึงมัน มันไม่ใช่พ่อใช่แม่เรา เปรี้ยวหวาน มันเค็ม ก็ บอกซะ ผงชูรส กี่ทัพพี ก็เอา เหอะ ถ้าตอนแก่ ไม่กลัวหัวล้าน................เป็นลานบินนนน


6 ตำปู มิควรใส่ ถั่ว เพราะรสชาดจะ สะบะละเห้อออ มากกก กินตำปู ก็จะต้องกินเนื้อปูด้วย ไม่งั้นเดี๋ยว วิญญาน ปู มันรู้ มันจะน้อยใจ ถึงแม้ว่า มันจะอุดมไป ด้วย เล็กโตบาซิลัส และ พยาธิใบไม้ก็ตามที นึกซะะว่า ท้องเสีย หรือ อาหารเป็นพิษ เป็นเรื่อง คนมีบุญวาสนาละกัน


7 จะกินที่ร้าน หรือ หอบกลับบ้านก็เลือกเอา


8 การที่เรา จะสั่งตำปู เพียงอย่างเดียว อาจจะดู โง่ ไม่ฉลาด ไม่หล่อ บ้านนอก ฐานะไม่ดี ไม่มีการศึกษา............. ดังนั้นเพื่อหลีกเลี่ยง สภาวะอุบาทว์ เยื่ยงนี้ ก็ควรสั่งลาบ น้ำตก ซกเล็ก มาเพื่อเพิ่ม เป็นอ็อฟชั่น เสริมบารมีอีกด้วย


9 กลับบ้าน


10 ก่อนกลับ แวะซื้อ นอร์เบคติน ตลอดจน ผงเกลือแร่โอ อาร์ เอส ด้วย......จำไว้ เพื่อสวัสดิภาพที่ดี ของ หลังบ้านเรา

ฟานนนนนนนนนนนโท้งงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!! :14:



ปลาปิรันย่า บ้าเลือดดดดดด





ผมฮาทุกครั้ง เมื่อเจอกระทู้ของเจ้าหมอนี่ ปวดหัวปวดตับขนาดไหน ได้อ่านก็รู้สึกคลาย บรรเทาและเบาบางลง หายเจ็บเหมือนฉีดมอร์ฟีน ล็อกอินอันนี้ อยู่ในเวปชั้นยอดของประเทศไทย อื่มมมม นั่นละ เวปนั้น...................อย่างแนว

ผมเป็นขาประจำของ เจ้าปลาปากตลาดนี้มานานแรมปี และไม่คิดจะเปลื่ยนใจไปเป็นอื่น ออกแนวรักเดียวใจเดียว ไม่เอี่ยวกับใคร มีบางครั้งก็ ตอบกระทู้ของเขาไปบ้าง ตามแต่สมควรสภาวะอารมณ์และสันดานนะตอนนั้น อาทิ เช่น



ค.ห 14 ตลกดีครับ ที่บ้านปลูกต้นกัญชาไว้ พี้เองหรือเปล่าครับ ถึงได้ตลกเข้าไส้ซะขนาดนี้ 5555555555


กะรอกน้อยคอยรัก




หรือไม่ก็ ถ้ามันตอบอะไรกวนทีนมากๆ ผมก็จะกัดมันดังนี้


ค.ห 32
ตอบๆๆอารายอะ คิดซะบ้าง เดี๋ยวจะช้อน เอามาทำแกงส้มซะเลย ตรูยิ่งหิวๆๆอยู่


กะรอกน้อยคอยรัก


ซึ่งมันก็ตอบกลับมาบ้าง เช่น

ค.ห 33
แกงส้มจะอาหร่อยยยยยย เหรอ กระรอกปิ้งดีกว่าไม๊ พ่อกระะรอกปาก ตำแย แหย แหย๋ โย่วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ๆๆๆ อู๊ยยยยยยยยยยย หิวซุด ซูดดดดดดดดดดดดดดด........................ขอหนึ่งงงงงงงงงไม้

ปลาปิรันย่าบ้าเลือดดดด


แม่ผมบอกว่า เวลาลงเรืออย่าเอามือไปกวักน้ำ เดี๋ยวปลามันจะกัดเอา อยากจะบอกแม่ว่า กลียุคแบบนี้ ในเน็ตปลา มันก็ขึ้นมากัดด้ายยย คับแม่ :26:


ออกแนวเอ็งกัดมาข้ากัดตอบเป็นแรมปี แต่ผมก็ไม่เคยคิดสร้างสัมพันธ์ มันส์เสียวอะไรกับมันต่อนะ โลกไซเบอร์ ก็ แค่โลกไซเบอร์ ผมไม่คิดมาก :30: งานการผมก็มีทำ





ปล. จขกท. คิดว่าเขียน กระรอก แบบนี้แต่ไม่กล้า แก้ไข เพราะกลัวเป็นชื่อ log in ของคนต้นเรื่องในเวปบอร์ดดัง
Last edited by PasSaKorn on 26 Apr 2009 23:40, edited 1 time in total.
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 334
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] โดย คุณป้อง

Post26 Apr 2009 23:27

Chapter 2

พวกคุณทำงานอะไรครับ เหนื่อยไหม???

ผมชื่อ เป้ย ทำงานโรงแรมครับเป็น.................เหนื่อยเหมือนกานนนน :11:


แต่แล้วอยู่มาวันนึงเจ้าปลาตัวนี้ ก็หายเงียบ ไป :24: วันสองวัน ยังพอว่า แต่นี้มันเป็นอาทิตย์
อาทิตย์ที่หนึ่งก็แล้ว สองก็แล้ว สามก็แล้ว เดือนนึงผ่านไป

นี่มันจะเข้าเดือนที่สองแล้วนะ!!!!!! :23:

ทำไมมันหายไปนานจัง ไม่อยากบอกหรอกว่าลึกๆก็เป็นห่วงนะ ( :1: อุ๊ยยเขิลลลลล )
คือม่ายยยยช่ายยยย มันแบบว่ารู้สึกแคว้งๆๆอะ เหมือนบางอย่างมันหายไป ไม่รู้ว่ามันกลับไปเยื่ยมอากง มันที่ลุ่มน้ำอะเมซอนหรือเปล่า รึไม่ มันอาจจะโดนหางพายุนากีส พลัดหลงออกคาบสมุทรอินเดียไปแล้ว นานวันเข้าผมก็ เริ่มคิดถึงมัน แหมคุณ !!! คนมันเคยผูกพันกัน ด้วยสายใยแห่งเวปบอร์ด ................ (หวานซะ)
มาวันหนึ่ง มันหายไปใจเราก็ต้องคิดถึงเป็นทามมมมาดา

แล้วทำไงดี

หลังไมค์ไงไอ้ฟายยย!!! :21:


เออนั่นสิ ผมเองก็โง่อยู่นาน อะไรที่มันยากๆ ซับซ้อนเจือกคิดด้ายย เรื่องแค่ปลายฝ่ามือแค่นี้ ก็ดันคิดไม่ออก ตายน้ำตื้นจิงๆๆกรู คิดได้ดังนั้น จะช้าหาตะบักตะบวย อยู่ใย กระรอกจิตป่วนอย่างผม ก็ไม่รอรี......................ส่งสารไปถึงมันในทันใด


สวัสดีครับ

ผมกระรอกน้อยคอยรักนะครับ จำผมได้ไหม? เราเคยคุยกันบ่อยๆๆไง ในเวปพันท้ายนรสิงห์ ห้องสยองขวัญสั่นสติ อะคับ ล๊อกอินหลายๆๆท่านเค้าถามถึงนะคับ ผมเป็นห่วง เลยหลังไมค์มาถาม กลัวว่าจะป่วยอยู่ ถ้าป่วยก็ขอให้หายไวๆนะครับ

กระรอกน้อยคอยรัก



สุภาพพอสมควรใช่ไหมครับ พี่น้อง แต่นี่คือสิ่งที่ผมได้กลับมาจากเจ้าปลาปากตะกวดตัวนี้





หวาดดดดี พ่อกระรอกเกย์

เป็นเกย์ปะเนี่ยะ !!! มาหงมาห่วงอารายยยยผม งานมันยุ่งเนื่อยยโคดดดดดด เดี๋ยวขึ้นเหนือ เดี๋ยวล่องใต้ ปวดพระเศรียร เวียนกระบาลไปหมด หัวฟู เป็นมนุษย์ โครมันยองง์ แล้ว.......เดี๋ยวก่อน......... เดี๋ยวงานหายยุ่งก่อนเดี๋ยวจะกลับไปกัดใหม่

นี่! พ่อกะรอก ถ้าเหงาปากนักก็หาฝักข้าวโพดมาแทะเล่นก่อนดิ หรือถ้าร้อนรนจนทาม่ายยไหว ก็แนะนำให้อาบน้ำ ถ้าไม่งั้นก็อาบน้ำในถังน้ำแข็ง แล้วเปิดแอร์ ถ้าเปิดแอร์ไม่หาย อนุญาตให้ใช้พัดลมช่วย รึไม่ก็ไปนอนในตู้เย็น หรือถ้าไม่ไหวจริงๆๆ นายคงต้องย้ายบ้าน ไปนอร์ธโพล์................แล้วมีแฟนเป็น เอสกิโม โอ้โห้หหหหหห

รึ ถ้าคิดว่าเสียงของป๋าทำให้หนูหายร้อนรุ่มมมมมมมได้ ก็ โทรมาเบอร์นี้นะ 089-xxx5995 ป๋าจะรอหนูอยู่นะฮ้า


ป.ล เฮ่ยกระรอก!!! ประเทศไทยเนี่ยะเกย์เยอะ จริงๆนะว่าปะ ฮิ้วววว อิอิอิ

ปลาปิรันย่านะฮ้า !!!

บ๊าย บาย กระรอกน้อยคอยตุ๋ยยยยยย




ดูมัน

ดูมันนนน

ดู๊ม๊านนนนนนนนนนนนนนนน!!!!!!!! :37:



ไอ้เรารึก็เป็นห่วง นึกว่ามันว่ายไปชนสันเขื่อนตาย.......... เจือกมาว่ากรูอีก กรูอะคนว้อยยย ไม่ใช่พารามีเซียม ถึงจะได้อยู่ในอุณหภูมิต่ำได้ปานนั้น แหม ดูปากมันซิคับท่านผู้ชม ผมไม่ได้โกรธมันนะ.............จิง ๆ

แค่รู้สึกผิดหวังและงอนเฉยๆๆๆ

อ้าวเฮ่ยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!! :21:

ป่าวววว......................ล้อเล่นนนน..........................แหม คิดกันเชียวนะพวกคุณ สวัดดิภาพทางประตูหลังผมยัง อยู่ครบบรรจบมาหลายปีดีดักแล้ว ก็ยังมิได้คิดจะให้ใครมาพังทลายมันลงหรอก

ห่วงมันทำไม ทีมันยังไม่สนใจคนอื่นเลย แต่ผมก็รักษามารยาทส่วนตัวที่ดีนะครับ ใครให้เบอร์มาผมจะให้เบอร์กลับ ธรรเนียมนี้ ผมมักจะใช้อย่างสม่ำเสมอเวลาไปเริงร่าตามผับตามบาร์ทั่วไป..................และแม้กระทั่งในเวปบอร์ด

ผมมีชีวิตตามปกติ ทำงานไปเรื่อยๆๆ แต่ในใจก็ได้แต่แอบรอโทรศัพท์มัน ( อืมมม........นะ ) และแล้ว สี่ทุ่มกว่าๆๆ ของคืนวันพุธอันแสนยุ่งเหยิงเถลิงศกวันหนึ่ง เสียงโทรศัพท์ผมก็ดังขึ้น



ดุง

ดุ่ง

ดุง

ดุ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 334
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] โดย คุณป้อง

Post27 Apr 2009 07:47

เรื่อจริงหรือเปล่าเนี๊ย??
หนุกดีคับ
มาต่อให้ไวน่ะ รออยู่...
มันส์ แรง ได้ใจ
User avatar
Avocado
ปริญญาตรี ปริญญาตรี
Posts: 1479
Joined: 13 Aug 2008 22:18

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] โดย คุณป้อง

Post27 Apr 2009 16:55

:2: Chapter 3

เสียงโทรศัพท์ผมดัง พอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหน้าจอ โอ้พระเจ้าไม่นะ มาริโอ้........... เบอร์ไอ้ปิรันย่านี่นา แมร่ง โทรหากรูด้วยอะ ว้า ฮะ ฮ้าๆๆๆๆ :31: ยืนยิ้มหน้าบานเป็นหาดบางแสน ตั้งสติไปประมาณ สองชาติครึ่ง แล้วรวบรวมความกล้า

กดรับสายของมัน.................ด้วยมืออันสั่นเทา และ หัวใจลิงโลดดดดดดด ( อิอิ..............แร่ดดด)


“ ฮัลโหลสวัสดีครับ ผม สุวสันต์ ครับ จากไหนครับผม :32:

จากไหนครับ................แหมเมิง ทำเป็นไม่รู้จัก ก็เมิงเมมเบอร์มันไว้อะ อาย เสาไฟฟ้า หน้า7/11 บ้างเห๊อะ


“ โหยยยย กา ลอก ชื่อเพราะอะ ผมเอง ปิรันย่า อ่าฮ้า จำได้ไหมเอ่ยยยยยยยยย”


“จำได้ครับ เป็นไงบ้างครับ งานหายยุ่งแล้วเหรอ”

นิ่งมากครับ เสียงผม แต่หัวใจสั่นเหมือน รถ ป.อ ท่อแตก


“หายยุ่งแล้วละ รอกคุง เฮ่ย นี่มันสี่ทุ่มกว่า แล้วน้า รอกคุง ยังไม่เลิกงานอีกเหรอ”


“ ยังหรอกคับ ผมทำงาน เป็นกะคับ วันนี้ ผมทำงาน กะกลางคืน” :19:


“ฮุยยย รอกคุง เป็นไอ้หนุ่มประกอบล้อรถยนต์ เหรอ ถึงได้ทำงานเป็นกะอะ”



ดูมัน!!! :37:


เมิงหยุดกวนทีนสักวันเพื่อประทังสติกรูก่อน จะได้ไหม.......กรูขอร้อง



“อิอิ คุณนี่ตลกดีนะครับ ผมทำงานอยู่แถว สุขุมวิทครับ ผมทำ บลาๆๆๆ ( กล่าวข้างต้น)”


“ ฮุยยย อย่างนี้ก็แต่งตัวหล่อทุกวันอะดิ สาวๆติดตรึมมมมม” :11:


“ไม่มี หรอกคับ ทำแต่งาน ไม่มีใครมองผมหรอก ผมเองก็ไม่ได้มองใคร”



จะว่าผมอ่อยยมัน ช่ายยยมะ อิอิ :kero:



“งั้นรอกคุงก้อเป็น คนตาบอด ก็เลยยไม่รู้ว่า ใครมองไม่มองบ้างงง”


“ ฮึ ฮึ ฮึ่มมมม......................” เริ่มหัวเราะแบบกัดฟันแล้วผม


“ตกลง รอกคุงเป็นเกย์ จริงๆเหรอป่าวอะ”


“เปล่า!! :37: คุณฝังใจอะไรนักหนาเหรอคับ ถึงสงสัยผมนักนะ เป็นญาติห่างๆๆ กับ อิคคิวซังหรือเปล่าวครับ ชั่งสงสัยจัง”


“ไม่มีอารายยย ก็ผมเห็น รอกคุง หลังไมค์มาหาผม เป็นผู้ชายคนเดียวเท่านั้น ในปฐพี ก็เลยสงสายยย ผมอะเป็นยังไงไม่รู้ มีแต่ตุ๊ดตู่มาชอบ เหมือนมันมีเรดาร์เลยอะ เดินไปไหนก็เสียว ตะละลูด ตู๊ดด ตรูดดด ไปหมด”


เมิงจะบอกกรูว่า เมิงสเปค เกย์ว่างั้น :21:


“อ้าวอย่างี้ ก็ พิมพ์นิยมอะดิ”


“ พิม ซอนย่าได้ปะ อย่ามาพิม ธง ธง แบบนี้เลยอ่ะ ม่ายยชอบ”


“แล้วนึกไงอะ ถึงโทรหาผม วันนี้อะครับ”


“อ๋อ พอดีโปรมันเหลือ ใกล้ สิ้นเดือนละ กะจะใช้ให้มันหมดๆๆไป ขึ้นเดือนใหม่มันก็นับใหม่อีก”


“โหยยยยย นี่ผมจะดีใจหรือเสียใจนี่ เหอะ” ทีหน้าทีหลัง เมิงจาโกหกบ้างก็ด้ายยนะ กรูอนุมัติ :14:


“ควรจาดีใจดิ...................เพราะว่า เราเก็บโปรไว้เพื่อจะได้คุยกับ รอกคุงได้นานๆไง เห็นอุส่าห์เป็นห่วง”


มาแนวนี้ กระบือก็ดูออก แล้วครับ...........................ผมงี้แทบกริ๊ดดดดดดดดดดด :22:


“ คุณนี่ตลกดีนะ ผมชักชอบคุยกับคุณละ”
“นั่นๆ นั่นไง!!!!!!รอกคุงลายออกแล้ว อย่านะ ปิรันกลัว กระรอกกับปลา ไปตุ๋ยยกันไม่ได้หรอกคนนึงอยู่บนต้นไม้ อีกคนอยู่ในน้ำป๋อมแป๋ม คนนึงกินเนื้อ อีกคนกินผัก เป็นมังสะวิรัติไปคนเดียวเหอะพ่อคุณ เราคนบาปชอบของคาววววววว”


“5555555555555555555555” :17:


คุณรู้ไหม ครั้งแรกที่ผมคุยกับเค้า ผมคุยกับเค้า ชั่วโมงครึ่ง มันพูดแกมหยอกแบบนี้ ผมเองก็เริ่มสับสน ไม่คิดมันก็ต้องคิด

แต่มันก็ เพลินมากเลยอะ เค้าเป็นคนที่คุยเก่งมากนะครับ นี่ถ้า มันบอกว่ามีแฟนทีเดียว สิบคน ผมก็เชื่อนะ คนอะไร้ ผมว่านะตอนแพ้ท้องแม่มันอาจจะเอาลำโพงถวายวัดก็เป็นได้ อนิสงฆ์จึงส่งตรงมาหามัน แบบไม่พลาดเป้า....ให้พูดเป็น ลำโพงงานวัดภูเขาทองขนาดนี้.........................นับว่าเป็นผลบุญที่รุนแรงมากกกกกก :30:


แต่เอาเถอะ ถึงยังไง ไอ้โทรโข่งอันนี้ ก็ดังก้อง อยู่ในใจผมเสมอนับแต่วันนั้น เป็นต้นมา......................และดังมาเรื่อยยยย คริก คริก


จะว่า น้องเป้ย ใจง่ายก็ว่ามาเหอะ :11:



เป้ย ยอมรับคับ พี่ปุ้ย พี่สาวเป้ยก็แต่งงานไปแล้ว อยู่บ้านก็เจอแต่พ่อกับแม่ เหงาเหมือนเด็กอนาถา ไร้ญาติขาดมิตร วงเวียนชีวิตมาเห็น คงอาย เฝ้าแต่นั่งรอคนมาขอรับเลี้ยง

เลิกงานถ้าไม่ไปดูหนัง ก็ เดินห้างให้มันเมื่อยขาเล่น กลับมาบ้านก็อยู่ในโลกไซเบอร์บ้าง.....................ดู ดี วี ดี บ้าง

ผมไม่ชอบไปฟิสเนส :8: เพราะรู้สึกไม่ชอบอย่างแรง ถ้าออกกำลังกาย ก็แนวไปวิ่ง หรือเล่นบาส ไปเลย ................ผมไม่ชอบ อินดอ ชอบ เอ้าท์ดอครับ ส่วน เพื่อนๆสนิท ก็อาศัยคุยโทรศัพท์เอา เราทำงานกันหมดแล้ว เรียนจบก็ต้องทำงาน ไม่ได้อยู่บ้าน คอยปล้นเค้ากิน เดือน สองเดือนก็นัดกินข้าวกันที เพื่อนที่ทำงานก็ คุยกันบ้าง ไปตามเรื่องตามราว คุยกันได้ แต่ก็ไม่ได้สนิทกันมากนัก



แล้วกรู จะไปเจอกับใคร!!!!!!! :23:



ฉะนั้น ณ.บัดนี้ ฟ้าคงมีตา ดังนั้นฟ้าจึงส่งเมิงมาให้กรู แล้ว.........................ไอ้ปลาปิรันย่า ชะตาขาด กรูหมายปองเมิงแล้ว อย่าคิดว่าเมิงจะรอด ถ้าเมิงตกลงปลงใจกะกรู แบบสมยอม.... เมิงก็รอด แต่ถ้าเมิงปฏิเสธ!!


ทุกคน ในเวป พันท้ายนรสิงห์ จะได้กิน ปลาปิรันย่าต้มเค็ม!!!!


อร่อยกันทั่วหน้าละเมิงงานนี้ ............ว้ากกกกกก ฮะฮ่า :17: ( หัวเราะแบบ ชั่วร้ายยยยยยย)
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 334
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] โดย คุณป้อง

Post27 Apr 2009 19:34

รีบมาต่อเร็วๆเลย กะลังมันส์ :20:
Image
User avatar
lazydrug
มัธยม มัธยม
Posts: 889
Joined: 19 Jan 2008 20:15

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] โดย คุณป้อง

Post29 Apr 2009 05:45

Chapter 4


หลังจากที่ผม ได้คุยกับมันวันนั้น และเสียสติสัมปชัญญะไปพักใหญ่ ผมกับมันก็คุยโทรศัพท์กัน อีกประมาณ หนึ่งเดือนกว่า ผมคิดว่าเป็นไงเป็นกัน ยังไงผมก็ควรจะ เจอหน้าค่าตา ไอ้ปิรันย่า นี้สักที ผมเลยโทรไปชวนมันมากินข้าว :1:


“รอกคุง อยากรับประทานอาหาร กับเราเหรอ” :1:


“อื่มดิ ผมอยากเจอกับคุณ ไงเราก็เป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ ได้แต่คุยโทรศัพท์ กับส่ง message กันไปมา เราควรจะเจอกันบ้างก็ดี”


“................................................................” เงียบไปประมาณ สามชาติครึ่ง :37:


“เฮ่ยยย เราชวนมากินข้าววว ไม่ได้ชวนมาต้มเหล้าเถื่อน คิดนานไปด้ายยยยย”


“อื่มมมม....................... ก็ได้”


กว่าจะเอื้อนจะเอ่ย ออกมาแต่ละคำ


“ทำไม อึดอัดอะไรรึเปล่าว”


“เปล่าว.................................” :37:


“แล้วทำไมทำเสียง แบบนั้น แฟนไม่ให้ไปเหรอ” ถามไปใจกรูก็แป้วววว


“เปล่า อะเรายัง ไม่มีแควนนนนนนนนน”


“เฮ่ยจริงอะ ชั่งพูด แบบนี้ เป็นไปได้เหร้อออออ มีอยู่แปดโหล กะ สิบหกโกดังอะสิมิว่า ”


“จริง........................”


น้ำเสีงมันแผ่วลง ผมเริ่มเครียด เอาละกรู เริ่มไม่ตลกละ

“ ถึงผมจะได้คุยกับคุณไม่ นาน แต่เราก็เป็นเพื่อนกันแล้วนะ มีอะไรก็บอกผมมาตรงๆ ก็ได้”

มันต้องมีแฟน แล้วแน่ๆ และแฟนมันคงไม่ให้ไป เพราะอาจจะ นัดที่บ้าน ทอดกฐิน เพราะสัปดาห์นั้นอาจจะเป็น สัปดาห์ ทอดกฐินก์ แห่งชาติ..........ผมก็เพ้อไปเรื่อยยย.....................

“เรากัววว ใครก็ม่ายยยรู้ เพิ่งจะคุยกันในเว็ปบอร์ด จู่ๆๆๆ จะมาชวนเราไปกินข้าว มีอะไรแอบแฝงหรือเปล่าก็ไม่รู้ ฮุ ฮุ :17:


“งั้นไปกินข้าวหน้าโรงพัก คลองตันเลยดีไม๊พ่อคุ๊นนนนนนนนน....................จะได้เลิกกลัวไปเลย................จะเรียกตำรวจลงมากิน ทั้งโรงพักด้วยก็ได้นะ”.

บร้า!!!! 555555555555555555555555555 :17:


ผมกับมันหัวเราะลั่นพร้อมกัน


“ พอๆๆ จาไปกันใหญ่แล้ว จะตลกกันไปถึงหนายยย ตลกแล้วได้บัตรลดทางด่วนหรือไง.............ไปเรื่อยยยยย”


“อิอิอิ แหมมมม ก็เรากลัวนิ แล้วรอกคุงอยากกินอารายอะ อะไรก็ได้ แต่ไม่เอาหมูกะทะนะ............. หัวเหม็นโคดดดด............ควันเยอะเหมือนมาทัศนะศึกษา โรงงานไฟฟ้าพลังแกลบ”


“ โอ้ยผมก็ไม่เอาหรอก หัวเหม็น แล้วยัง หน้ามันอีก” :26:


“ฮุฮุฮุ ความจิงเปิดเผย รอกคุงเป็นเกย์ นี่เอง มาเจอเพื่อนผู้ชายเพื่อกินข้าว ยังจาห่วงหล่ออออออีกกกก ฮุฮุฮุ”


ฉลาดไม๊ละครับ ไอ้ปลาปิรันย่า รางวัลโนเบลลล์ ของผม ผมพลาดไม่ได้แม้เสียววินาที คิดเล็กคิดน้อย ย่อยยิ๊บ กิ๊บก๊าบบบ............. ตามติดตรูดดดตลอดเวลา นี่มันคงจะบร้าอ่าน โคนัน จนขึ้นสมองง...............ถึงได้ระแวงกันขนาดนี้


“คิดมากน่า กลัวอะไรนักหนา ครั้งแรกก็อาจจะเจ็บนิดหน่อย ครั้งต่อไปถ้าไม่เกร็งก็ ไม่เจ็บแล้ว”


“ เฮ่ย!!!! มุขเกย์ โคดดดดดดดดดดดดดๆๆๆ 55555555555555 นี่ตกลงรอกคุง เป็นจริงๆ ช่ายยไม๊”


“อ้าว ก็เห็นสงสัยนัก ถ้าผมเป็นจะกล้ามาเจอไหม๊ละ” :34:


ผมหยอดครับ ถามทีเล่นทีจริงกับมัน


“ ไปก็ได้ แต่เราต้องใส่กุงแกงหลายๆๆๆๆๆชั้น ก็เท่านั้น”


“ไม่เอาแผ่นสังกะสีมารองก้น ยัดในกางเกงเลยละ”


“อุ้ยยย ม่ายเอา แสบตู๊ดดด เดี๋ยวบาดตู๊ดดดดด แล้วตู๊ดดดดด จาเป็นแผล”


“ เอาๆๆ หยุดนอกเรื่อนก่อน ตกลง เย็นวันศุกษ์นี้ดีไม๊ ผมว่าง คุณเลิกงานกี่โมง เออ ผมยังไม่รู้เลย คุณทำงานแถวไหนอะ”


“ผมทำงาน อยู่แถวๆๆรัชโยธิน รู้จักปะ แต่ว่าวันศุกษ์นี้ผม ไปเยี่ยมสาขา จะกลับก็เย็น เราเจอกัน เซ็ลทรัล ลาดพร้าวซักหกโมงครึ่งได้ปะ รอกคุง”


“เซ็ลทรัลลาดพร้าวเหรอได้ดิ ไม่เป็นไรอาทิตย์นี้ผม หยุดวันศุกษ์ อยู่แล้ว”


“รอกคุง ซาดวกเซ็ลทรัลน๊า”


“สะดวก ไม่ไกลบ้านผมหรอก”


เยี่ยมสาขา???? :24:

มันทำงานอะไรวะ

เป็นเซลล์

เป็นแทรนเนอร์

ออดิต

ทำไมมันต้องไป เยี่ยมสาขาอะ สาขามันผ่าไสติ่งเหรอ ถึงต้องไปเยื่ยม ต่อมสาระแนของผมประทุขึ้น ปุดๆๆ เหมือนภูเขาไฟ ฟินาตูโบ อยากรู้ใจจะขาด แต่เอาเหอะ นี่วันอังคาร เดี๋ยวอีกสองวันก็เจอกันแล้ว

คุณ จะว่าผมใจแตกก็เอาเหอะผมบอกตรงๆ คืนวันพฤหัสผมนอนไม่หลับ มันจะแรดไปไหม๊ ถ้ากรูจะใจแตกตอนนี้ ผมเป็นคนแพ้คนช่างพูดครับ แพ้จิงๆๆๆ คับ แพ้ เหมือนหมามุ่ย............... แพ้เหมือนใบตำแย............แพ้เหมือนกลิ่นทุเรียน
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 334
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post29 Apr 2009 11:45

ขอบคุณครับ ที่นำมาให้อ่าน :clap:

สนุกดี แต่แอบขัดใจเล็ก ๆ กับภาษาที่ทำแบ๊วเกินเหตุ :11:


ป.ล. ถ้าชอบนิยายเกย์ แนะนำบอร์ดเล้าเป็ดครับ แต่คิดว่าคงรู้จักอยู่แล้วหละมั่ง ^_^
User avatar
KevinKung
ปริญญาโท ปริญญาโท
Posts: 3269
Joined: 31 Dec 2007 09:17

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post30 Apr 2009 12:30

ต่อๆๆ รอๆๆ
User avatar
Circlet
ปริญญาตรี ปริญญาตรี
Posts: 1340
Joined: 01 Jan 2008 21:36

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post01 May 2009 02:06

Chapter 5


วันนี้วันศุกร์ครับ!!!


เป้ย อยากจะบอกกับทุกคนว่า วันนี้เป้ยต้องหล่อครับ :17: วันอื่นๆ จะเหมือนผี เหมือนศพ ยังไง แต่วันนี้ ต้องหล่อ.......ย้ำ ต้องหล่อ!! รู้สึกอเน็จอนาจใจจริงๆ นี่เวปบอร์ดมันทำให้กรู เป็นบร้าได้ขนาดนี้เลยเหรอ :2:

เวปบอร์ดมันไม่บ้า แกอะดิบ้า..............หลายคนคงจะตอบเยี่ยงนั้น ก็แหมคุณค๊าบบบบ ผู้ชายดีๆๆ มันจะไปขุดหากันง่ายๆๆ ใต้ต้นตะขบกันซะเมื่อไหร่ ในเมื่อมันเดินหลงทาง เมาค้างเข้ามาแล้ว ก็จงอย่าปล่อยให้ลอยนวลลลลลล :17:

ดี!!!

เจอกันก็ดี ไม่งั้นผมคง อกแตกตาย มันเก่งนะที่ ทำให้ ผมกระเสือกกระสนจะอยากไปเจอได้ ..............ปกติ ไม่มีหร๊อกก ที่ คุณ สุวสันต์ จะไปพบใคร
และโดยเฉพาะวันที่ได้หยุด..................เมิงเจ๋งงงงงงงงงงจิงๆๆไอ้ปลาเผา :21:


ตื่นเช้ามาก็เดินหาแม่ ขอข้าวกิน..................ลั้น....ลา :29:

ตะโกนบอกพ่อให้ เอาน้ำกลั่นไปเติมหม้อน้ำในรถให้ด้วย
นอนต่อ..........................ลั้น.....ลา :29:

สิบโมงตื่น คุยโทรศัพท์ กับเพื่อน

เที่ยง เดินไปบอกแม่ ไปซื้อราดหน้ามาให้ ลูกบังเกิดเกล้ากินหน่อย ไม่งั้น ก่องข้าวน้อย จะร้องไห้ แงๆๆ และอาจจะถึงพาล เป็นบ้าฮานามิได้ :17:


บ่ายโมง ได้กินราดหน้า


บ่ายโมงครึ่ง กินเสร็จ..................ลั้น.............ลา :29:


บ่ายสองโมง อาบน้ำ เริ่มแต่ตัว


โอ้พระเจ้าช่วย!!!!! กรู แต่งตัวแต่บ่ายสอง


จ๊ากกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!! :7:


ไม่ค่อย จะเห่อเลยนะเมิง ป่าวคับ ผมจะบอกว่า ผมต้อง ไปเล็มผมด้วยให้มันเข้าทรงว่านี้ ไหนจะต้อง ขัดตัวอีก ทำหยั่งกะ จะไปประกวด ธิดาชัยนาท บลาๆๆๆ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ :11:


ผมเริ่มอาบน้ำ แล้วขัดตัวโดยใช้สครับ ผสมกับ ออย์ พอขัดเสร็จ ก็ใช้ เจลพอกผิว พอกทั้งตัวทั้งหน้า จากนั้นทิ้งไว้ อีกสิบนาที ล้างออก แล้วเอาโยเกิร์ตทา เอาสตอเบอรี่สด ฝานแล้วแปะตามตัว เข้าไปนอนในตู้เย็นประมาณ ครึ่งช.ม หลังจากนั้นพ่อกะแม่ ก็จะ เปิดตูเย็นออกมา เอาท๊อปปิ้ง ราดบนตัวผม ตามด้วยวิปครีม เพียงอึดใจ ท่านก็จะได้ไอศรีม เรดแมงโก้ ตราลูกอกตัญญู.................อร่อยกันไป............................ตายเถอะเมิง ลูก ชั่วววววววว :23:



ม่ายช่ายยยยยยยยยย หย่างงงั้นนนนนน!!!!!!! :11:


พอกแล้วก็ ค่อยล้างออก มันจะทำให้ผิวของเป้ยที่เหลืองอยู่แล้ว ใสขึ้น แต่พอทำเสร็จมันดันดู ซีด และเหลืองเข้าไปอีก เดินออกจากห้องน้ำ สวนกับแม่ แม่ตกใจนึกว่า ป่วยเป็นไวรัสบี ลงตับ :16: จะพาไปหาหมอท่าเดียว กว่าจะอธิบายเข้าใจได้ แทบจะต้อง โพกหัว ตั้งเวทีเหมือนก่อม๊อบ


เดินออกจากบ้าน ปั่นเฟสสัน คันงาม ไปร้านตัดผมเจ้าประจำหน้าหมู่บ้าน เจ๊ไดแอนเจ้าของร้าน เห็นหน้าผม ร้องเสียงหลง ตกใจเหมือน ขาไพ่ จะโดนตำรวจจับ นี่ถ้ามีตุ่มอยู่หน้าร้าน แกคงมุด!!! :31:


“ต๊ายยย แร้วววววววว หายหน้าไปนานเลย”


“เจ๊ๆๆ วันนี้ผม มาเล็มผมอะ ลูกค้าเยอะป่าวววว”


“อุ๊ยยยย ไม่เยอะหรอก เข้ามาเลย”


เจ๊ ไดแอนแก เป็น ตะเป่ยย ครับ ชื่อจริงแกชื่อ อุทิศ บ้านเดิมอยู่สกลนคร ดั้งด้นมาจาก สกล เพื่อมาหาชีวิตใหม่ ที่ไฉไล มาย์เซลฟ์ ที่เมืองหลวง อยู่บ้านนอก เรียนจบแล้ว ช่วยแม่ทำนา มาเมืองกรุง คงกะว่าจะมาเดินแบบ ประมาณ เเอลเฟชั่นวีค ดำเนินแนวทางแบบ คุณ รจนา เพชรกัณหา แต่แกก็ได้เดินเหมือนกันครับ เดินไปแบกกระสอบปูน ตามไซด์งานก่อสร้าง แบกไปแบกมา แกคงคิดได้ว่าถ้าจะไม่ดีแน่ เลยหันหน้ามาแบกฝรั่งตัวโตๆ แถวสีลมแทน :35:

นับว่ารุ่งครับ รุ่งยิ่งว่าลงทุนซื้อ ลิเวอร์พูล แกได้ปั๋ว เป็น ตาแก่ๆๆที่มาจากฮอลแลนด์ นัยว่าจะมาใช้เงินบำนาญยามแก่กับเมียกระเทย แชมป์ยกน้ำหนักซักคน ...........ก็สมใจแกอะนะ

ชื่อไดแอนของแกมาจาก ยาคุมกำเนิดที่ชื่อ ไดแอน สามห้า คือแกกินประจำไง แกจะเฝ้าเวียนไปซื้อยาไดแอนมารัปทานวันละแปดกำมือ เหมือนเด็กติดมันฝรั่งเลย์ แกหวังว่า ร่างกายแกคงจะสวยวันสวยคืน จากสาวนักยกน้ำหนักมาเป็น มีสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส หรือไม่ก็น้องๆๆ นาตาลี เกโบว่า :30:

ร้ายขายยา แถวบ้านแก เห็นหน้าแกประจำ มาทีไร แกก็ขอแต่ยาไดแอน ชื่ออะไรก็ไม่รู้หรอก บ่อยๆเข้า เวลาเดินไปเจอแกที่ตลาด เจ้าของร้านยาเลย ละเมอเรียกแกว่า เจ๊ไดแอน



แกชอบครับ ชอบบบมากกกกกกกกกกกก :25:



จากนั้นเป็นต้นมา นายอุทิศ ก็เลย กลายเป็น นาง ไดแอน แดนอีสาน ไป ณ.บัดดล มหัศจรรย์ยาคุมเป็นที่ยิ่ง ไม่นานผัวฝรั่งแกก็ตาย ขึ้นไปอยู่กับอาเหล่ากง บนสวรรค์ แกก็ไปเรียนเสริมสวย หันมาเปิดร้านซาลอน ตีคู่กับร้านลาบเป็ด ลาบห่าน ( เออ......อะไรก็ชั่งเถอะ) ของน้อสาวแกที่หน้าหมู่บ้านผม นั่นหละคับผมถึงเจอแก แกตัดผมเก่งน๊า !!! อย่ามาดูถูกกัน



สนับสนุนข้อมูลโดย .........................................ลูกจ้าง ปากตำแยในร้าน


“ว่าไง โอกาสพิเศษ รึป่าวจ๊า”


“ป่าว เจ๊ เห็นผมมันยาวๆๆ เลยมาเล็มอะ ไม่ต้องมากนะ เดี๋ยวเด๋อ” :31:


“จ๊า ไว้ใจเจ๊เหอะ เจ๊เคยทำให้เป้ยผิดหวังเหร๋อออ”


“ครับ เจ๊”


“ห๊า!!!! อะไรนะ”


“ปะ ป่าวววว ค๊าบบบบบ ล้อเล่นนนนนนนน”


เกือบเอาชีวิตมาทิ้งแล้วไม๊กรู


แต่มันอาจจะผิดหวังวันนี้ก็ได้ครับเจ๊ ผม อยากจะบอกเจ๊ว่า นมเจ๊ อะจะทิ่มหน้าผม อยู่แล้ว ไม่ต้องใกล้ขนาดนั้นก็ด้ายยยยย ผมยังไม่อยากกินเมจิ รสจืดดดด

นั่งให้เจ๊ แกลวนลามไปซักพักก็ปั่น จักรยานกลับบ้าน เพิ่งจะนึกได้ว่าทำไมกรูไม่เล็มผมก่อน แล้วค่อยอาบน้ำ ปัญญาอ่อน จิงๆๆกรู เลยต้องกลับมาอาบน้ำอีกรอบ นี่แหละหนอออ พิษสงของความหลงไหล จะทำอะไรก็ดูไร้สติไปเสียหมด


ผมเลือกใส่ชุดที่ธรรมดาที่สุด ไม่ดูเป็นการงานเกินไป และไม่ลำลอง ผมเลือกเชิ้ต แขนยาวสีชมพูอ่อน พับแขน กางแกงslack สีเทา ผมสั้น ตั้งเป็นโมฮ๊อกนิดๆๆ มันคงไม่เว่อร์เกินไปหรอกเนาะ เว่อร์มาก โป๊มาก เดี่ยวมันก็ว่า เราอ่อยมันอีก ทำตัวลำบาก จิงๆๆ นัดบอด กับ ผู้ชายพายเรือ

ถามว่ากลัวไหม กับการนัดเจอใครก็ไม่รู้ ที่รู้จักจากแวปบอร์ด ได้ยินแต่เสียงหน้าตาไม่เคยเจอ


บอกเลยว่ากลัว!!! :20:


บางคน คงคิดว่า แล้วทำไมเมิงไม่ ให้มันส่งรูปเข้ามือถือ เราก่อนละจะได้รู้ว่ามันหน้าตาเป็นไง


บอกเลยว่าแร่ด!!!! :11: :11:


แหม ถ้าขืนขอไป มันก็ยิ่งระแวงสิ มันยิ่งกลัวๆๆผม ตุ๋ยตรูดด อยู่ เอาเหอะ อย่าเพิ่งแหวกน้ำให้ปลามันตื่นเลย ถึงจังหวะเหมาะ ละเมิงง พ่อจารวบหัวรวบหาง กินกลางตลอดตัวเลย......... คริกๆๆ
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 334
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post01 May 2009 13:10

แล้วได้กินมะเนี้ยะ :31: :31:
กระท้อนหวานๆ อร่อยชื่นใจ๋
User avatar
น้องกระท้อน
ปริญญาตรี ปริญญาตรี
Posts: 1929
Joined: 14 Oct 2008 15:29

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post03 May 2009 04:56

Chapter 6

รถติดป่วงแตก ผมขับรถออกมาจากบ้าน ย่านลาดพร้าวตั้งแต่ห้าโมงนิดๆๆ กะดึ๊บกาดึ๊บมาเรื่อยๆๆ เข้ารัชดา ผ่านศาลแขวง ผ่านโค้งต้นโพธิ์ อาพรรรรรถ์........ฮูยยยยย หวาดเฉียวววว :22:

เลี้ยวเข้าพหลโยธิน ผ่าน(อดีต) แดนเนรมิตร ชั้นจาคิดถึงเธอออ เลี้ยวรถเข้ามาจอดโลตัส แต่เจือกเดิน เซ็นทรัล ทำตัวเป็นลูกค้าที่ดีมากกกกกกกกก ตอนนี้ หกโมงสิบห้านาทีแล้วครับ อีกไม่กี่อึดใจ ผมก็จะได้เจอเค้าแล้ว ทำไมหนอทำไม ผมถึงได้สติแตกขนาดนี้ อิธิพล ลมปากของป้อจายทำให้ผมเป็นเยี่ยงนี้เลยเหรอ

อยากรู้จัง มันมาถึงหรือยัง แต่บอกแล้วว่ายังไงก็ไม่โทร เดี๋ยวแม่รู้แม่ตีตายย โทรหาผู้ชายก่อนได้ไง ลูกชายบ้านนี้........เฮ่อออ รู้ถึงไหนอายเค้าสามบ้านเจ็ดบ้าน อดทนเป็นกระเบื้องโอฬารอย่างเดียวกรู


สักพัก


ดุ่ง
ดุง
ดุ่ง
ดุ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง :bazfun:
“ฮาโหลลล ปังคุง เฮ่ยยย ม่ายช่ายยย รอกคุง ชะม๊า คั๊บ”

“ครับผมเอง อยู่ไหนแล้วครับ ปิลัน”

“เรายังอยู่ บนรถตู้อยู่เลย แต่เดี๋ยวก็ถึงแบงค์แล้ว รอแป๊บบ นะนะ เดี๋ยวถึงแล้ว เราจะให้พี่มดเอ็กซ์ ไปส่งเลย รับรองฉิววววว แล้ว รอกคุงอะหิวรึยาง”

“ยังหรอกครับผมรอได้”

กรูพูดไปยางงั้นแหละ อิทธิฤทธิ์ ราดหน้าพยายม ที่มันสิง สถิตย์อยู่ในกระเพาะของผม เมื่อบ่ายโมงมันเริ่มหมดฤทธิ์ แว้วววว แต่เอาเหอะรอได้

“รอกคุง อยากกินอะไรอะ”

“เอาง่ายๆๆไหม ซิสเล่อร์ โอปะ”

“ฮูยยย เอาดิดิๆๆๆ ของชอบบบ ทั้งน๊านนนเลย” :17:

“งั้นเดี๋ยวเจอกันหน้า ซิสเล่อร์เลยนะ”

หมดปัญหาแล้วครับกับร้านที่ จะกิน แต่แอะ!! มันบอกว่า เดี๋ยวจะกลับถึงแบงค์แล้ว และอยู่บนรถตู้

คิด

คิด

คิด

ทำงานแบงค์ + อยู่บนรถตู้ ( อาจจะขับ หรือไม่ขับ ) + ออกไปเยี่ยมสาขา( แสดงว่าต้องตระเวนไปตามสาขา)

มันน่าจะ..............อืมมมม

อืมมมมมมมมมมมม

อืมมมมมมมมมมม

..............................................................

ชั่งมันเหอะ..............ผมนี่ก็ไปเรื่อยเปื่อย คนเราเวลาหิวนี่ ความคิดมันดูน่าสมเพช เหมือน สภาพผนังกระเพาะ ณ.ตอนนั้นจริงๆ แต่ชั่งเหอะ รีบจ้ำดีกว่า มันจะเป็นเทวดานางฟ้า จากไหน เดี๋ยวก็รู้

ผมเดิน ผ่านจากชั้นถ้วยชาม เดินแบบ ตรูดบิด ตรูดเบี้ยวว มองไกลๆๆ คล้ายกับคนปวดอึ เดินหาห้องน้ำ

( แล้วกรูจะรีบไปทำไม มันก็ยังไม่มา)

เดินไกลมากกกกกกก เพื่อไปยังร้าน ซิสเล่อร์ ซึ่งมันอยู่อีกฟากนึงเลยน๊า................. :7: เหนื่อย โคตรรรรร วันนี้วันศุกษ์ ด้วยซิ ซิสเล่อร์ เซ็นทรัลลาดพร้าว วันศุกษ์ หกโมงกว่าๆๆ มันจะมีโต๊ะให้กรูไม๊เนี่ยะ

ไปถึงหน้าร้าน น้องผู้หญิงหน้าเหมือนตุ๊กตานำโชค ยืนพร้อมสมุดจดคิวอยู่

“สวัดดีคะ กี่ท่านค๊ะ”

“สองที่คับ”

“คุณอะไรค๊ะ”

“เป้ยคับ” :1:

“ค๊ะ คุณเป้ย สองที่ นะค๊ะ รบกวนรอสักครู่ค่ะ”


น้องพนักงานตีหน้าตายแต่ในใจคงจะกลั้นหัวเราะแทบเยี้ยวแตก เป็นเกล็ดสายรุ้ง อีเด็กมหาลัยหัวเหลืองเหมือนฝักข้าวโพด ต่อขา มองหน้าผม แล้วก้มหน้าก้มตา หัวเราะกันคิกคัก คิกคัก....................เมิงจาขำอารายกันนักหนา

เออ!!! กรูมันผิดเอง ที่เกิดมาเป็นผู้ชาย แล้วเจือกชื่อ เป้ย
ช่ายไม๊ .............................สาดดดดดด เดี๋ยวกรู ก็เต้นให้ดูซะเลยนิ เอาไม๊

มิวสิค!!!


จั๊ดจา ดาดะ จั๊ด จั๊ด จา ดา ดะ ฮู้ จั๊ดจา ดาดะ จั๊ดจั๊ดจาดาดะ ฮู้ :17:

.............................

พอๆ ตลกกันไปใหญ่แล้ว :17: :17:

ยืนสักพัก น้องเป้ย ปานวาด ก็ได้โต๊ะ ฮูยยยยย มีดอกกุหลาบ สีแดง อีกต่างหากกก มันจะหวานไปไหม๊นี่..............ฮื่มมมมมม เทวดา อุ้มสม ขนมหวาน คงอยากให้ผู้ชายได้กันเองงงงง

ดุ่ง

ดุง

ดุ่ง

ดุ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

“อยู่ไหนแล้ว รอกคุงงง”

“อยู่ในร้านแล้ว ปิรัน”

“เดี๋ยวเราขึ้นไปน๊า ถึงหน้าเซนแร้วว รอกคุงใส่ชุดอะรายยย”

“ชุดว่ายยยน้ำ...............อ๊ามๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” :22: :22:

( โปรดใช้ ซาวเอฟเฟ็ค เป็นเสียง เอ็คโค่ ซักนิดดดดดดดด)

“เดี๋ยวจาโดนนนตื้บบบ..........อื้บบบบบบบบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” :16: :16:

“ 5555555555 :17: แหม....................ล้อเล่น ผม เสื้อเชิ้ตสีชมพูครับ โต๊ะ เราเข้าประตูมา ทาง ด้านขวา ติดกำแพง ผมใส่เสื้อสีชมพู คนเดียว เข้ามาเดี๋ยวก็เห็นเอง แล้วคุณอะชุดอะไร”

ชุดแต่งงานนน....................................ฮิ้ววว อยากจะให้มันตอบ อย่างงั้นอะดิ๊ คริกๆๆ

“ชุด ทำงานตัวเหม็นๆๆ เสื้อโปโลสีม่วง กางแกงslack สีดำ”

สิ้นบทสนทนาทางโทรศัพท์ ผมก็เฝ้ามองไปที่ทางเข้า มองหา พ่อยอดมนุษย์ ม่วงแรนเจอร์ พิทักษ์ปฐพี...................

ประมาณไม่ถึงสิบนาที............... ก็มีชายหนุ่ม ใส่เสื้อโปโลสีม่วงเดินเข้ามา

................................................

................................

......................

.......

....
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 334
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post03 May 2009 13:29

เรื่องนี้ชอบครับ

จากเล้าเป็ด ชิมิ
paaae
ประถม ประถม
Posts: 196
Joined: 24 Jan 2008 20:29

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post04 May 2009 11:07

:17: ฮาตรง ใส่ชุดว่ายน้ำเนี่ยหละ...
User avatar
KevinKung
ปริญญาโท ปริญญาโท
Posts: 3269
Joined: 31 Dec 2007 09:17

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post04 May 2009 14:14


กำลังลุ้นอ่ะ รีบ ๆ มาเล่าต่อนะค๊าบ.... :dolphin: :dolphin:
กิน มะม่วง มั้ย... :P
User avatar
mango
มัธยม มัธยม
Posts: 519
Joined: 12 Aug 2008 18:35

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post04 May 2009 14:30

มารอดูหน้าปลาปิรันย่าว่าจะเป็นไง :kero:
อร่อย ร้อนแรงแซงทุกนางคะ
User avatar
น้องมังคุด
ปริญญาเอก ปริญญาเอก
Posts: 4190
Joined: 30 Dec 2007 08:39

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post04 May 2009 21:16

Chapter 7

คุณเชื่อ เรื่องบุเพสันนิวาสไหมครับ กับคนบางคน ที่แค่แรกเห็น ก็รู้สึกรักแล้ว :10:

ผู้ชายเสื้อม่วงคนนึงเดินเข้ามาหาผม

คุณหลับตานะ

แล้วนึกถึงหน้า ดีเจอ๋องนะครับ

นั่นแหละคับ คุณ ปลาปิรันย่าบ้าเลือด ของผม

Image

แต่หน้าตาเค้าดูเถื่อนกว่ามาก ดีเจ อ๋อง อาจจะดูเรียบร้อยกว่า ส่วนเจ้าหมอนี่ ผมสั้นตั้งๆๆ มีหนวดเคราเขียวนิดๆ ยืนยันได้ว่าเป็น ปลาปิรันย่า จริงๆ เพราะเกรงว่าน่าจะเพิ่งขึ้นมาจากปากลุ่มน้ำ อะเมซอน ตระไคร่ ยังติดตามคางอยู่เลย เขียวมาเชียววว......... :30:
สูงน่าจะเกือบๆ เท่าผม (178) จัดว่าเป็นปิรันย่าที่พันธ์ใหญ่มาก ไม่อ้วน ไม่ผอม แววตาสดใส เหมือนพวกที่เพิ่งได้ รับการบำบัดทางจิตระยะที่สาม มาเรียบร้อยแล้ว :31:

มันต้องมีแฟนแล้วแน่ๆๆ :16: :16:

มัน เกย์ ไม่เกย์ เมิงก็ยังไม่รู้เลยยย แถมหุ่นขนาดนี้ ถ้ามาเป็นแฟนกันจิงๆๆ กรูจะโดนกระทืบทุกรอบบัตรเครดิต รึเปล่าวะ............ซวยยแล้วไม๊ละไอ้เป้ยยย :6:

ผมนั่งจ้องมันอยู่ นาน แต่ก็ไม่นำพา............................หูตาผมมันจะเเพรวพราว ซัก แค่ไหน ก็ไม่อาย และ ไม่สน........................กรูมาจีบเมิง ไม่ได้มานั่งสมาธิ!!!!!!!

“หวัดดีคับ คุณ รอกคุงหรือเปล่าวครับ”
“ใช่ครับ”

บอกแบบไม่อายเลยนะ เสียงผมสั่นคับ สั่นยิ่งกว่าคราวแรกที่คุยโทรศัพท์กับมันซะอีก แต่ผมต้องพยายาม สะกดอารมณ์เต็มที่ แต่ก็แอบเหลือบมองหน้ามันบ้างนะ ตื่นเต้น ลลลล ดี........................ฮิ้วววววววววววว :37:

“หิวอะดี้ รอผมนาน สั่งเล้ยยยย เดี๋ยววันนี้ผมเป็นเจ้ามือเอง ผมมาสาย”

“เฮ่ยยๆๆ ไม่ต้อง สายเสยอะไรกัน นี่ก็ยังถือว่าเวลาปกติอยู่ ผมไม่ได้หิวอะไร เลย”


ใช่สิ เพราะตอนนี้กระเพาะเมิงอะ คงทะลุไปดวงจันทร์ละ มันคงหมดความรู้สึกแล้วหละ


“ ผม เหนี่อยมากกกกก หิวโคตร รถตู้แบงค์ เหมือนเตาปรมณู ร้อนชิบ คนนะว้อยย ม่ายช่าย คุกกี้อาร์เซนอล :37: อบอยู่นั่นแหละ ยิ่งมีนัดด้วย บอกให้พี่ เสริฐ ซิ่งๆๆๆหน่อย แว้นๆๆๆๆ เลย กลัวรอกคุงจะรอนาน”

“อิอิอิ บอกแล้วไงว่าไม่เป็นไร”

“นึกยังไงถึงอยากจะมาเจอเรา”

“อ้าววว คนมันคุยกันมานาน จาเป็นสองเดือนอยู่แล้ว มันก็ต้องอยากเจอเป็นธรรมดา”

“นึกว่าอยากจีบบบบบบบบบบบบ :37: อิอิ”

ดูมัน ที่เล่นทีจริงนะเมิงงง.................นั่งตรูดยังไม่ทันร้อนเลย จะเปิดฉากซะละ...................ถ้า เมิงให้ กรูก็ เอานะ :34:

“ ผม ไม่ได้เป็นเกย์นะครับ”

ดูเถอะครับคนเรา ผมเองก็ถูๆไถๆไป

“เอาเหอะ จะพยามเชื่อ”

“เออผมยังไม่รู้ชื่อเล่นคุณเลย เรียกแต่ ปิลันๆๆ มันตลกอะ”


“บอกแล้ว ได้ซีรี่7ปะ”


“อืมมมม..................นะ”
“อิอิ ผมชื่อ วอ อา นอวาน ไม้ เอก ว่านนนนนนนนนนนนนนนนน คับ”


“ว่าน!!!”

“ใช้แว้ววววววว”

“ โหลวะ 5555555555555555555” :17: :17:

“อะนะ กวนละ กวนละ อยากกินซีสเล่อร์ ที่นี่ หรือที่ โรงพยาบาลเปาโล เห๊อะ โทรไปสำรองเตียงก่อนได้นะ ผมมีเบอร์”


“ขอโท๊ด ขอโทษ คริกๆๆๆ” :31:

“แล้วเราอะ.......ชื่ออะไร รอกคุงงงง”

เอาแล้วไม๊ละกรู !!!!!!!!!!!!!!

“เรืยกผมว่า รอกคุงก็ด้ายยยยย ไม่เป็นรายยยยยย”

“บอกมา”

“อ่าน่า..............ไม่เป็นไร”

“บอกมาเร็ว!!!!” :23:

“...........................................” ผมเงียบ

“เร็วววววววววววววว!!!!! :23: ” เสียงเริ่มเข้มขึ้น

“ปะ..........................................”

“ ปะ อารายยย เร็ว!!!!!! :23:

“ปะ เอ่ยย...........ต ตะตะ เอ่ยนนนนนนนนนนนนน เก้ยยยยยยยยยยยยยย”

“อ่าร่ายยยยยยยยยยยย ภาษาขอมรึไง บอกมาเร็ววว วัยรุ่นใจร้อน โย่ววววววๆๆๆๆ”

“...............................เป้ย....................................”

“ห๊า!!!!!!!!! :14:

อารายยยนะ!!!!!

“ เป้ยยยยยยยยย ว๊ากกกกกกก ฮ่า ฮ้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตลก อะ ผู้ชายอะไรวะ ชื่อ เป้ยยยยยยย” :17: :17: :17:


คุณเคยเรียนเรื่อง การสมมาตร แบบsymmetry ไม๊ครับ การเท่ากันทุกทิศทาง เพราะผมจะบอกว่า ตอนนี้ อีลูกค้าในร้านทุกโต๊ะ มันหันมองผมเป็นตาเดียวกัน ทุกทิศทางแบบสมมาตร พร้อมทั้งอมยิ้มแกมหัวเราะ แบบแสนสังเวชในสิ่งที่ได้ยิน

จะมีแต่ อีเด็กมหาลัย หัวเหลืองประเทีองปัญญาเจ้าเดิม หน้าร้าน เท่านั้น ที่ยืนตักสลัด อยู่ก็ยังหันมาหัวเราะคิกคักอีกครั้ง ตอกย้ำ และ ซ้ำให้อายยยยย

“จะขำอีกนานไหม.....................ให้เรามีแผ่นดิน เดินกลับบ้าน บ้างเหอะ” :21:

“อื่มม ผมมาจาก นิติยาสาร ทีวีกรู นะค๊าบ จะมาขอสัมภาษณ์ คุณ เป้ย ปานวาด อะคับ”

มันทำหน้าปัญญาอ่อน ยิบดอกกุหลาบยื่นมาเป็น ไมค์ สัมภาษณ์ผม..................เอาเหอะ กรูหลวมตัวมากิน ข้าวกับคนบ้าแล้วนิ

“ตอนเรียนหนังสือ มีเพื่อนคบบ้างปะคับ”

“......................................................” :16: ( ผมเงียบ)

“เคยอายจนอยากจะหนี ออกจากบ้านบ้างไหม เอามีดไปไล่ฟัน แท็กซี่ละ เคยรึป่าว........ บลาๆๆๆ”

“...........................................................”

“แล้ว เคยคิดอยากไปพบจิตแพทย์ บ้างไม๊คับบบบ”

“................................................................”


“คุณ เป้ย ปวดอึ ชะมะค๊าบบบบบ ถามอะไรก็ ม่ายตอบ"

เฮ้อ!!! เสียดายวันหยุดกรู...............จริงๆๆ
Last edited by PasSaKorn on 05 May 2009 13:20, edited 2 times in total.
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 334
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post04 May 2009 22:25

:zmile: :zmile: :zmile:
ประสบการณ์ใหม่ๆ ไม่ออกไปหา ไม่มีทางเจอ
User avatar
fevrier
Site Admin Site Admin
Posts: 957
Joined: 30 Dec 2007 12:30

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post05 May 2009 11:21

:bazfun: :bazfun:
" สักว่ารู้ สักว่าเห็น ดูเล่นๆ ด้วยใจที่เป็นกลาง "

User avatar
น้องน้อยหน่า
ปริญญาโท ปริญญาโท
Posts: 2673
Joined: 04 Jan 2008 18:01

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post05 May 2009 12:11

:17: 555 มีต่ออีกปะ รอติดตาม
มีชีวิตเพื่อ...เรียนรู้และหาประสบการณ์ใหม่
User avatar
น้องมะเขือเทศ
มัธยม มัธยม
Posts: 990
Joined: 29 Apr 2008 09:59

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post05 May 2009 19:13

:rose: กี๊ด ไปสืบเสาะมาอ่านแล้วค่ะ เริ่ดๆ :rose:
i'm fAmoUs iN pAriS nEWyOrk LoNdOn aNd tOkYo
User avatar
ย้งยี้
ปริญญาเอก ปริญญาเอก
Posts: 6510
Joined: 31 Dec 2007 00:02

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post06 May 2009 20:46

Chapter 8

“ มีวันไหน ที่ไม่เคยพูดบ้างไหม” ผม ทำหน้าเอือมระอาถามมัน :16:

“มี!!!! วันที่นอนตื่นสาย กับ วันที่ไปถอนฟัน วันที่เผลอไปกินสับปาโร๊ดดดดด เพราะปากจาบวมตุ่ยยยยยยย ”

“พูดมาก แบบนี้แฟนไม่รำคาญบ้างเหรอ”

“ ฮั่นแน่!!!!............... หลอกถามเราเหร๋ออออออ อยากจีบเราอะดิ๊ อิอิอิอิ” :1:

“บร้า!!.......................................”

หน้าแดงสิผม......................................ว้า...............คริกๆ :1:

“อะจึ๋ยยยยย ดูดิ แอบเขิน ด้วย อิอิอิอิอิอิ รอกคุงเป็นเกย์จริงๆๆๆๆๆด้วยอะ ฮิ้วววววว”

“จะบร้า รึไง 5555555555555” :21:

ผมด่ามันไปก็อมยิ้มไป............ หลุดลุ่ยย เลยกรูงานนี้

“น่ะ!!!!.............ดูดิ ผู้ร้ายปากแข็ง จะจีบเราก็ บอกตรงๆ เห๊อะ”


“แล้วเคยมีผู้ชายมาจีบไหม”


“มี๊ บ่อยไป เพื่อนที่ทำงานยังมีเลย อายโคดรๆๆๆ”


ผมใจแป้วพอควร สงสัยมันอาจจะเป็น ผู้ชายปกติ ที่ชั่งพูดก็เป็นได้ เตรียมใจได้แล้ว ไอ้เป้ยเอ้ย

“แล้วทำไงอะ”

“เราก็ไม่ยุ่งกะเค้า หลบๆๆ เค้า เพื่อนคงอื่นมันก็เชียร์ ให้เราได้กะมัน เราเพิ่งเข้าใจ โบนัสไม่ขึ้นก็ มีผลโดยตรงกับ ระบบประสาท ตลอดจนก้านสมองของคนเราเหมือนกัน.................จา บร้า กันไปทั้ง แผนก แว้วววววววว”

“ก็อย่าไปทำท่ารังเกียจเค้ามากละกัน สงสารเค้า เค้าอุตส่าห์เลือกคุณ มาเป็นพ่อของลูก”

“เลือกทำป๊ะ อารายยย ใครบอกให้มาเลือกเรา”

“อืม ..............นะ ก็แล้วแต่”

“แล้ว เป้ยอะ ทำไมถึงเลือกเรา”

มันอมยิ้มเจ้าเล่ห์ มองผม.................................ไอ้บร้า อย่ามาน่ารักใส่กรู๊รรรรรรร กรูเขิลลลลลลลลลลลลล :1: :1:

“ทะลึ่ง ทะลึ่งละ ใครบอกชอบคุณ ผมพูดเมื่อไหร่ ผมไม่ใช่เกย์ อิอิ”

“ป๋ม ก็ไม่ได้ว่าอารายยยยยยยยยนิ๊” ทำตากรุ้มกริ่ม ใส่ผม

พอๆๆ คุยเรื่องมีสาระบ้างเหอะ ว่านทำงานแบงค์ เหรอคับ”


“ถูกกก ต้องงงงง บุคลิกชวนฝัน ผนวกกับ หน้าตาดีๆๆ ที่สรรหาได้ยากยิ่งในแผ่นดิน อย่างเรา ก็เหมาะแล้วที่จะ ทำงานแบบนี้”

“.....................แน่ใจเหรอ............................” :11:

“.............................อ่ารายยยยยยย!!!......................”

“ปะ ปะ ป่าวววว อิอิอิ”

“ลุคค์ แบบนี้ แหละเหมาะกับแบงค์ละ โจรมา เจอหน้า ก็หนีป่าราบแล้ว เอาแซ่ฟาด แล้วตาม สาดด้วยน้ำเกลือ อิอิ” :17: :17:

“ชอบไม๊ กับงานที่ทำ”

“ก็ชอบนะ สนุกดี ดีกว่า ไปสอยมะขามเทศ หรือ งมลูกกอล์ฟขาย” :14:

“ลักษณะงาน คุณเป็นยังไงอะ”

“ เป็นพนักงานธนาคาร ฮับ” มันอมยิ้มตาใส

“ แล้วทำอะไรละ”

“ทำงานธนาคารฮับ” ยิ้มตาใสเหมือนเดิม

มันไม่ยอมตอบผมครับ เอาไม่เป็นไร ไม่อยากบอก เราก็ไม่ควรเสียมารยาทถาม คุยเรื่องอื่นดีก่า

“เหมือนกับตอนที่คิดไว้ ตอนเด็กๆๆไหม เด็กๆๆ อะ ตอนประถมผมฝันมั่วไปหมด เหมือนคนกินยาแก้ปวด แล้วแพ้ยา..... อยากเป็นคนอ่านข่าวในทีวี เห็นหล่อดี อยากเป็น แล้วก็ อยากเป็นทหารขับเอฟ 16 ดูหนังฝรั่งมาไง พระเอก ขับเครื่องบินอย่างเท่ห์................ท๊อปกันอะ เคยดูป่าววว”
“อืมมม....................เคย”

“ ที่บ้านหลังคารั่ว พ่อใช้ให้ปืนขึ้นไปดู ยังไม่กล้าปีนเลย เดาะ จะเป็นทหารขับเครื่องบิน
พอ ม.1 ก็เพ้ออีก อยากเป็น ด๊านเซอร์ เพราะดูหนังมา ก็เต้นมันเรื่อยไป เพื่อนบอกว่าเต้นเหมือนลิงรำกลองยาว แถวเขาสามมุข ก็ไม่ฟัง หาว่าพวกมันอิจฉา อาจารย์ที่ปรึกษา กับ ผู้อำนวยการโรงเรียน ลงทุนมาอ้อนวอนด้วยตัวเองว่า อย่าพยายามเลย สุวสันต์
ถ้าเค้ารู้ว่า ด๊านเซอร์อย่างเธอจบมาจาก โรงเรียนนี้ เดี๋ยวโรงเรียนเรา จะถูกสั่งปิดเอา ไม่งั้นกระทรวงอาจจะเอา รถเม็กโคร มาไถโรงเรียนเราทำรัฐสภาใหม่ก็ได้ เธอต้องล้มเลิกความตั้งใจอันนี้นะ ............ไม่งั้นครูจะเชิญผู้ปกครอง”

“ 55555555555555555555555555555555” :17: :17:

“ยัง ยังไม่พอ พอมา ม.ปลาย ชาวบ้านเค้าเรียนกันได้เกือบสี่ ตัวเองเรียนได้ สามกว่านิ้ดๆ กาแดะอีก ทีนี้อยากเป็นหมอ อาจารย์พาไปงานจุฬาฯวิชาการ ไปคณะแพทย์ ไปดู ศพของอาจารย์ใหญ่ ผ่าออกเป็นส่วนต่างๆ สมองบ้างละ ช่วงตัวบ้างละ ตับ ไต ไส้ พุงงง อีรุงตุงนัง............. อึ๋ยยยย
กลับมาบ้าน ต้องหอบหมอนที่นอนไปนอนห้องแม่ เกือบอาทิตย์ กลัวผีแทบตายยยยยยยยยย...................ตุ๊ยยยยย!!! กาแดะ อยากเป็นหมอ “ :8: :8:

“5555555555555555555555......................เฮ่ยๆๆๆๆ กินข้าวอยู่นะ พูดอารายยยยยยยยย เดี๋ยวกินข้าววว ไม่ลง”

“ อิอิอิ นั่นดิ ขอโทษ ผมลืมไป.....................แล้วว่านละ”

“ ตอนแรก เด็กๆๆ บ้านเราอยู่ กำแพงเพชร ตอนวัยเยาว์ เป็นเด็กน่ารัก น้ำก็ ไม่ค่อยอาบ ฟันก็ไม่อยากจะแปรง ขี่ม้าก้านกล้วย....แซวสาวไปวันๆๆ
วันนึง แม่คงสิ้นคิดพาไปดูเค้าขี่มอไซด์ ไต่ถัง งานวัดแถวบ้าน อย่างมันอะ ผนวกกับความฝันขบวนการจูแรนเจอร์...........ครอบหัวเรามัวเมา.......... นับแต่นั้นป็นต้นมา ทุกวัน เราก็ ต้องออกฝึกวิทยายุทธ ออกปั่นจักรยาน ทั่วบ้าน ร้านตลาด งานวัด.......... งานบวช............... งามสมโภชน์ ....................อุโบสถ์.................... ลูกนิมิต

รถขายกับข้าวขับผ่านมา เราก็ปั่นแข่ง

รถขายส้มโอ ทุเรียน มันแกว

รถขายกะละมัง ถังพลาสติก

รถขายปลาสลิดปลาโอ ฯลฯ

ขนาดรถสิบล้อขนอ้อยเรายังไม่ปล่อยให้ลอยนวลลลล เล้ยยยยยยย :17:
เคยคิดว่า ชาติภพนี้ คงไม่มีใครหยุดยั้ง ฝันของเราด้ายยยยยยยยยยย ปั่น ปั่น ปั่น มันเรื่อยไปถ้า ทีมชาติปั่นจักรยานโอลิมปิก มาเห็นเราตอนเด็กๆอะ ไม่ได้ปง ได้ไปมันแล้ว เมืองจีนนะ คงจะอาย กริ๊ดดด แต๋วแตก เลิกปั่นจักรยาน หันไปเอาดีทาง ประกวดมิสทิฟฟานี่ แน่นอนนนนนนนนน......................คุณว่าน คอนเฟริม์”

“ 55555555555555555555555555555555” :17: :17:

“เคยเห็นกำแพงบ้านปะ....... เราเคยไม่เข้าบ้านทางประตูนะ เราปั่น ไต่กำแพงขึ้นไปเลยอะ...............เราคิดว่าเรา มี วิทยายุทธ ”

“แล้วทำได้ปะ”

“ม่ายยยยด้ายยยย หัวทิ่มร้องไห้แงๆๆ แม่ต้องมาตีซ้ำ ถึงจาหยุดดดดด”

“แล้วพยายาม นานไหม”

“วิทยายุทธที่มีคงไม่พอ......... คงต้องกลับชาติ มาเกิดเป็นนกอะมั้ง.....ถึงจาทำได้อะ...............สักพัก แม่เราเห็นท่าไม่ดี เลยตัดสินใจเอาน้ำมันเบนซิน ราดจักรยาน แล้วจุดไฟเผาทิ้ง เราเลยหยุดปั่น นับแต่นั้น”

ผมนะภาวนา ขอให้แม่มันทำอย่างงั้น จิงๆๆ ทีเถ๊อะ

ดีนะที่ แค่พาไปดู รถไต่ถัง นี่ถ้าอุตริพาไปดู คนอมน้ำมันแล้วพ่นไฟละก็..........................จังหวัดมันคงจะวินาศสันตะโร บนกองเพลิงกันหละ

“ คุณนี่ ตลกกจริงๆๆๆ เลยนะ พูดเก่งขนาดนี้มาตั้งแต่เด็กเลยสิ”

“ช่ายยยยย เด็กๆๆที่บ้านนึกว่าผีเข้า”

“ ไม่คิดแบบนั้นก็แย่แล้ว” :11:

“เป้ยก็พูดเก่งนะ เราสองคนถึงเจอกานนนงัยย”

“อย่ามามุขเกยยยยยย์” :21:

เราสองคนขำกัน เอิ๊ก อ๊ากก ผมมีความสุขมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แหม รักหน้อ ร๊ากกก........ อะไรอะไรมันก็ดู ลงตัวไปหมด

แต่ก็นั่นแหละครับ มันเป็นเกย์หรือเปล่าวผมยังไม่รู้เลย หรือ ถ้าเป็น เค้าจะชอบเรารึเปล่าว ก็ยังไม่แน่ใจ เพ้อเป็นกระต่ายหมายจันทร์ไปก่อนเถอะกรู

แต่ก็อะนะ.....เอาน่า มีความหวัง มันก็ยังดีกว่าไม่มีหวังใช่ไหมละคับ วันนั้นหลังจากทานข้าวเสร็จ ผมก็กลับบ้าน ตอนแรกก็ว่าจะขับรถไปส่งมันที่แบงค์ เพราะมันจอดรถเอาไว้ สมมุติ ว่าชื่อ แบงค์ K G B ละกาน

มันบอกว่า จะทำอย่างนั้นทำไม ขับรถออกจากโลตัส แล้วต้องยู เทริร์น กลับไปส่งมัน รถติดจาตาย ขับออกไปเลย แล้วเลี้ยวเข้า ถนนลาดพร้าวไปดิ ง่ายดี ส่วนมัน จะนั่งพี่มดเอ็กซ์ กลับ (มอไซวิน) ใจจริงอยากจะเดินไปส่ง มันถึงแบงค์ แต่ก็ทำมิด้ายยย กลัวมันว่าเราแร่ดดด

เฮ่อ!!! เกิดเป็นผู้ชาย แล้วมาจีบผู้ชาย เนี่ยะ ลำบากยากแค้น จิงๆๆ

ขับรถ กลับไป ใจก็ครุ่นคิด ทำไงดี

คิด

คิด

คิด

มันทำงานอยู่ K G B

เค จี บี :24: เอ ทำงายดี

ทำงายดี.....................................เฮ่ยยยย!!!! :21: :21:
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 334
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post07 May 2009 10:21

:whstl: :whstl:
กระท้อนหวานๆ อร่อยชื่นใจ๋
User avatar
น้องกระท้อน
ปริญญาตรี ปริญญาตรี
Posts: 1929
Joined: 14 Oct 2008 15:29

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post09 May 2009 21:30

หายไปนานเชียว
กระท้อนหวานๆ อร่อยชื่นใจ๋
User avatar
น้องกระท้อน
ปริญญาตรี ปริญญาตรี
Posts: 1929
Joined: 14 Oct 2008 15:29

Re: [เรื่องเล่า-เผาเพื่อน] ขำขำ ฮาฮา

Post10 May 2009 11:26

Chapter 9


K G B !!!!!!!!!!! :21:


เสร็จกรู!!!!!!! :dolphin:

.........................................................................................



..............................................................................


.....................................................



...........................


..............

.....


“ฮัลโหลลล เป้ย ปะเนี่ยะ” :24:


“เออ กรูเอง”


“มีอะไร ห้ามชวนกรูไปไหนนะกรูไม่ว่าง ห้ามขายอะไรกรู เพราะกรูไม่ซื้อ ห้ามจีบกรู เพราะกรู จะบวชชี บลาๆๆๆๆๆ” :11:


“พอๆๆๆ เมิงไม่ต้องพล่ามหรอก กรู ไม่สิ้นคิดแบบนั้น กรูมีเรื่องเดือดร้อน ต้องให้เมิงช่วย เมิงต้องช่วยกรูนะ ผักกาด”


“ เมิงจะมาลำเลิก อะรายกรูอีก ถ้ายืมเงินเมิงเลิกคิด ปลายเดือนแบบนี้ ตัวกรูลีบ หัวกรูโต เป็นปลาดุกหน้าแล้งไปแล้ว เมิงงงง เข้าใจไม๊”


“ม่ายยยช่ายยยย ม่ายยยช่ายยย เรื่องนั้น”


“แล้วเรื่องอะรายของเมิงอะ”


“อีผักกาด เมิงยังทำงาน อยู่ที่ K G B ใช่หรือเปล่าว”


“ทำ.............ทำไม เมิงจะไปปล้นเหรอ”


“อีบร้า!!!! ปล้นทำป๊ะ อะไรละ เมิงนี่ เอาคุกเอาตะรางมาให้กรู จิงๆๆ” :23:


“เอ้า!!!! ร้อยวันพันชาติ เมิงก็ไม่เคยถามกรู เรื่องที่ทำงานนิ”


“คือ เอ่อออ.........................อย่างงายยยดี..........................เอ่ออออ”


“เร้ววว จะเล่าก็เล่ามา ลีลาห้าสิบอยู่นั่นแหละ เร็ววววว เล่าไม่เล่า ถ้าเมิงไม่เล่า เดี๋ยวกรูจะสวย ให้เมิงดู”


“พอ.........................พอ.....................อย่านะ กรู ห้อยพระนะ”


“......................ไอ้เลวววววววววววววว..............................”


“เออๆๆ เล่าก็ได้ แต่ขอร้อง กรูเล่าอะไรไปแล้ว เมิงเหยียบไว้เลยนะ แล้วอย่างเพิ่งไปบอกใคร เหยียบให้ไส้แตกเหมือนจิ้งจกโดน ประตูหนีบเลย โดยเฉพาะ เพื่อนๆๆ ของเรา”


“ พอๆๆ เดี๋ยว เมิงไม่ต้องพูด กรูรู้ละ.....................................เมิง ปิ๊งใคร ที่แบงค์ กรูช่ายยไหม๊ บอกมา.................เร็ววววววววววว”


“แหมม...เมิงนี่ เก่งระดับรากหญ้าจริงๆๆๆ นะอีผักกาด” :1:


“เรื่อง ทุกเรื่องในโลกนี้ กรูรู้หม๊ดดดดดด ตอนเด็กๆๆอะ อย่าหาว่ากรูคุยเลย เรียนอนุบาล กรูอะว่ายน้ำตีกรรเชียงคู่มากับ เทพธิดาพยากรณ์ เลยนะเมิ๊งงงงงง บลาๆๆๆๆๆๆๆๆ...................”


“ พอๆๆ พอก่อน คุยกับเมิงที่ไร กรูปวดตับทุกที .....................ฟังกรูนะ เอางี้ กรูอยากให้เมิงช่วยกรู สืบดูว่า มันชื่อ จิงชื่อ อะไร ทำงานแผนกไหน มีแฟนหรือยัง ถ้ามี เป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ตอนอยู่ที่ทำงาน เป็นตุ๊ดไม๊ ถ้าเป็น แร่ดขนาดไหน มากไปหรือเปล่าว ถ้ามากไปกรู ก็ก็รับไม่ได้นะ คนเราจะแร่ดก็ต้องแร่ด แบบพอเพียง.....................แค่เนี่ยะ เมิงทำได้ปะ”


“ แล้วข้อมูลอะไร ที่เมิงมีให้กรู บ้างอะ”


“ ก็มี
1 มันชื่อเล่น ว่า ว่าน

2 มันตัวสูง พอๆๆกะกรู

3 มัน หุ่น พอๆๆกะกรู

4 มันดำกว่ากรู นิดนึง

5 เวลามันทำงาน มันต้อง ไปเยี่ยมสาขา

6 หน้ามัน คล้ายดีเจ อ๋อง

7 ตอนเด็กๆๆ บ้านมันอยู่กำแพงเพชร

8 มันเป็นเด็ก แว๊น ปั่นจักรยานซิ่งตั้งแต่เด็ก จนแม่มันต้องเผารถทิ้ง

9 มันชอบเล่น เวป พันท้ายนรสิงห์ ห้อง สยอง

10 มันใช้ล๊อกอิน ปลาปิรันย่า บ้าเลือดดดดดดด

เอาละอีกผักกาด กรู มีข้อมูลให้เมิง เท่านี้ ตั้งสิบข้อ เมิงช่วยกรูได้ไม๊”


“ เป้ย สิบข้อที่เมิงให้กรูมาเนี่ยะ เป็นประโยชน์ ต่อกรู และ จรรรรโลงงงงงง โลกกกกกกก ตลอดจนจิตวิญญาน กรูมากเลย นะเมิงงงงงงงงงงงงงงง เมิงไม่ต้องบอกกรูจะดีกว่าไม๊ เห๊อะ ไอ่เป้ยยยย...............บอกเพื่อ!!!”


“ แล้วเมิงจะให้กรู ทำไงละ” :24:


“ กรู ขอแนะเมิงเลยนะ ก่อนอื่นเมิงต้องตั้งสติดีๆ สวดชิณบัญชร ซัก สองร้อยจบ จากนั้น เมิงหา หัวหมู ดอกไม้ ธูปเทียนนะ อะ!! เอาพวงมาลัยเจ็ดศอกด้วยก็ได้ แล้วไปบนพระพรมเอราวัณซะ...............................กรูว่าบางทีท่าน อาจจะช่วยเมิงด้าย อะ เป็ย จิงๆๆ เมิงลองดู........ เชื่อกรู”
“ นี่.......... อีผักกาด หัวกระบาลเมิงนี่ มันมีไว้ ให้เห็บเหา มันพักพิงอาศัย เพื่อประกอบสัมมาอาชีพ รึไง ป่านี้มันคงดูดเลือดเมิงหมดก้านสมองแล้วม้างงง อีพิการซ้ำซ้อน กรูอะแค่ลองถามไอเดีย เมิงดูก็เท่าน้านนนน ดูสิว่า สมองฟองน้ำของเมิงอะ คิดอะไรได้บ้าง โดย เฉพาะเรื่องผู้ชายเนี่ยะ”


“ ค๊ะ อีสมองปราดเปรื่อง......อีอัจริยะ .......อีไม่ต้องคิด....... อีนิมิตรได้..........อีไม่เคยโง่ แหมถ้าสมองกรู มีแต่เห็บ แต่ เหา ของเมิงก็นกเอี้ยงก็อพยบ เข้ามาทำรังได้แล้วละ............. แล้วจะโทรหากรูทามมมมม๊ายยยยยย เห๊อะ!!! :2: :2:

อีนกเอี้ยง อีเมี่ยงคำ.......... นี่ แล้วที่เมิงเม้าท์ๆๆ อยู่เนี่ยะ เปิดประตู ออกไปดูบ้างหรือเปล่าว แม่เมิง อะ เค้าแอบฟังอยู่ไม๊ อีคนเก่ง กรูว่าแม่เป็นลมไปแล้วมั๊งตอนเนี่ยะ................ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน.......วางแผนจับผู้ชายหัวลุกเป็นไฟ!!!!!!”


“เออน่า แม่กรู ดูทีวีอยู่ข้างล่าง เค้าไม่สนใจหรอก มานี่ เข้าเรื่อง กรูจะบอกให้ อาทิตย์หน้า ตารางงานกรู กรูจะหยุดวันพุธ เดี๋ยววันพุทธ กรูจะไปหาเมิงที่แบงค์ เมิงอย่าหลบลี้หนีกรูไปไหน จะเปียแชร์จะ เก็บดอก ปอกเห็ด อะไร กรูก็ห้ามทั้งนั้น แล้วกรูจะฟอร์ม เอาของไปฝากมันที่แบงค์ กรูจะโทรเรียกมันลงมาเอาของ

จากนั้นเมิงก็หาเสาตกน้ำมันต้นไหนก็ได้ แล้ว สิงสถิตย์เงียบๆๆ ไม่ต้องสะ.เหร่อออกมาให้มันเห็น กรู ไม่อยากให้มันรู้ว่าเราสองคนรู้จักกัน จากนั้น พยายาม เอาสมองน้อยๆๆของเมิงอะ จดจำหน้าตามันให้ได้ แล้วเดินตามมันกลับขึ้นไป ไปสืบมาว่ามัน ชื่อจริงชื่ออะไร ทำงานแผนกไหน ได้ไม๊ อิเพื่อนเ.......ร”


“นี่......นี่ กรูไม่ใช่ผีไร้ญาตินะ ถึงจะให้กรู เข้าไปสิงตามเส้า เขย่าจิต แบบนั้นอะ ถ้าเข้าสิงในใจนิชคุณนี่สิ กรูจะไม่ว่าสักคำ..............เออ แล้วเมิงจะเอาอะไรไปฝากมันวะ”


“.................ข้าวหลาม......................” :17: :17:


“ ก๊ากกกกก....................อุ้ยยยย :17: เริ่ดดดดดค๊ะ ฟังความคิดเมิงแล้วกรูอยากจะกรี๊ด เป็นภาษาอิหร่าน......เมิงคิดได้ไงเนี่ยะ ขโมยซีน ไอ่โจ้ กับนังซี มาหรือไง ให้ข้าวหลามอะ เมิงเห็นไม๊ชะตากรรมของ ไอ่โจ้ในเรื่องอะ ตอน นังซีมันยัดข้าวหลามคืนนะ แต่สำหรับเมิงน๊ะ กรูกลัวว่าเมิงอะจะโดน ดี เจ อ๋องของเมิง ฟาดกระบาล ด้วยกระบอกข้าวหลามมากกว่าวะ..................ผักกาดแก้วขอคาดการค่ะ”


“จะฟาด กรู ก็ด้ายยยยย แต่กรูขอกระบอกอื่นของมัน จาด้ายยยยไหม เพื่อนนนน”


“อีทุเรศ...............สัปดนนักนะ......เมิงอะ”


“แหมเมิง บอกแค่นี้ เข้ารกเข้าพงไปไกลเลยนะ.........เมิงกลับ ออกมาได้แล้ว....... อีผักกาด ที่กรูให้มันอะ เพราะว่า เสาร์อาทิตย์นี้ พี่สาวกรู กับเพื่อนที่ทำงานเค้าจะไปเที่ยวที่ชลบุรีกัน ขากลับกรูว่า เค้าต้องแวะ ตลาดหนองมนแน่ๆ เลย เพราะที่บ้านกรู เค้าชอบกินข้าวหลามกัน กรูไม่ได้ขโมยซีน ในเมื่อกรู ชอบกินข้าวหลามแล้ว เนื้อคู่ของกรู ก็คงต้องชอบด้วย”


“ คิดเอง......เออเอง.......เพ้อไปเอง สร้างวิมาน ฝันบนดิน เมิงนี่ก็แปลกนะ ชอบกินข้าวหลามแต่ก็ไม่อ้วน กรูอะอย่าให้พูด เลย กินกระบอกเดียว

ตื่นนอนมาอีกวัน หน้ากรูบวม เหมือน ไปเดินป่าห้วยขาแข้ง แล้วโดนต่อหัวเสือต่อยยกรัง เช้ามาทำงาน หัวหน้า แทบเกณร์ลูกน้องทั้งแผนก มาหาเหล็กในบนหน้ากรู อนาจจริงๆๆ”


“อิอิอิ.............กรู กินจริง แต่ก็กินน้อยโว้ย อย่างมาก ก็สองกระบอก ไม่เกินนี้”


“แต่ก็ดีนะ เมิง ที่เมิงเจอคนที่เมิงชอบ ว่าแต่เมิงมั่นใจมากเลยเหรอคนนี้อะ”


“กรูไม่รู้วะ ความรักของกรูอะ กรูชอบใช้เซ้นต์ ถ้ามันใช่ มันก็ใช่วะ แต่คนนี้ อะ กรูเต็มที่วะ ใจสั่งลุยว้อยยยยยย” :10: :10:


“หืมมมม ใจสั่งลุย กระทิงแดง เหลือเกินนะเมิง แมนนนนนมากกกกก อี สามห้าเจ็ด นี้เมิงเปลี่ยนงานไปขับรถสิบล้อขนปุ๋ยมาเหรอ ที่ได้เพ้อ แบบนี้อะ”


“ขนปุ๋ยยยก็ด้ายยย ถ้ามีเค้า นั่งอยู่ข้างกาย เป็นเพื่อนร่วมทางงง ไว้วางใจ นิจนิรันดร์ คริกๆๆๆ” :30:


“ตุ๊ยยย.....................เพ้อได้อีกนะ......................บอกกรู ด้วย สายไหน กระไหน ขาขึ้น ขาล่อง เดี๋ยวกรู จะไปซุ่มดักรอ พอเมิงขับมา กรูจะเอาหิน ปากระจกรถ เมิงงงงงง”


“ อี เลววววววว...............................................”


“5555555555555555555555555555”
:3:
@ ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย @
@ ยิ่งบีบแรงเท่าไหร่ @
@ ทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือเร็วขึ้นเท่านั้น @

User avatar
PasSaKorn
ประถม ประถม
Posts: 334
Joined: 31 Dec 2007 15:49

Next

cron